مقدمه: باغ ايراني نتيجه تلاش انساني در ايجاد محيطي مساعد با عناصر طبيعي در گستره طبيعت است. عناصر طبيعي بر اساس داده ها و شاخص هاي بي شمار ذاتي و پنهان خود به وجود مي آيد. مشاركت عناصر در تركيب و ايجاد محيط مساعد، هر چند مشروط عوامل مشخص به خود مي باشد، در كل اتفاقي است؛ يعني، رويدادي است بدون قصد انساني كه بدون نظم معيني رخ كرده است. تكرار اتفاق ها طبيعت را شكل مي دهد، اما انسان، در شكل دادن به محيط مساعد جاي اتفاق را به "خواست" تبديل مي كند. "خواست" پديده اي است تاريخي، بنابر اين، متغير و هدفمند است. "خواست" به مثابه اداره آگاه با هدف دگرگون كردن محيط نامساعد در ايجاد باغ متكي به قدرت و تصميم، مهارت، دانش و پاكي روان سازندگان اش، به طور هدفمند، تابع وضعيت طبيعي، عمل مي كند. باغ ايراني به مثابه باز توليد طبيعت نيست، لكن عوامل قاطع واقعيت هاي ناپيداي طبيعت را به كار مي گيرد. و نظم لازم را در طبيعت بدون نظم به وجود مي آورد.   روايت است: ـ كوروش اولين كسي بود كه: درختكاري رديفي نظم (بسان نظم نظامي) را دستور داد. به دست خود، زيباترين درخت را مدال‌هاي جواهرنشان بخشيد. جايزة كشاورزي داد. جشن درختكاري معمول داشت. كشاورزي و باغ‌سازي در كيش و آئين ايران قديم با قرب و منزلتي روشن و مؤكد توصيه شده است. نقش درختان بر ديواره‌هاي پلكان‌هاي تخت جمشيد حاكي از اهميت باغ در چشم و دل ايراني است. ايرانيان گل را درمرگ و زندگي محترم مي‌داشتند . گلدن كشف شده از گوري در شهر سوخته سيستان شاهد اين معنا است. ـ باغ‌هاي ايراني در شمار قديمي‌ترين و بهترين باغ‌هاي جهان است. ـ در «تورات» از باغ‌هاي ايراني، سخن بسيار رفته است. ـ بقاياي ميانسراها در معماري‌هاي شيوه‌هاي پارسي و پارتي خبر از باغ مي‌دهند. ـ از باغ پاسارگاد چيزي نمانده؛ از دورة ساساني هم. آثار باغبندي كاخ سروستان هم از بين رفته. ـ در عكس هوائي بيستون، ته رنگ «چهارباغ» مشاهده مي‌شود.     باغ‌هاي خشايارشا شهره بودند. او معمار، شهرپرداز، و باغ‌ساز چيره‌دستي بود. هم او در كتيبه‌اش خبر مي‌دهد كه: «سازندگي‌ها و آباداني‌هاي زمان پدرم را هم من كرده‌ام. و اين فرنر ها را هم من كرده‌ام » فرنرها تا هجوم اسكندر باقي بودند. همچنانكه باغ‌هاي معلق بابل، كه بخت‌النصر براي همسر ايرانيش ساخته بود. آب نماها و جويبارها همواره عناصري بوده اند جهت زيبايي بخشيدن به باغ و ايجاد اصوات خوشايند. آب نماها آيينه محيط اطراف هستند، جايي كه واقعي و غير واقعي در هم مي آميزد و تمثيلي است از مرز امكانات و توانايي هاي انسان . زيرا هم دستساز انسان است و هم انسان نمي تواند شامل آن باشد.آب نما جايي است كه معماري در آن به آيينه تبديل مي شود ، قابي مي شود كه دنياي اطراف ما را در خود جاي داده است.او مارا به خود نشان مي دهد.آب نما در باغ سطح وسيع تصويرگري است كه مثل يك بوم سفيد نقاشي يعني در زمينه خنثي چيزي را به تصوير مي كشد كه به تصوير در نمي آيد. در باغ ها آب به شكل محورستون فقرات در قرينه سازي به كار گرفته شده و انتظامي از تعادل و همامنگي است.