فرآيند احداث موجشكن سنگي داراي متغيرهاي فني و اقتصادي متعددي است كه براي ساخت يك موجشكن بايد بر آنها تسلط يافت و زماني كه اين متغيرها كاملا درك كردند نقطه آغازي براي طرح و اجراي يك موجشكن كامل و بي‌نقص فراهم مي‌گردد. اين متغيرهاي متعدد كه، در قالب پارامترهاي محيطي و پارامترهاي سازه‌اي، طرح جانمايي و مقطع اوليه يك موجشكن سنگي را شكل مي‌دهند و سپس توسط پارامترهاي ژئوتكنيكي، پارامترهاي اجرايي، و پارامترهاي نگهداري تكامل يافته و نهايي مي‌گردند تا مقاومت سازه موجشكن را بر اساس معيارهاي پايداري تعيين نمايند، با اندركنش پيچيده‌اي يكديگر را تحت تأثير قرار مي‌دهند و همين موضوع است كه فرآيند طرح و اجراي موجشكن‌هاي سنگي را در زمره مسائل پيچيده مهندسي قرار مي‌دهد كه با تغيير شرايط طراحي از سايتي به سايت ديگر آن را به پروژه‌اي جديد تبديل مي‌نمايد. حساسيت بالاي موجشكن‌هاي سنگي نسبت به تغييرات متغيرها، اين پيش‌بيني منطقي را به وجود مي‌آورد كه با افزايش قابل ملاحظه عمق آب محل احداث به عنوان يكي از فاكتورهاي اصلي، انتظار برخي تغييرات در فرآيندهاي احداث موجشكن‌هاي سنگي به وجود آيد. احداث موجشكن‌هاي بندر خدماتي پارس كه براي نخستين بار در آبهاي عميق جنوب كشور انجام پذيرفت، نشان داد كه با افزايش عمق آب و انجام عمليات، تمهيدات اجرايي جديدي لازم است تا در هنگام ساخت موجشكن، جايگزيني مصالح نامناسب به جاي مصالح مناسب اتفاق نيفتد. در اين مقاله بر اساس تجربيات اجرايي حاصل، كلياتي از جنبه‌هاي اجرايي جديدي كه در احداث موجشكن‌هاي مايل سنگي در آبهاي عميق به وجود مي‌آيد و حتي توانايي ايجاد تغييرات در ساختار آن را فراهم مي‌سازد، مورد بحث قرار مي‌گيرند.   براي تهيه و تامين كالاهاي موردنياز جهت احداث طرح توسعه ميدان گازي پارس جنوبي و برنامه‌هاي صادرات كالاها از طريق حمل و نقل دريايي، عمليات احداث بنادر پارس در بخش سازه‌هاي ساحلي آن آغاز گرديد و مطابق نيازهاي طرح، بالغ بر هزاران متر طول موجشكن در آبهاي عميق، دهها پست انواع سكله با آبخور زياد به طول چندين كيلومتر، ميليونها مترمكعب لايروبي در زمين‌هاي سخت و نيمه سخت، چند صدهكتار احيا اراضي و محوطه‌سازي، تنها به عنوان رديف‌هاي بخش دريايي نيازمندي‌هاي طرح، در قالب 2 بندر بزرگ طراحي گرديد كه مي‌توان از آن به عنوان عظيم‌ترين تجربه بندرسازي كشور در يك مقطع زماني و مكاني نام برد.   بندر خدماتي پارس به عنوان يكي از اين بنادر دو قلو، براي واردات لوازم يدكي و قطعات و ماشين‌آلات موردنياز در مراحل احداث طرح‌هاي منطقه و صادرات محصولات فازهاي پالايشگاهي (گوگرد)، صادرات محصولات صنايع مختلط و صادرات محصولات صنايع نيمه سنگين و تامين سرويس‌هاي خدماتي شناور طراحي گرديده است. اين بندر از نوع بنادر داراي حوضچه چرخش در دريا (offshore Basin) است كه با استفاده از 2 شاخه موجشكن سنگي به طول كلي حدو 3.3 كيلومتر حوضچه‌اي با سطح 65 هكتار را شكل داده است كه 28 هكتار آن حوضچه چرخش و 12.5 هكتار آن به يك حوضچه عملياتي داخلي (sea dock) اختصاص يافته است. تعداد 10 پست اسكله با آبخورهاي 11 الي 15 متر نسبت به پهلوگيري اين بندر را شكل مي‌دهند. سطح ترمينال‌هاي اين بندر در حدود 140 هكتار است كه بخشي از آن با استفاده از حدود 1.5 ميليون متر مكعب مصالح لايروبي شده بخشي از حوضچه چرخش و حوضچه عملياتي از دريا استحصال گرديده است.   عمليات اجرايي موجشكن‌هاي سنگي را مي‌توان در فعاليتهاي توليد، حمل، تفكيك، دپو و استقرار گروه‌هاي سنگي دسته‌بندي كرد كه در صورت وجود واحدهاي حفاظت بتني، ساخت، دپو، حمل و استقرار واحدهاي بتني نيز به آنها اضافه خواهد شد. نخستين گام كه از اهميت بسيار بالايي براي دستيابي به موفقيت در انجام به موقع پروژه و دستيابي به سطح كيفي مورد انتظار را بر عهده دارد با استخراج گروه‌هاي سنگي موردنياز و ساخت واحدهاي بتني به نحوي كه جوابگوي نيازهاي زمانبندي باشند آغاز مي‌گردد. طي اين فعاليت در واقع تدارك مصالح مصرفي براي فعاليتهاي آتي انجام مي‌پذيرد. در مرحله بعدي واحدهاي استخراجي پس از جابجايي، بارگيري حمل و باراندازي، تفكيك و دپو مي‌گردند يا آنكه به طور مستقيم به محل استقرار خود انتقال مي‌يابند.