تعريف رسمی بن بست اين است: مجموعه ای از processها در حالت بن بست قرار دارد اگر هر process اين مجموعه منتظر اتفاقی باشد كه فقط process ديگری در اين مجموعه ميتواند ايجادش كند.از آنجا ئيكه همه پروسس ها منتظر هستند،هرگزهیچ يك از آنها نمی تواند اتفاقی که باعث بیدار شدن عضو ديگری از مجموعه شود را ایجاد کنند و همه process ها برای هميشه منتظر خواهند بود.       كامپيوتر ها داراي منابع زيادي هستند كه در هر لحظه فقط توسط يك processمي توانند استفاده شوند . مثلا printer ها ،tape drive ها ، scanner ها ، slot هاي process table . اگر دو پروسس همزمان بخواهند در يك slot درون process table بنويسند، باعث خراب شدن سيستم ميشود.اگر دو پروسس بخواهند روي printer بنويسند حاصل آشغال خواهد بود. بنا بر اين تمام سيستمهاي عامل قدرت تخصيص دسترسي انحصاري (به طور موقت) به منابع مشخصي را دارند . در بسياري از برنامه هاي كاربردي ، process نيازانحصاري به چندين منبع را دارد . فرض كنيدقرار باشد نقشه يك كشور از روي يك cd ،روي يك plotterبرده شود . فرض كنيد process Aدرخواست cd-Rom كند وcd-Rom به او تخصيص يابد. كمي بعد process Bدرخواست plotterكند وبه او داده شودحالا process A درخواست plotterكند،و در انتظار آن منبع ،block شود . سپس process B، تقاضاي cd_Rom driverكند وblock شود . در اين لحظه هر دوي process ها در حالت blockهستند و تا ابد در اين حالت باقي مي مانند . اين وضعيت deadlockنام دارد.     اگر منبع به طور اختصاصي به پروسس داده شود هرگز بن بست پيش نمي آيد. جلوي در اختيار گرفتن منابع و انتظار براي منابع ديگر را بگيريم. استفاده از منابع بصورت NONPREEMPTIVEنباشد ولي اين روش مناسب نيست . جلوگيري از انتظار چرخشي روش اول: هر پروسس كه منبع اول را گرفت و به منبع دوم نياز داشت ابتدا منبع اول را رها كند. روش دوم: يك شماره سراسري به هر منبع داده شود.هر پروسس مي تواند منبع درخواست كندولي درخواستهايش بايد به ترتيب صعودي شماره باشد(ترتيب نزولي قابل قبول نيست)