در واقع اندازه گيري بهره‌وري، سطح بهره‌وري و تغييرات آن طي زمان را نشان مي دهد بدون وجود شاخص هاي بهره‌وري، مفاهيم و مقاديري چون توليد ناخالص، سود ناخالص و... تصوير واقعي توليد يك كشور يا سازمان را نشان نمي دهد، چون افزايش ستاده‌ها نتيجه قطعي و حتمي افزايش بهره‌وري نبوده و مي تواند ناشي از افزايش تعداد توليد، قيمت فروش يا هزينه‌هاي انجام كارباشد كه به طور قطع تأثيري در بهره‌وري نداشته و مي‌تواند سود را نيز تحت تأثير خود قرار دهد.     9- با توجه به اينكه ارزيابي شاخص‌هاي مختلف به تنهايي بيان كنندة عملكرد كلي مؤسسه نيست، لذا بايد روش‌هاي مناسبي براي جمع‌بندي شاخص‌هاي بهره‌وري پيشنهاد گردد. 10- عموم روش‌هاي جمع‌بندي بهره‌وري مستلزم وجود يك سيستم وزن‌دهي به شاخص‌هاي مختلف است و در اين مورد تا كنون در تحقيقات انجام شده در زمينة بهره‌وري، كار قابل ملاحظه‌اي ارائه نشده است و عموم محققين با گذشتن از اين موضوع مدل‌هاي جمع‌بندي را صرفاً به صورت پارامتري ارائه كرده‌اند. 11- در سيستم بهره‌وري دوره ارزيابي بايد به وضوح بيان گردد. 12- پايه مقايسه‌ها در ارزيابي بهره‌وري از اهميت بسيار زيادي برخوردار است لذا در سيستم بهره‌وري مبناي مقايسه بايد مشخص گردد. در اين زمينه معمولاً از داده‌هاي تاريخي (سال پايه) يا استانداردهاي مهندسي استفاده مي‌شود. 13- ميزان دسترسي به اطلاعات و آمار مورد نياز بايد مد نظر قرار گيرد و شاخص‌هاي پيشنهادي با توجه به اطلاعات قابل دسترس طرح شود تا در اجرا مشكلي بروز نكند. 14- سيستم اطلاعاتي لازم جهت جمع‌آوري آمار و اطلاعات مورد نياز براي محاسبه شاخص‌ها بايد طراحي گردد.