فهرست مطالب: مقدمه. تاريخچه سوادآموزي تعاريف آموزش بزرگسالان نقش انگيزه دريادگيري بزرگسالان ظرفيت يادگيري بزرگسالان يادگيري بزرگسالان اهميت سوادآموزي تشكيلات نهضت سوادآموزي نهضت سوادآموزي واهم مقررات آن تعريف سوادوسوادآموزي نقش آموزشيار مركز يادگيري محلي (clc)واهميت ان نتيجه گيري     مقدمه در آغاز’ حمدوستايش ان آغازوانجام بي انجام راكه آغازوانجام هستي تجلي اراده اوست. اوكه باارسال رسل وفرستادن كتب نور ’بصيرت واگاهي رافراروي ادميان قراردادوراه خروج ازتاريكي هارااموخت.خداوندي كه به «قلم »و«نوشته» سوگنديادكرد: «ن والقلم ومايسطرون » واموختن باقلم را شاهدي بركريمانه ترين جلوه ربوبي خويش معرفي فرمود.تعليم وتربيت در همه جنبه هاي زندگي فردي واجتمايي نيروي نافذ وحياتي است.بديهي است كه بي سوادي با داشتن شعور وقوه درك منافاتي ندارد؛در حقيقت نبوغ درسنتهاي شفاهي همه ملت هاومردم وجود دارد؛امادرجهان كنوني تعليم وتربيت لازم ترين شرط وعامل نيرومند رشد وپيشرفت است وسواد ’يعني توانايي ساختن نمادهاي نوشتاري ودرك انها وبه سخن ديگر خواندن ونوشتن اساسي ترين مهارت يادگيري است؛كليدي كه دستيابي به گنج دانش راممكن مي سازد . سوادبه عنوان ابزار يادگيري مي تواند جريان يادگيري رادرفردتقويت كندوان گونه كه كولين پاور معاون مدير كل يو نسكو در مقاله اي درباره سال جهاني سواد آموزياظهار داشته است: «سواد اموزي‘ انگونه كه عموما مورد نظر است تنها اشنايي با سه مهارت خواندن ‘نوشتن ومحاسبه نيست’ بلكه تلمه براي وفق دادن يك استعداد بالقوه ودرحقيقت يك انقلاب فرهنگي است.سواد به انسان بينشي تازه مي دهد تا به خود وجايگاهش در جهان پيرامون’ باروشي نو بنگرد. » 1   1.علل اجتمايي بي سوادي كاربردي.محسن ميرزايي.سال1380.ناشر :سازمان نهضت سواد اموزي     تاريخچه سوادآموزي (تحقيقات كتابخانه اي) در آغاز قرن بيست ويكم ميلادي هستيم واين قرن نه تنها موجب تغييرات زماني خواهد’شدبلكه تغييرات عمده اي رادر شيوه زندگي بسياري از مردم به وجود خواهد اورد.قرن بيست ويكم’ قرني است كه بر توسعه تاكيد دارد ’اما اين توسعه بيشتر به قابليت هاي نا محدود ذهني بشر بستگي دارد تا به منابع مادي محدود؛ مردم بي سواد نمي توا نند از منابع عصر جديد براي بهبود زندگي وكشورهاي خود سود جويند وبه علت سطح پايين سواد در فعاليت هاي ملي’ از ساير كشورها عقب خواهند ماند. بنا بر اين نگرش عميق تر به سواد ضرورتي اجتناب ناپذير است وسير تحول سواد –آموزي در انديشه صاحب نظران اين رشته بيانگر چنين ضرورتي است. سوادآموزي كه شكل مهم وويژه آن آموزش خواندن ونوشتن ورياضيات پايه است كه به عنوان پايه واساس ايجاد اگاهي در فرد وفراهم كردن زمينه هاي رشد وتكامل او ونيز اساس ساير بر نامه هاي اموزشي بزرگسالان ضرور ت دارد. تحول آموزش بزرگسالان درجهان: اولين كنفرانس بين المللي اموزش بزرگسالان رادر سال 1929با شركت نمايندگان ملل اروپايي در دانشگاه كمپريج لندن تشكيل دادند .اين كنفرانس تنها به برخي از مسايل مربوط به اموزش بزرگسالان اروپا توجه كرد. بعد از بيست سال (1949)يونسكو باتوجه به تصميمات و قطعنامه كنفرانس مذكور’ اولين كنفرانس رسمي بين المللي اموزش بزرگسالان را در شهر السينور دانمارك ترتيب داد كه از 25نماينده شركت كننده دران فقط 6نماينده از كشورهاي جهان سوم بود. از سال 1960به بعد يعني در فاصله پنج سالي كه كنفرانس وزراي آموزش وپرورش جهان در سال 1965در تهران برگزار گرديد ’ مفاهيم تازه اي در زمينه اموزش بزرگسالان جاي خود را باز كردند وبسياري از كشورهاي جهان ’ به ويژه كشور -هاي جهان سوم به اجراي برنامه هاي وسيع اموزشي براي بزرگسالان با تاكيد بر بعد سواد آموزيعلاقمند گرديدند .1   پس از كنفرانس تهران’ شهر توكيو ميزبان كنفرانس جهاني اموزش بزرگسالان شد در اين كنفرانس كه در سال 1972ترتيب يافت مقرر گرديد كه نيروي انساني كشورها بايستي بيش از هرزمان ديگر در جهت توسعه’ عمران وتوليد بيشتر مجهز شود واموزش وپرورش به عنوان عامل اصلي تغيير جوامع در زمينه هاي مختلف كشاورزي وصنعتي مورد توجه قرار گيرد. در اين مورد كنفرانس باز هم با اشاره به مسئله بي سوادي ومبارزه پي گير عليه ان تاكيد كرد.   كميته ملي پيكار جهاني بابي سوادي: درزمستان سال 1343كميته اي به نام كميته ملي پيكار جهاني با بي سوادي تشكيل شد كه اكثر شخصيتهاي مملكتي در ان عضويت داشتند.اين كميته شعباتي نيز در مراكز استانها زير نظر استانداران درمراكزشهرستا نها وبخشها زير نظرفرمانداران وبخشداران وعضويت مسئولان اموزش وپرورش واشخاص علاقمند داير كرد.فعاليت وسيع كميته –هاي مذ كور از سال1346اغازشد وبراي جلب بي سوادان به كلا سهاي مبارزه با بي سوادي به اقدامات زير دست زد.