فهرست مطالب عنوان: چکیده مقدمه جامعه شناسی،انسان شناسی،مردم شناسی مردم شناسی ازلحاظ آئین مذهبی وگویش ونژاد منابع     چکیده : انسان شناسیِ جدیدرا باید تا اندازة زیادی حاصلمشترک تحول علوم اجتماعی به طور عام و دگرگونیِ مردم شناسیِ اروپایی با پیشینة 150ساله و چهار نسل پی در پی از اندیشمندان در آن دانست. نسل نخست که عمدتاً مردمشناسانِ اسنادی و اصطلاحاً « کتابخانه ای » نام گرفته بودند، رسالتی بیشتربنیانگذار و رده شناختی بر دوش داشتند. نسل دوم که تأکید بیش از اندازه ایبر میدان و رویکرد از درون (اسیک) داشتند و به سختی دستاوردهای نسل اول را به زیرپرسش بردند. نسل سوم که در عین پذیرش رویکرد میدانی به مثابة محور پژوهشیبه بازشناسیِ دستاوردهای نسل نخست بازگشتند،و سرانجام نسل چهارم که از دهة60 قرن بیستم وظیفة بسیار دشوارِ بازسازی و نوسازیِ رشته و ورود به عرصة شهری وجوامع مدرن را برعهده گرفتند و توانستند انسان شناسی را در مفهوم مدرن آن به علمیپویا و رو به گسترش تبدیل نمایند. در ایران، پیش از تاریخ انسانشناسی، گسترة بزرگی از بینش مردم نگارانه را در ادبیات مکتوب و سنت های شفاهیِمردمی نشان می دهد که با تشکیل دولت مدرن از ابتدای قرن بیستم، در دو شاخة موازیِدانشگاهی و غیردانشگاهی رو به رشد گذاشتند. از این دو، سهم حوزة دانشگاهی هموارهکمتر بوده و رابطه ای منطقی و پویا میان دو بخش وجود نداشته است. امروزدر حالی که ضرورت گذار از محوریت مردم نگارانه و محدودیتحــوزه های مردم شناسیبه جوامع غیرشهری وورود آن به عرصة شهری (که بیش از 60 درصد جمعیت کشور ما را دربرمی گیرد) احساس میشود هنوز تا نوسازی و بنیانگذاریِ انسان شناسی به مفهوم یک علم جدید، فاصلة زیادیوجود دارد. در این میان، دو هدف میان و دراز مدت کاملاً مشهود است: نوسازیدانشگاهی رشته در حوزه های پژوهش و آموزش و ایجاد رابطه ای منطقی و تلاش برایسازماندهیِ بیشتر و بالابردن کیفیت حوزة غیردانشگاهی. مقدمه انسان شناسی بطور کلیبه دو بخش تقسیم می‌گردد. بخش اول انسان شناسی جسمانی که تقریباً همه دانشمنداندرباره موضوع آن توافق دارند. در این رشته خصوصیات جسمانی انسان و رابطه آن بارفتارهای اجتماعی و فرهنگی او همیشه مورد توجه خاص بوده است . انسان شناسی جسمانی , انسان را از لحاظ ویژگیهای جسمانی مورد بررسی قرار داده و مسائی مثل نژاد واختلافات نژادی در رابطه با خصوصیات جسمانی و مقایسه و اندازه گیری اعضاء بدن را بااستفاده ازبیومتری (زیست سنجی) , آنتروپومتری ( انسان سنجی), مورفولوژیانسانی ,آندوکرینولوژی(شناخت فعالیت غدد داخلی), فیزویولژی مقایسه‌ای و ژنتیک مورد مطالعه قرار می‌دهد و بنابراین چنانکه ملاحظهمی‌گردد انسان شناسی جسمانی در مطالعات خود هم به شناخت و مقایسه استخوان بندیانسان پرداخته و هم به بررسی ویژگیهایی نظیر رنگ پوست , شکل مو, چشم و غیره نظردارد. مطالعات مردم شناسی یا انسان شناسی فرهنگی مربوط به جوامع محدود وبخصوص جوامع ابتدایی و تحول نیافته است . این رشته تا جنگ دوم جهانی تقریباً منحصربه مطالعه مردمی بود که بآنها لقب ابتدایی داده‌اند. انسان شناسی فرهنگی( مردمشناسی) بطور کلی از دو لحاظ باجامعهشناسیتفاوت دارد یکی از لحاظ روش و دیگر از لحاظ قلمرو مطالعهروشی کهدر مطالعات جامعه شناسی بکار می‌رود اصطلاحاروش پهنانگریا پهنائی نامیده می‌شود درحالیکه در مردم شناسی ازروش ژرفائییا ژرفانگر استفاده می‌نمایند. اما از لحاظ قلمرو مطالعه , جامعه شناسی جوامع تطور یافته اعم از صنعتی وسنتی را مورد مطالعه قرار می‌دهد, در حالیکه مردم شناسی , عمدتا به مطالعه در جوامعابتدایی یا تطور نیافته می‌پردازد, ضمن آنکه از روش مردم شناسی برای مطالعه خردهفرهنگهای قومی , زبانی ,مذهبی در درون جوامع تطور یافته نیز استفاده می‌شود. تحقیقات مردم شناسان درباره زندگی اقوام مختلف شواهد جالب و قابل استنادیاز زندگی اجتماعی انسان را بدست می‌دهد و روانشناسان اجتماعی و جامع شناسان از حاصلاین مطالعات کمک بسیار می‌گیرند. انسان شناسی فرهنگی (مردم شناسی) در مطالعاتخود از داده‌ها و اطلاعات "مردم نگاری" کمک می‌گیرند, مردم نگاری تنها جنبه توصیفیدارد و مجموعه‌ای از داده‌ها و اطلاعات را بدون تحلیل و بصورت عکسبرداری وقایع وپدیده‌ها فراهم نموده که مورد استفاده مردم شناسی قرار می‌گیرد. نوعی مردم نگاریتاریخی را در قرون پیشین و ضمن سفرنامه‌ها و سیاحتنامه‌ها در بعضی کتب مورخانمی‌توان سراغ گرفت که در آنها از آداب و رسوم و سنتها و زبان بطور کلی فرهنگ و خردهفرهنگ اقوام مختلف مطالب فراوانی جمع آوری شده است از آنجمله است سفرنامهناصرخسرو قبادیانیدرایرانو نوشته‌هایهرودوتدریونان.