مقدمه انسان مهمترين موضوع مورد بحث همه مكتبها بوده و هست . مكتبهاي الهي هدايت يك انسان را محور اصلي رسالت خود قرار داده‌اند وهدف و نقش و تلاش بي‌وقفة‌ خود را در هدايت و راهبري او جستجو كرده‌اند . در مكتبهاي غير الهي نيز گرچه تغيير و تحولات تاريخ را به عوامل ديگري غير از انسان نسبت داده‌اند اما باز انسان به عنوان اصلي‌ترين موضوع مورد بحث آنها مطرح شده است . از آنجا كه بخش اصلي و مهم مديريت منابع انساني است ، مهمترين بحث در مديريت قطعا ً بحث پيرامون انسان خواهد بود . انسان در مكاتب الهي سرگذشت شگفت و جالبي دارد . مي‌تواند مسيري طولاني و پرفراز و نشيب را بپيماد كه از بلنداي عليين تا پرتگاه سافلين فاصله دارد . او هدف آفرينش است و منبع تمامي خيرات و شرارتها . او جهان را به تسخير خويش درمي‌آورد و در خلقتش ملائك به سجدة او فرمان داده مي‌شوند . از نظر اسلام و قرآن انسان موجودي است كه از جهاني برتر به اين كرة خاكي هبوط كرده است ، او امانت دار الهي ، مسجود ملائكه ، آگاه به اسماء الله و از همه بالاتر جانشين خدا در زمين است . او تنها موجودي است كه در ميان جانداران از آفرينشي ديگر است كه در ميان جانداران از آفرينشي ديگر است و داراي روح خدايي . در صورت انحراف مي‌تواند به پرتگاهي سقوط كند كه هيچ حيوان درنده‌اي هرگز ياراي آنهمه وحشي‌گري را ندارد و سرانجام موجودي است كه در نهاد او مجموعه‌اي از خصوصيات متضاد يافت مي‌شود .   الف خلقت انسان در مورد خلقت انسان ديدگاههاي مختلفي وجود دارد. 1 اكثريت فلاسفه و دانشمندان به خصوص تا قرن هجدهم خلقت آدمي را همچون صاحبان اديان الهي خلقتي مستقل دانسته‌اند و آن را به جريان تكامل انواع متصل نكرده‌اند . 2 در اواسط قرن هجدهم نظريه تحول توسط لامارك (1829 1744) مطرح شد و سپس مشهورترين فردي كه روي اين نظريه كاركرد چارلز داروين (1882 1809) است كه كتاب معروف خو را به نام « بنياد انواع و جريان آن در انتخاب طبيعي» به رشته تحرير در آورد . به دنبال انتقادهايي که از نظريه داروين شده ، نظريه موتاسيون (جهش) بوسيله دانشمند هلندي در اصلاح و تكامل نظريه داروين مطرح شد كه مورد توجه دانشمندان جامعه شناسي چون مورگان و هولدان قرار گرفت . 3 خلقت انسان از نظر اسلام و قرآن با خلقت حضرت آدم كه از پيامبران الهي است آغاز مي‌شود . اسلام وبطور كلي مكتبهاي الهي ، بي‌فرهنگي وتوحش انسانهاي اوليه را رد مي‌كنند و معتقدند كه هبوط آدم و حوا به عنوان انسانهاي نخستين به زمين خاكي سرآغاز زندگي انسان را تشكيل مي‌دهد كه همراه با تشكيل خانواده و فرهنگ الهي انساني بوده است . قرآن كريم در دو گروه از آيات ، موضوع خلقت انسان را تبيين مي‌كند . دسته اول آياتي هستند كه به جريان طبيعي خلقت انسان مربوط است كه از ماده زميني آغاز مي‌گردد ،‌به صورت نطفه در مي‌آيد ، در مجراي تبديلات جنيني به علقه و مضغه تبديل مي‌شود و پس از مرحله استخوان بندي و تكامل جنين ، تولد كودك صورت مي‌گيرد . از جملة اين آيات ، آيه 12 تا 14 سوره مؤمنون است : و لقد خلقنا الانسان من سلاله من طين ثم جعلناه نطفه في قرار مكين  ثم جعلنا النطفه علقه فخلقنا العلقه مضغه فخلقنا المضعه عظاما فكسونا العظام لحما ثم انشاناه خلقا اخر فتبارك الله احسن الخالقين . « ما انسان را از (حقيقتي) كه از گل بيرون كشيده شده است ، آفريديم سپس آن را بصورت نطفه‌اي در قرارگاه محكم قرار داديم ، آنكه نطفه را به علقه و علقه را به مضغه و مضغه را به استخوانها تبديل نموده و به استخوانها گوشت پوشانديم و سپس خلقت ديگري در اوايجاد كرديم ، پس پاكيزه و بخشنده بركت است خداوندي كه بهترين آفريندگان است .» از دسته دوم آياتي هستند كه آغاز خلقت انسان را تشريح مي‌كنند ، و دربارة سجده فرشتگان و داستان آدم ابوالبشر كه اولين انسان روي كره خاكي است دستور پروردگار را توضيح مي‌دهند و خصوصيات او را بيان مي‌كنند . از اين دسته آيات موضوع استقلال خلقت انسان نسبت به ساير موجودات عالم و عظمت وخصوصيات انسان روشن مي‌شود . بنابراين خلقت انسان از نظر اسلام خلقتي است مستقل از ساير موجودات عالم و انسان از ابتداي خلقت داراي تمدن و زندگي خانوادگي و اعتقادات و گرايشات و تشخيص سود و زيان و خير و شر و در معرض وسوسه شيطان و برخوردار از هدايت انبياء بوده است .