فهرست مطالب فصل اول : كليات موقعيت جغرافيايي بررسي نقش و جايگاه شهر در استان و حوضة نفوذ فصل دوم : زمين‌شناسي منطقه ناهمواريها و توپوگرافي شهرستان زمين‌شناسي وضعيت خاك پوشش گياهي تكتونيك تاريخچة زلزله دوره بازگشت زلزله خطر زمين لرزه در منطقه خراسان نقشه پهنه‌بندي خطر نسبي زلزله در منطقه خراسان فصل سوم : ژئومورفولوژي ژئومورفولوژي شرايط سنگ‌شناسي خاك شناسي فصل چهارم : روند توسعه شهر تعيين معيارها و ضوابط الگوهاي توسعه شبكه فاضلاب     فصل اول :   كليات موقعيت جغرافيايي شهرستان قوچان : قوچان يكي از شهرهاي مرتفع شمال شرقي استان خراسان است و اين شهر در مسير شاهراه آسيايي مشهد به تهران قرار دارد . فاصله اين شهر تا مشهد در مسير اين جاده 132 كيلومتر و تا مرز ايران و تركمنستان 58 كيلومتر است / بدين ترتيب اين شهر از نظر جغرافيايي در مسير راههاي درگز و باجيگران ، نيشابور سبزوار ، شيروان و مشهد قرارگرفته است ، مسيري كه در واقع همان معبر و گذرگاه اصلي كاروانيان قديم و شاهراه ارتباطي جديد است . شهر قوچان در دشت قوچان و در عرض جغرافيايي 36.35 الي 37.45 و طول جغرافيايي 47.50 الي 59 قرار گرفته است . و اختلاف ظهر آن با تهران 25 دقيقه و قبله آن 51 درجه و 1 دقيقه و 7 ثانيه مي‌باشد . ارتفاع قوچان از سطح درياهاي آزاد 1217 متر مي‌باشد . بررسي جايگاه و نقش شهر در استان ، شهرستان و حوزه نفوذ : محدوده حوزه نفوذ شهر قوچان همان محدوده سياسي شهرستان قوچان مي باشد و جهت شناخت شهر مي‌بايست جايگاه آن حوزه نفوذ مورد بررسي قرار داد و علاوه بر آن ويژگيهاي جمعيتي ، فرهنگي ، اقتصادي و ... حوزه نفوذ را نيز بايد شناخت . بدون ترديد مي‌توان گفت بخش عمده‌اي از فعاليتها و حيات شهرها به وضعيت حوزه نفوذ آنها وابسته مي‌باشد و هر چه شهر از حوزه نفوذ وسيعتري بهره‌مند باشد داراي جمعيت‌ ، بازار پويا ، حيات و رونق شهري بهتري خواهند بود چرا كه شهرها خود امكانات مورد نياز روستاها و حوزه نفوذ خود را تامين مي‌كنند و حوزه نفوذ شهري ، منابع مورد نياز شهرها همچون مواد غذايي اوليه بعضي از صنايع و ... را تامين مي‌نمايند و بخصوص اين امر در مورد شهرهاي مياني و شهرستانها محسوستر مي‌باشد . در منطقه شمال خراسان كه شهر قوچان در آن واقع شده است ، قوچان به دليل برخورداري از يك سري فاكتورها از حمله موقعيت اداري ، سياسي ، ارتباطي و نيز نوع خدمات موجود تقريبا شهرهاي شيروان ،درگز و بخشي از نواحي اسفراين، نيشابور تحت نفوذ خود داشته است و به عنوان مركز ثقل مسائل مختلف منطقه و مركز آن به شمار مي‌رفته است . ليكن با تغييرات بوجود آمده در ساختار اداري و سياسي كشور و تشكيل شهرستانهاي درگز و شيروان و نيز عدم گسترش خدمات در قوچان رفته رفته از اهميت اين شهر كاسته شد بعلاوه رشد و توسعه شهر مشهد به عنوان يك مادر شهر منطقه جذب تمامي امكانات مورد نياز و از طرفي گسترش امكانات حمل و نقل و راه‌هاي باعث شد تا عملاً در سالها قوچان نقش مركزيت خود را در منطقه شمال خراسان از دست بدهد بطوريكه در حال حاضر نفوذ چند نواحي اطراف ندارد . ليكن با توجه به برخورداري از موقعيت ارتباطي مناسب اين شهر و با انتقال خدمات از استان به ديگر شهرها ، شهر قوچان در سالهاي آتي مي‌تواند از جايگاه مهمي در به تحت نفوذ رد آوردن مختلفي همچون درگز ، شيروان ، اسفراين و بخشي از روستاهاي اطراف سبزوار، نيشابور و چناران برخوردارند كه دسترسي به اين امر مهم در گرو تغييرات در ساختار اداري و سياسي استان خراسان مي‌باشد . شهرستان قوچان داراي وسعتي حدود 5234 كيلومتر مربع مي‌باشد و 67/1 درصد از كل وسعت خراسان را در برمي گيرد . اين شهرستان از لحاظ تقسيمات اداري و سياسي داراي 3 بخش به نامهاي مركزي و باجگيران و همچنين 9 دهستان به نامهاي دوغايي ، سودلانه ، شيرين دره و قوچان عتيق (در بخش مركزي) ، خبوشان ، شاه جهان ، و سنگر (در بخش فاروج) و دهستان دولتخانه (در بخش باجگيران) مي‌باشد . جمعيت شهرستان قوچان در سال 1375 بر طبق اطلاعات مركز آمار ايران برابر با 236875 نفر بوده كه رشد ساليانه از 66/0 درصد داشته است . بر طبق مطالعات طرح جامع مشاورات و نتايج بدست آمده از اين بررسي‌ها و نيز بررسي شد شهرستان قوچان طي سالهاي 1345 تا 1375 و مقايسه آنها رشد جمعيت استان اين شهرستان داراي رشد پاييني در سالهايي بوده است بطوريكه رشد جمعيت استان در طي اين مدت 2 برابر رشد جمعيت شهرستان بوده و اين امر حاكي از مهاجر فرست شديد اين شهرستان مي‌باشد . بعد خانوار در اين شهرستان از 5 نفر در سال 65 به 87/4 نفر در سال 75رسيده كه دليل كنترل جمعيت و كاهش ميزان مواليد بوده است .