فهرست موضوعات 1 مقدمه روستا چيست؟ توسعه روستايي چيست؟ 2 استراتژي توسعه روستايي رويكردهاي اقتصادي رويكردهاي اجتماعي – فرهنگي رويكردهاي فضايي، منطقه‌اي و ناحيه‌اي 3 تعريف و مفهوم رشد و اقتصاد 4 معيارهاي اندازه گيري توسعه 5 ويژگي‌هاي مهم توسعه اقتصادي 6 منابع عمده معيشت در حوزة نفوذ روستا فعاليت‌هاي بخش كشاورزي فعاليت‌هاي بخش صنعت فعاليت‌هاي بخش خدمات 7 تحليل و استنتاج از بررسي‌هاي حوزة نفوذ 8 منابع اقتصادي روستا 9 فضاهاي ضروري در خانه‌هاي روستايي 10 فضا و ابزار كار 11 توان اقتصادي يا قدرت خريد خانواده   مقدمه انسان پيش از آموختن كشاورزي و كشف فنون و ابزارهاي مختلف، براي تامين نيازهاي زندگي خود به كوچ و چندجانشيني مي‌پرداخت. انسان‌ها براي تامين غذاي موردنياز خود و يافتن مكاني مناسب براي سكونت، به مكان‌هاي مناسب داراي منابع طبيعي (مرتع، آب، حيوانات) مهاجرت مي‌نمودند. از زماني كه انسان كشاورزي را آموخت و توانست ابزارهاي مورنياز زندگي خود را بسازد به يكجانشيني روي آورد و روستاها متولد شدند. روستاها يا دهات، اولين مراكز اجتماعي زندگي نوين انسان محسوب مي‌شوند. طبق تحقيقات باستان‌شناسان، قديمي‌ترين دهكده‌هاي جهان كه تاكنون بوسيله حفاران پيدا شده، در خاورميانه واقع است. دو روستا در جارمو و تپه سربين واقع در ايران و عراق امروزي، نشان مي‌دهد كه يكجانشيني يا تشكيل اجتماعات روستايي، دست‌كم به 10000 سال پيش بر مي‌گردد. با رشد و تكامل مراكز روستايي و ظهور كسب‌وكارهايي غيرازكشاورزي (تجارت، خدمات، حكومت‌) شهرها بوجود آمدند. بخاطر تمركز بالاي جمعيت در مناطق شهري توام با رشد پرشتاب صنايع و خدمات، به سرعت شهرها توسعه پيدا كردند در حاليكه روستاها به كندي حركت نمودند.     روستا چيست؟ ده (يا قريه) به معني سرزمين است. از نظر تقسيمات كشوري، ده (يا روستا ويا آبادي) در ايران، كوچكترين واحد سكونتي و اجتماعي سياسي است. كشور به چندين استان (داراي استاندار)، هر استان به چند شهرستان (داراي فرماندار)، و هر شهرستان به چند بخش (داراي بخش‌دار)، و هر بخش به چند شهر (داراي شهردار) و روستا (داراي كدخدا) تقسيم مي‌شود. البته به مجموعه‌اي از چندين ده هم دهستان گفته مي‌شود كه مسؤول آن دهيار ناميده مي‌شود. مطابق سرشماري‌هايي كه در كشور انجام مي‌شود، به نقاطي كه كمتر از 5000 نفر جمعيت داشته باشند روستا، و به نقاط بيش از 5000 نفر شهر گفته مي‌شود. البته استثنائاتي نيز (عليرغم ملاك مذكور) وجود دارد. مردم روستا، از طريق كشاورزي امرار معاش مي‌كنند به همين جهت بعدها، در تعريف روستا، شغل كشاورزي نيز به عنوان اساس كار روستاييان اضافه گرديد. البته تعاريف ديگري نيز از روستا (يا ده) در كشور وجود دارد كه از مجموع آن‌ها مي‌توان اين تعريف را ارايه نمود: روستا، عبارت از محدوده‌اي از فضاي جغرافيايي است كه واحد اجتماعي كوچكي مركب از تعدادي خانواده كه نسبت به هم داراي نوعي احساس دلبستگي، عواطف و علائق مشترك هستند، در آن تجمع مي يابند و بيشتر فعاليت‌هايي كه براي تامين نيازمندي‌هاي زندگي خود انجام مي‌دهند، از طريق استفاده و بهره‌گيري از زمين و در درون محيط مسكوني‌شان صورت مي‌گيرد. اين واحد اجتماعي كه اكثريت افراد آن به كار كشاورزي اشتغال دارند در عرف محل، ده ناميده مي‌شود [20]. براساس مطالعات جهاني، تعريف روستا در كشورهاي مختلف،‌ داراي تفاوت‌هايي مي‌باشد. مثلاً در آمريكا بيشتر بر مفهوم مناطق روستايي تاكيد مي‌شود كه بيانگر نواحي داراي چگالي جمعيتي كم است در حاليكه در بعضي كشورهاي ديگر همچون ايران نيز روستا بر اساس ميزان جمعيت تعريف مي‌شود. به عنوان مثال، ملاك جمعيت روستا در فرانسه 2000 نفر، در بلژيك 5000 نفر،‌ در هلند 20000 نفر و در ژاپن 30000 درنظر گرفته شده است [20].