مقدمه امروزه بسیاری از موسسات زیست محیطی نسبت به اثرات سموم شیمیایی واکنش های زیادی از خود نشان می دهند . کشت های تک محصولی نیز که در دنیای امروز با کمک تجهیزات پیشرفته مکانیکی توسعه یافته ، مصرف این سموم را افزایش داده است . لذا ما بر آن هستیم تا با بررسی مدیریت تلفیقی آفات راهی برای کاهش سموم و مصرف بهینه آن پیدا کنیم . در این مقاله بعد از ذکر تاریخچه ای برای مدیریت تلفیقی آفات(IPM)تعاریفی از آن را ارایه می دهیم . در مرحله بعد مولفه های پیاده سازی آن ذکر شده و در ادامه روش های بکارگیری مدیریت تلفیقی آفات در کشاورزی مطرح می شود . در انتها نیز با ذکر موانع و سودهای این سیستم جدید نتیجه گیری نهایی را ارایه می دهیم . در زمانی که انسان ها در روستاها و دهکده ها جمع شدند و شروع به کاشت محصولات انتخابی کردند ، مشکل آفت مطرح شد . آن ها با آفاتی روبرو بودند که به محصولاتشان حمله می کردند . از طریق آزمون و خطا یاد گرفتند که چطور روش های خود را اصلاح کرده و محیط را تغییر دهند . عملیاتی نظیر نابود کردن محصولات مزاحم ، شخم زدن و حذف حشرات خاکزی ، تغییر در زمان کشت ، هرس کردن ، گرد گیری با سولفور که برخی از این روش ها هنوز هم پابرجاست(15) . این روش ها توسعه یافت و تا اواخر دهه 1800 استفاده شد . افزایش سطوح زیر کشت و ساخت تجهیزات مکانیزه بزرگ تر و تک کشتی ، سبب کاهش تنوع زیستی شدو لذا مشکل آفات حاد تر شد . به طوری که دیگر از طریق روش های فیزیکی نمی شد آفات را کنترل کرد . در آن زمان یک سری از سموم مهلک برای آفات ساخته شد که نتایج سودمند کمی داشت تا این که در دهه 1870 سم Paris Green برای کنترل حشرات و درسال 1882سم Bordeaux mixtureبرای کنترل قارچ ها ساخته شد . این سموم طلایه دار تولید سم هایی در اوایل دهه 1900 برای کنترل آفات در کشاورزی شدند . در آن زمان مقاومت آفات به این سموم مشخص شد ولی تا سال 1940 روش های مبارزه زراعی چندان مطرح نشد . در دهه 1960 روش های زیست محیطی مطرح گردید . در دهه 1970 محققان روش های کاهش جمعیت آفات را به زیر حد خسارت زنی آن ها مورد مطالعه قرار دادند و در دهه 1980 اصول IPMدر مراکز شهری نظیر بیمارستان ها ، پارک ها و بیمارستان های خصوصی استفاده شد(15) . مدیریت تلفیقی آفات به معنای(IPM) Integrated pest management می باشد که برای درک بهتر آن در ادامه تعاریف مختلفی ارایه می شود .   تعاریف مدیریت تلفیقی آفات در این قسمت تعاریفی را جهت شناخت بهتر مدیریت تلفیقی آفات مطرح می کنیم ،این تعاریف عبارتند از : Ø استفاده از تکنیک های مختلف برای کنترل آفات با تاکید بر روش هایی که کمترین خسارت را بر محیط و بیشترین اثر را بر آفات به طور اختصاصی دارند . برای مثال ، رقم های گیاهان مقاوم به آفات با نظارت منظم نسبت به آفات ، آفت کش ها و شکارچیان طبیعی آفات و عملیات مدیریتی مداوم صحیح ،بایستی به طور مجزا یا در ترکیب با کنترل کننده ها یا بازدارنده های آفات استفاده شود (11). Øیک ترکیبی از روش های کنترل آفات به صورت ، بیولوژیکی ، زراعی و ژنتیکی با استفاده از علف کش ها ( در آخر این دسته بندی قرار می گیرند) . IPMیک چرخه زندگی گونه های هدف را در نظر گرفته و در تولید مثل ، رشد و توسعه آفت به جهت کاهش جمعیت آن مداخله می کند و در آن از حیوانات ، پرندگان یا خزندگانی که در اکوسیستم به آن ها شکارچیان طبیعی می گویند نیز استفاده می شود (12). Øیک رهیافت تلفیقی و جامع برای کنترل ریسک و خسارت با مشارکت شکارچیان طبیعی ، بیماری ها و آفات . در آن ایده ال ترین ترکیب فیزیکی ، شیمیایی ، بیولوژیکی یا زراعی به جهت کاهش خسارت با کمترین اثر روی محیط ، تنوع زیستی و سلامتی انسان مشخص می شود (13). Ø IPMیک رهیافت کامل برای حذف مشکل آفت است .شامل تعریف آفات ، تعیین چگونگی اجتناب یا اصلاح مشکلات و مدیریت جمعیت آفات از طریق روش های متنوع مثل شیمیایی ، بیولوژیکی و عملیات زراعی است(14) .