مقدمه كشور كانادا دومين كشور بزرگ دنيا است كه از وسعتي بالغ بر 610/970/9 برخوردار ميباشد. غالب جمعيت اين كشور در محدودهاي به وسعت 100 مايل 6400 كيلومتر در مرز مشترك با آمريكا ساكن هستند. اين كشور داراي دو زبان رسمي انگليسي و فرانسوي بوده و از سيستم مذهبي غالب برخوردار نميباشد. ميراث فرهنگي كانادا نوعي ميراث فرهنگي مختلط ميباشد كه در آن جامعه كانادا به طور ريشهاي تحت تأثير فرهنگ بوميان، فرانسه زبانان و انگليسي زبانها قرار دارد. هم اكنون اين كشور به يك جامعه متفاوت و متنوع از لحاظ فرهنگي مبدل گشته است. كشور كانادا متشكل از 10 ايالت و 2 قلمرو ميباشد و به صورت فدرالي اداره ميگردد. كه قواي قانوني اين كشور ما بين دو سطح از دولت يعني قواي فدرال و ايالتي تقسيم گرديده است. اين كشور داراي مناطق مختلفي از جمله آتلانتيك، كاناداي مركزي، فلات كانادا،پاسيفيك و كاناداي شمالي ميباشد. بر اين اساس، منطقه گرايي بر تاريخ سياسي كانادا تأثير به سزايي گزارده است. در گذشته، توسعه فرهنگي توسط سطوح مختلف دولت و به صورت غيررسمي و بدون انسجام صورت ميپذيرفت. در سال 1951، به دنبال انتشار گزارش محوري كميسيون سلطنتي در مورد توسعه ملي در زمينه هاي هنر، علوم و ادبيات حمايت بخش فدرال در امر فرهنگ و ارتباطات به طور رسمي سازماندهي گرديد و اين امر به نوبه خود موجب تأسيس كتابخانه ملّي كانادا در سال 1953 و شوراي كانادا در سال 1957 گرديد. شوراي فوق يك مؤسسه اعتباري هنري فدرال است كه مستقل از دولت عمل مي نمايد. تقسيمبندي اساسي و اوليهاي كه بر طبق قانون اساسي كانادا در سال 1867 در سطوح قدرت انجام گرفت به ايالتهاي اين كشور در زمينه هاي آموزش و فرهنگ اختيار تام اعطاء نمود. در نتيجه هر ايالت مبادرت به توسعه سياست فرهنگي و ايجاد مكانيسمهاي ويژه از قبيل تأسيس وزارتخانه ها و سازمانهاي مربوطه جهت اجرا و پيشبرد سياستهاي انحصاري خود نموده است. در طي 20 سال گذشته بحثهاي قابل توجهي در خصوص تمركززدايي از قدرت صورت گرفته است زيرا ايالتهاي كشور بدنبال ايفاي نقش عمدهتري در جهت توسعه فرهنگ كانادا ميباشند. به طور سنتي، كشور كانادا نوعي ديدگاه سازماني نسبت به سياستهاي ملّي پيش روي خود قرار داده است. اين ديدگاه حاوي قوانين و دستورالعمل هايي ميباشد كه توسط مؤسسات و دولتهاي ايالتي و فدرال كشور انجام ميگيرند. سازمان ميراث فرهنگي كانادا مسؤوليت عمده امور فرهنگي كشور را بر عهده دارد. البته دپارتمانهاي وزارت امور خارجه، دپارتمان امور تجارت بين الملل، وزارت اقتصاد، دپارتمان مهاجران و امور شهروندان، دپارتمان منابع انساني، اداره امور بوميان شمال و سرخپوستان و وزارت صنايع نيز در اين امر سهيم ميباشند. بررسي اجمالي سياستهاي فرهنگي كانادا بيشتر بر مسؤوليتهاي محوّله به سازمان ميراث فرهنگي فدرال كه خود نقشي كليدي در توسعه فرهنگي سطح ملي كشور ايفا مي نمايد تمركز خواهد داشت. دستورالعمل هاي كلي سياست فرهنگي به منظور افزايش انسجام و يكپارچگي كشور، سياست فرهنگي كانادا وارد يك روند پژوهشي دامنهدار جهت نيل به هويت ملي و فرهنگي ممتاز شده است كه بر اساس آن جمعيت بوميان، دوگانگي زبان، چند فرهنگي جمعيت، منطقه گرايي و تأثيرپذيري بالقوه از جانب ايالات متحده آمريكا را مورد توجه قرار ميدهد. براساس قانون اساسي، ايالتهاي كانادا در امر آموزش از مسؤوليت تام برخوردار بوده و در زمينه فرهنگ با دولت فدرال تشريك مساعي مي نمايند. كشور كانادا داراي مؤسسات مشابه در سطوح ايالتي و فدرالي ميباشد كه از امور فرهنگي و هنرهاي زيباي كشور حمايت بعمل ميآورند. به همين ترتيب، همه ايالات و مناطق، داراي وزارتخانه هاي فرهنگ بوده كه در زمينه برنامه هاي سياست فرهنگي، همسان با دپارتمان ميراث فرهنگي كانادا عمل مي نمايند. گزارش 1992 كميته دائمي فرهنگ و ارتباطات پيشنهاد مي نمايد كه دولت فدرال بايد تشويق به برنامه ريزي و برقراري هماهنگي فرهنگي ميان دپارتمانهاي فدرال را در رأس كار خود قرار داده و مشاركت با ديگر سطوح دولت، بخش خصوصي و جامعه فرهنگي كانادا را ترويج نمايد. اخيراً، دولت فدرال اصول و اهداف كلي را براي خط و مشي آينده فرهنگي دولت تعيين نموده است.