در اوایل دهۀ 1970 استفاده از مواد مخدر ناگهان در میان جوانان و نوجوانان شایع شد و به صورت مسأله ای جهانی درآمد و ابعاد همه گیر آن به صورت یک موج از قاره ای به قارۀ دیگر گسترش یافت و در دنیای هیپیگری ماری جوانا وسیله ای برای تفریح اشتراکی و گروهی شد و همره با موسیقی و عشق به عنوان سه 3 رکن اساسی فرهنگ هیپی ها متجلّی گردید. مشکل این آقت ویرانگر در دهّ مزکور به چند کشور صنعتی ثروتمند جهان محدود می شد ، اما اینک به یک معضل جهانی تبدیل شده و آثر تخریبی آن بیشتر متوجه کشورهای توسعه نیافته شده است . بعد از تریاک ، هروئین ، حشیش و ماری جوانا ، اینک قرص های شادی بخش یا اکستازی جدیدترین سرگرمی شده است. استفاده از قرص های روان گردان در پنج سال گذشته افزایش چشمگیری داشته است . این موضوع با توجه به عوامل دیگر ، حامی پیامی نه چندان خوشایند برای جامعۀ جوان ایران است     نام علمی اکستازی " متیل دی اکسی – ان – مت آمفتاین 1 " است . این ترکیب روان افزا به طور مصنوعی ساخته می شود. MDMA ، ترکیبی جدیدی نیست . نخستین بار در سال 1912 یک شرکت داروسازی آلمانی به نام مٍرک (MERCK) با هدف ساخت ترکیباتی برای کنترل و مهار اشتها در افراد چاق ، این ماده را تولید کرد. اما استفاده از آن تا اواخر دهه ی 1970 به تعویق افتاد . در این زمان ، روان شناسان و روان پزشکان ، MDMA را داروی مناسبی برای درمان اختلالات روانی و عاطفی ، معرفی کردند. این محصول در دهه ی 1980 از انبار کارخانه ها خارج شد و مورد استفاده متقاضیان خیابانی خود قرار گرفت . در سال 1985 ، دولت آمریکا ، مصرف این ترکیب را ممنوع اعلام کرد و مطالعات انجام شده در مورد حیوانات آزمایشگاهی در سال 1986 ، آثار مخرب اکستازی را بر سیستم عصبی نشان داد.   اکستازی خالص ، پودری سفید متشکل از کریستال های ریز است . از این پودر بوی کپک به مشام می رسد. در صورت وجود ناخالصی ، اکستازی به رنگ های قرمز و قهوه ای نیز دیده می شود. این ماده به اشکال قرص ، کپسول ، پودر استنشاقی و برچسب های پوستی موجود است. اکستازی را تزریق هم می توان کرد اما اغلب موارد ، اشکال خوراکی آن مصرف می شود . میزان MDMA در هر قرص از 9 تا 117 میلی گرم متفاوت است. کافئین ، افدرین ( تحریک کننده (PMA) فعال کننده ی سیستم عصبی (DXM) MDA ترکیبی کشنده ) و Speed Pcp از جمله مواد محرکی هستند که به عنوان ناخالص به قرص های اکستازی افزوده می شود.