فهرست مقدمه نگرش تاریخی اتاقهای پکلاندار دیوارهای ساخته شده با آجرهای شکسته معبد انیشویشناک A گیگونو معبد اینشو شیناک B معبد اعلی حفر دهلیز درز یگورات پلکانهای زیگورات دروازه جنوب شرقی دروازه شمال شرقی دروازه شمال غربی دروازه جنوب غربی اتاق رواقی شکل پلکانهای بزرگ طاق هلالی معابد نزدیک به زیگورات معبد گال مجموعه شمال غربی معبد ایشنی کاراب معبد کی ریشا غربی معبد کی ریشا غربی معبد کی ریشا شرقی معبد چهار گوشه شمال غربی معبد چهار گوشه جنوب شرقی         مقدمه : از سال 1895 میلادی برابر با 1312 هجری قمری حضور هیئت حفاری های باستان شناسی فرانسوی در خوزستان رسمیت پیدا کرد. این هیئت تا سال 1357 هجری شمسی، 1979 میلادی برابر با پیروزی انقلاب اسلامی ایران ادامه داشت. که این هیئت یکی از پرسابقه ترین هیئت های حفاری در خاورمیانه بود که هشتاد سال استمرار یافت. نتیجه کاوشها و برس ها در شوش مجموعه مهمی از اشیاء هنری و کتیبه های ایلامی است که در اختیار علم قرار گرفته است. شهر شوش در اواخر قرن سیزدهم قبل از میلاد پایتخت حکومت اونتاش گال پادشاه ایلام بود. می دانیم که شوش پس از ایفای نقش پایتختی ایلام به پایتخت امپراطوری هخامنشی تبدیل شد و همین شهر در زمان سلوکیان به صورت منطقه آزاد درآمد. پس از چندی یعنی در قرن یازدهم میلادی به بعدزوال تدریجی شوش رخ می دهد و در قرن سیزدهم مردم آنجا را رها کرده و به حال خود می گذارند. دورنتاش یک شهر مذهبی است که در دوره شکوفایی و تولد دوره ایلامی ساخته شد و وسعت آن به یکصد هکتار می رسد. برج مقدس آن هنوز هم 25 متر از ارتفاع خود را حفظ کرده است. عرض طبقه اول دو برابر طبقه دوم و برج براساس یک نقشه عمودی بنا کرد دیده است. نگرش تاریخی : حدود اواسط قرن سیزدهم ق . م توسط شاه ایلام انتاش – گال شهرکی مذهبی نام دور انتاش بناشد که نام آن برگرفته از نام بنیانگذارش بوده است، این شهرک تبدیل به مرکزی زیارتی برای مردم ایلام گردید. این مرکز حدود 30 کیلومتری جنوب شرقی شوش قرار داشت. مکانی که انتخاب شد قبلاً خالی از سکنه بوده است. اگر فرضیه سلطنت بیست ساله ای که به انتاش – گال نسبت داده می شود صحیح باشد. می توان گفت این بنا بلافاصله بعد از به قدرت رسیدن انتاش – گال ساخته شده. در طول دوره بیست ساله سلطنت روی این بنا کار شده ولی در چندین جا کار متوقف شده مانند زمینی آجرفرش شده معبدی، که بنای آن ساخته نشده است. در آنجا کتیبه های با دقت کنار هم چیده شده که اسامی خدایانی که معبد برای آنان ساخته شده بود نوشته شده، محله هایی فقیرنشین که گویی برای کارگران در کنار انبارهای مصالح ساختمانی بود. به حال خود رها شده اند. پس از مرگ انتاش گال شدت زندگی مذهبی در دور انتاش کاهش یافت. شاه ها فقط برای پرپایی جشنها و مراسم به معبد می رفتند که بعد از مرگ انقتاش گال دیگر حکومت ها وابستگی چندانی از خود به شهر دور انتاش نشان ندادند.