فرمت فایل: ورد –Word و قابل ویرایش تعداد صفحات: 34     هپاتيت ويروسي هپاتيت ويروسي نوعي عفونت سيستميك ويروسي همراه با نكروز و التهاب سلول هاي كبدي است كه مجموعه اي مشخص از تغييرات باليني،بيوشيميايي،و سلولي را به وجود مي آورد.تا امروز پنج نوع مشخص هپاتيت(A,B,C,D,E)شناخته شده اند.هپاتيت E,A از نظر انتقال (راه مدفوعي - دهاني) شبيه هم هستند و هپاتيت هاي E,D,C نيز بسياري خصوصيات مشتر دارند.راهنماي ترمينولوژي هپاتيت ويروسي در نمودار شمارة يك ارائه شده است.به نظر مي رسد انواع ديگري از هپاتيت نيز وجود دارند. افزايش شيوع هپاتيت ويروسي موجب نگراني سلامت عمومي جامعه شده است.هپاتيت ويروسي به دليل سادگي سرايت آنبسيار مهم است،موربيديتي زيادي دارد،و باعث اتلاف زمان مفيد حضور در مدارس يا مشذاغل مي شود. تخمين مي زنند كه 60 تا 90 درصد موارد هپاتيت ويروسي به دليل عدم گزارش در آماز وارد نمي شود.مواردي مثل هپاتيت هاي ساب كلينيكال (ابتلا به هپاتيت بدون تظاهرات باليني واضح)،هپاتيت هاي خفيف،و اشتباهات تشخيصي نيز در عدم گزارش دقيق هپاتيت ويروسي دخالت دارند.آنتي بادي ضد ويروس هپاتيت A تقريباً در 50 درثصد از بالغين آمريكايي مثبت است ولي اغلب آنها نمي توانند ابتلا به هپاتيت را به خاطر بياورند. مشاركت هاي پرستاري:در هپاتيت ويروسي پرستار با 3 موضوع عمده مواجه مي شود: (1)مراقبت از بيمار مبتلا به هپاتيت ويروسي؛ (2)اين حقيقت كه بسياري از مبتلايان فاقد علامت هستند و خود اين مسئله ممكن است باعث مسائل اپيدميولوژيك جدي بشود؛ (3)نياز واضح به براندازي و ريشه كن شدن اين بيماري.مورد اخير شامل نكات زير است: دفع كاملاً بهداشتي و صحيح مدفوع در جامعه و منزل. رعايت بهداشت شخص دقيق در تمام اوقات. استفاده از روش هاي مطئمن و بي خطر در توليد و توزيع مواد غذايي. نظارت بهداشتي مؤثر در مدارس،خوابگاه هاي شبانه روزي،مراكز نگهداري بزرگ،سرباز خانه ها و مسكن موقت كارگران،و اردوها. برنامه هاي مداوم آموزش بهداشت. گزارش تمام موارد هپاتيت ويروسي به دپارتمان بهداشت محلي. براي مقايسه بسياري از خصوصيات اشكال عمدة هپاتيت به جدول 3 نگاه كنيد. ويروس هپاتيت A هپاتيت A كه قبلاً هپاتيت عفوني ناميده مي شد.احتمالاً نوعي ويروس RNA از خانوادة انترو ويروس ها است.اين بيماري به شكل مدفوعي – دهاني و عمدتاً با خوردن غذاها يا مايعات آلوده به ويروس منتقل مي شود.ويروس قبل از بروز علائم و در چند روز اول ناخوشي در مدفوع مبتلايان وجود دارد.در متداول ترين شكل،معولاً فردي بالغ و جوان در مدرسه به اين ويروس مبتلا مي شود و آن را به منزل مي برد.در منزل نيز به علت عدم رعايت اصول صحيح دفع فاضلاب بيماري بين افراد خانواده پخش مي شود.اين بيماري در كشورهاي عقب مانده يا محيط هاي شلوغ و داراي سيستم ناقص فاضلاب شيوع بيشتري دارد.فردي عفوني كه در كار تهيه و توليد غذا است بيماري را به ديگران سرايت مي دهد و مردم با مصرف آب يا صدف آلوده به اين بيماري مبتلا مي شوند.كساني كه با حيوانات سر و كار دارند نيز با خوردن آب يا صدف آلوده به هپاتيت A مبتلا مي گردند.اين بيماري بندرت توسط ترانسفوزيون هاي خون منتقل مي شود. دوران نهفته بطور تخميني يك تا 7 هفته و بطور متوسط 30 روز است.سير بيماري ممكن است طولاني باشد و 4 – 8 هفته ادامه پيدا كند.مدت و شدت بيماري در مبتلايان بالاي چهل سال معمولاً بيشتر است.ويروس مدت كوتاهي در سرم باقي مي ماند و با شروع يرقان احتمالاً بيمار عفوني نخواهد بود. بررسي و تظاهرات باليني:اكثر بيماران فاقد علامت هستند و دچار يرقان نمي شوند.علائم بيماري اگر تظاهر كنند خفيف هستند و سرما خوردگي همراه با تب خفيف شباهت دارند.بي اشتهايي از علائم ابتدايي و اكثراً شديد است.به نظر مي رسد اين حالت نتيجه رها شدن ماده اي سمي از سلول هاي كبدي يا ناتواني كبد براي خنثي كردن ماده اي غير عادي باشد.پس از مدتي ممكن است بيمار دچار يرقان بشود و ادرار رنگ تيره پيدا كند.سوء هاضمه بدرجات مختلف وجود دارد و به شكل ناراحتي مبهم ناحية اپيگاستر،تهوع،سوزش سر دل،و نفخ شكم تظاهر مي كند.عده اي از بيماران با كشيدن سيگار يا استشمام دود سيگار يا دودهاي قوي ديگر بشدت ناراحت مي شوند.اين علائم كه تقريباً 10 روز بعد از شروع بيماري،يعني زماني كه يرقان به حداكثر شدت خود مي رسد،بتدريج برطرف مي گردند.تا چند روز بعد از شروع بيماري،كبد و طحال معمولاً كمي بزرگ مي شوند،در اين زمان غير از يرقان علائم چندان ديگري وجود ندارد. مراقبت و درمان:استراحت در مرحلة حاد و نظارت بر مصرف غذاي مطبوع و مغذي،بخشي از درمان و مراقبت پرستاري هستند.در مرحلة بي اشتهايي لازم است وعده هاي مختصر غذا و فواصل كوتاه به بيمار بدهند و در صورت لزوم گلوكز داخل سياهرگي نيز تجويزي شود.اين بيماران حتي به غذا نگاه هم نمي كند،بنابراين بايد صبر كرد تا اشتهاي بيمار باز گردد.براي مقابله با كاهش وزن و دوران نقاهت طولاني بايستي دريافت مواد غذايي در بهترين شكل ممكن ادامه پيدا كند.عده اي از بيماران حتي قبل از بروز يرقان اشتهاي خود را باز مي يابند و بنابراين احتياجي به تذكر براي دريافت رژيم غذايي مناسب ندارند. احساس سلامتي خود بيمار و نتايج آزمون هاي آزمايشگاهي عموماً راهنماهاي مناسبي براي استراحت در بستر و محدود كردن فعاليت بدني هستند.افزايش تدريجي فعاليت باعث تسريع بهبودي بيمار مي شوند به شرطي كه بيمار بعد از هر بار فعاليت به استراحت بپردازد و در ضمن آن قدر فعاليت نكند كه خسته شود. پيش آگهي:همة بيماران مبتلا به هپاتيت A تقريباً بدون استثناء بهبود مي يابند؛در موارد بسيار نادري بيماري به سمت نكروز حاد كبد يا هپاتيت برق آسا پيشرفت مي كند و در آخر باعث سيروز كبد يا مرگ بيمار مي شود.مصونيت بعد از ابتلا به هپاتيت A فقط به همين بيماري مربوط است و به هر صورت بيمار ممكن است به ديگر انواع هپاتيت مبتلا شود.مرگ و مير ناشي از هپاتيت A تقريباً 5/0 درصد