فرمت فایل: ورد –Word و قابل ویرایش تعداد صفحات: 21     بر اين اساس ميزان افزايش در برنامه چهارم به ميزان 29000 تن پيش بيني گرديد به عبارت ديگر طي برنامة چهارم 100 درصد افزايش توليد خواهيم داشت به عبارتي مي توان گفت كه طي 5 سال آينده به اندازة 44 سال گذشته (از بدو ظهور پرورش قزل در ايران) افزايش توليد اتفاق مي افتد. با توجه به زيربناهاي فراهم شده (بيش از 800 مزرعه) بنر مي رسد كه تحقق مقدار 59000 تن در سال پاياني برنامه پنجساله چهارم دور از انتظار نباشد و توسعه فعاليت آبزي پروري سردابي همچنان مورد تأكيد و توجه خاص سياست گذار توسعه خواهد بود. در نگاهي دورتر با استفاده از روش هاي فوق متراكم و بكارگيري سيستم هاي اكسيژن دهي و هوادهي و ارتقاء سطح دانش فني و استفاده از منابع جديد (پرورش قزل آلا در درياي خزر و …) بنظر مي رسد ميزان ظرفيت هاي توليد از مرز 500 تن تجاوز نمايد. بر اين اساس توسعه فعاليت آبزي پروري سردابي از سال 1384 به بعد وارد فضاي جديدي خواهد شد و با آهنگ سريعتري همراه خواهد بود با توجه به استاني شدن اعتبارات و سازماني شدن اعتبارات و سازماني شدن شيلات ايران و محدود بودن اين سازمان به مناطق ساحلي شمال و جنوب و تحت پوشش بودن آبزيان استانها در سازمان جهاد كشاورزي و ارتباط نقطه چين آن با سازمان شيلات ايران و عدم وجود نظارت كافي شيلات بر طرحها و پروژه هاي استاني داخلي و بروز ناهماهنگي هاي قطعاً ناهنجاري زيادي در اين راه بوجود خواهد آمد و شكل ناموزوني از توسعه شكل خواهد گرفت و توسعه از مدار منطقي و كارشناسي خارج و به سمت و سوي نامعلومي كشيده خواهد شد كه نتيجه آن انهدام منابع مالي و محيطي- ناپايداري توليد و نابودي توليد كنندگان چيزي عايد نخواهد شد. زمينه هاي آن هم اكنون پديدار شده است از اين رو سازمان سفيدي ايران بايد براي جلوگيري از بروز چنين پديده اي اقدامات مؤثري را بعمل آورد. 1- چالش هاي تكثير و پرورش ماهي قزل آلا در ايران: واقعيت اين است كه توسعه فعاليت تكثير و پرورش ماهي قزل الا در ايران بر اساس مدل توسعه طراحي شده از ابتدا نبوده است اين فعاليت بدون بنيان تحقيقاتي و بدون برنامه ريزي همه جانبه شكل گرفت از اين رو از بنيان بسيار سست و نامطمئني برخوردار است. واقعيت اين است كه برنامه هاي پنجساله مطرح از اول تا چهارم همگي جنبه هاي ابزاري و شعاري دارند و بيشتر در جهت توجيه تشكيلاتي و خوراك جلساتي و مانور مديريتي مي توان ارزيابي نمود كه صرفاً اعداد و ارقام از نظر كمي بيتن و مانور داده مي شوند. واقعيت توسعه و واقعيت توليد را بايد جدا از برنامه اي پنجساله مطرح ارزيابي نمود همة برنامه ها تا كنون ماهيت يك جانبه گرايي در توليد داشته اند هيچ برنامه اي تا كنون به اجزا را توليد و هماهنگ سازه آن و هدف گيري آن را مورد توجه قرار نداده است توأم با كيفيت توليد- توليد پايدار- توسعه پايدار- بازار- تقاضا و … هيچگاه مورد هدف برنامه ها نبوده است آيا واقعاً مي توان تا انتها همين گونه رفتار كرد يا اينكه در مقطعي خلاصه همه چيز برعكس مي شود آن وقت اين همه منابع كشور از منابع مالي تا منابع انساني تا منابع محيطي به هدر نمي رود؟ چه كسي پاسخگو خواهد بود. نگاهي به چالش هاي اين فعاليت در وضعيت موجود فرآيند توسعه، مبين اين نظر است كه برنامه هاي موجود از نقصان زيادي برخوردارند كه خود مي تواند پيامدهاي ناگواري را در پي داسته باشد البته بايد گفت تا زماني كه برنامه هاي توسعه در دنياي غير واقعي و بر پايه اطلاعات نادرست و در حصارهاي بسته دولتي و توسط مديران و كارشناسان خود بزرگ بين نوشته مي شوند هيچ انتظاري جز اين نخواهد بود. عمده ترين چالش هاي فعاليت تكثير و پرورش ماهي قزل آلا در ايران را مي توان به شرح زير خلاصه نمود: