فرمت فایل: ورد –Word و قابل ویرایش تعداد صفحات: 12     نقش عقل در زندگي انسان چيست؟ ◄ عقل عامل حيات شريعت حيات شريعت به سبب عقل است. قران مجيد در منطق خويش به تمام شئون حيات انساني مي پردازد بدون اينكه قيد و شرط زماني يا مكاني به خود بگيرد و دربردارنده كلياتي در باب فراست ها و انديشه هايي است كه با حيات انساني پيوند دارند از اين رو انسان را به تعقل درباره آخرت، بهشت و جهنم، زمين و آسمان، لوح، قلم، ملائكه و شيطان و آنچه مربوط به عالم غيب و شهادت است فراخوانده است. چه اين كه انديشيدن، شريعت را بالنده مي كند.از طرفي در قران و سنت، اصول كلي راهنماي زندگي وجود دارد لكن اجراي اين اصول كلي هر روز رنگي تازه پيدا مي كند. اسلام هرگز نگفته است كه اجتماع از حركت و تكامل باز ايستد تا قوانين حاكم بر آن نيز همچنان ثابت بماند. اسلام مدعي است كه پويايي لازم براي همگام شدن با جامعه را دارد و مي تواند ضمن رهبري آن، احكام لازم را از اصولي كه دارد استنباط كند. مواردي وجود دارد كه فقها فتوا مي دهند و حال آنكه دليل نقلي از ناحيه شارع نرسيده است و فقط از باب اين كه عقل اين گونه حكم مي كند، فتوا مي دهند. چون هر چه كه حاكم شرع حكم كرده است عقل هم حكم نموده است. مقصود آن است كه در هر حكم شرعي، رمزي وجود دارد كه اگر آن رمز را براي عقل بگويند عقل آن را تصديق مي كند.   پس عقل در دو مورد نقش كاشفيت دارد : الف ) نقش كاشفيت در ماهيت دين و حقانيت آن از منابع ب ) نقش كاشفيت در وارد مسكوت در شريعت     ◄ فهم وضعيت و ماهيت محتواي دين اساساً اين بحث جاي تامل دارد كه دين در صورتي قابل دفاع و پذيرش است كه معقول باشد يعني هيچ ديني مقبول نيست مگر آنكه معقول باشد و اين معقوليت در گوهر و ذات اسلام امري است انفكاك ناپذير. محتواي دين، محتوايي خردپذير و عقلاني است؛ قبول مبدأ و استدلال برآن جنبه عقلاني دارد. برهان نظم داراي دو مقدمه است يك مقدمه آن حسي و مقدمه ديگر آن عقلي است و اگر روح اين برهان را بكاويم به عقلي بودن آن دست مي يابيم. بيان غير معقول و غير استدلالي دين يا تبيين آن در قالب تقليدي، سنتي و رايج كاري خطاست كه در نهايت به انزواي دين و ايمان مي انجامد. بيان دين بايد بربنيادهاي عقلي استوار باشد يعني در مقام بيان و ترويج دين، بايد چنان زمينه آماده شود كه با وضعيت والا و متين محتوا و مراد، منطبق باشد. اسلام يك مسلك جامع نگر و قابل انطباق با هر عصر و دوره است و ضرورت اين دين عقلاني و منطقي بايد با اسلوب و روشهاي عقلي و منطقي، تبليغ و ترويج شود.   و اينك جواب چند شبهه: 1. جايگاه تعبد در دين چيست آيا تعبد در دين باعث جمود فكري و تعطيل كردن نمي باشد ؟ جواب: ما در دين تعبد داريم ولي نه تعبد صرف ،تعبدي مبرهن مستدل . ما با عقل و استدلال عقلي ،اصل ضرورت بعثت را اثبات مي كنيم ما اغاز حركت فكري و معرفتمان از عقل است و بعد به ضرورت دين مي رسيم . وقتي به دين و به ضرورت وحي و نبوت رسيديم و خداوند را به عنوان مبدأ تشريع شناختيم و گفتيم خداوند هر امر و نهي اي كه مي كند بر اساس حكمي است و اين جا جاي تعبد است ،دين عقل را محصور نمي كند .دين محدوديت هاي عقل را به او نشان ميدهد گويي بينايي اش همه جا كارايي ندارد .بسياري از نقاط سقوط را نمي بيند دين ،حدود را به او نشان ميدهد.