فرمت فایل: ورد –Word و قابل ویرایش تعداد صفحات: 95     در گرافيك‌ محيطي‌ فضاي‌ بسته‌ هم‌ مي‌توان‌ آنرا به‌ طور جداگانه‌ اطلاع‌رساني‌ كردكه‌ در مجموع‌ مي‌توان‌ از دسته‌هاي‌ زير ياد كرد. الف‌ - ويترين‌ها ب‌ - غرفه‌ها و فضاهاي‌ نمايشگاهي‌ ج‌ - محيط‌هاي‌ اداري‌ و اموزشي‌ د - محيط‌ خانگي‌   هدف‌ از گرافيك‌ محيطي‌: 1- راهنمائي‌ مردم‌ به‌ ساده‌ترين‌ شكل‌. 2- زيباسازي‌ از طريق‌ به‌ كارگيري‌ اصلي‌ فرم‌، طرح‌ و هماهنگي‌ آنها با يكديگر ومحيط‌ پيرامون‌ خود. 3- افزايش‌ سطح‌ فرهنگ‌ جامعه‌ در قالب‌ اهداف‌ تبليغاتي‌، فرهنگي‌ وتجاري‌ از طريق‌ديوار آگهي‌ها، بنرها و غيره‌ سراحي‌ محيطي‌ مي‌كوشد تا بين‌ طرح‌هائي‌ كه‌ ارائه‌ مي‌دهد و هر آنچه‌ از پيش‌ درمحيط‌ وجود دارد هماهنگي‌ ايجاد كند. عوامل‌ معيني‌ چون‌ جغرافياي‌ محيط‌، آب‌ و هوا،نورخورشيد، ميزان‌ بارندگي‌، نوسان‌ حرارتي‌، پوشش‌ گياهي‌ و... به‌ عنوان‌ بخشهاي‌ طبيعي‌ و زيست‌ و محيطي‌ و مجموعه‌ عواملي‌ چون‌ نوع‌ معماري‌و مواد و مصالح‌ «فضاهاي‌ آمد و شد، ميزان‌ تردد و... به‌ عنوان‌ بخش‌هاي‌ ساخته‌ شده‌ناشي‌ از حضور انسان‌ عواملي‌ است‌ كه‌ طراح‌ در جريان‌ كار خود بايد آنها را بشناسد ومورد توجه‌ قرار دهد. مشخص‌ كردن‌ يك‌ ملاك‌ از مكاني‌ ديگر، زيباسازي‌، نظم‌ و انسجام‌ بخشيدن‌ به‌فضاي‌ شهري‌ و گسترش‌ حيطه‌ فعاليت‌ هنر گرافيك‌، از اهداف‌ گرافيك‌ محيطي‌ به‌ شمارمي‌رود.   گرافيك‌ محيطي‌ براساس‌ تقسيم‌بندي‌ بين‌المللي‌ گرافيك‌ محيطي‌ براساس‌ تقسيم‌بندي‌ بين‌المللي‌ كه‌ Walter Herdeg در كتاب‌Archrgraphia بدان‌ اشاره‌ داشته‌ به‌ شش‌ قسمت‌ تقسيم‌ شده‌ است‌، موارد به‌ ترتيب‌ زيرمي‌باشد. 1- پيكيوگرام‌ها 2- علائم‌ نشانه‌هاي‌ ترافيكي‌ 3- سيستم‌هاي‌ هدايت‌ بصري‌ 4- طراحي‌ گرافيك‌ حروف‌ بر روي‌ ساختمانها و فروشگاهها 5- طرح‌هاي‌ گرافيكي‌ با ابعاد بزرگ‌ (نقاشي‌هاي‌ ديواري‌) 6- گرافيك‌ بدنة‌ وسايل‌ حمل‌ و نقل‌   تصور شهر: «سن‌ سووينو (San Sauvino) در سده‌ي‌ شانزدهم‌ گفته‌ بود، «يك‌ شهر بايد براي‌آسايش‌ ساكنان‌ آن‌ و نيز غافل‌گيري‌ افراد خارجي‌ كه‌ از آن‌ بازديد مي‌كنند، ساخته‌ شود.»اين‌ نظريه‌ كه‌ هنوز رايج‌ است‌، يك‌ رشته‌ از شهرهاي‌ متفاوت‌ را در نظر ما مجسم‌ مي‌سازد،مثل‌ پاريس‌، رم‌، ونيز، بروكسل‌ و... در آن‌ زمان‌ منظور سن‌ سووينو از شهر عبارت‌ بود ازبناها و فضاهاي‌ آزاد پديد آمده‌ در پيرامون‌ آن‌. بنابراين‌ با كمي‌ تفكر، درك‌ اين‌ موضوع‌ كه‌شهر را فقط‌ بناهايش‌ تشكيل‌ نمي‌دهند، بلكه‌ كوچه‌، ميدان‌، كوچه‌ باغ‌، گردشگاه‌ و عناصري‌كه‌ اين‌ مكان‌ را براي‌ ما خوشايند مي‌كنند، نيز جزئي‌ لازم‌ از شهر هستند، براي‌ هر فردي‌ممكن‌ است‌. مثلاً نمي‌توان‌ سايه‌ي‌ يك‌ گذرگاه‌، پس‌ از نور يك‌ ميدان‌، مكان‌هاي‌ ملاقات‌،بازي‌، تنوع‌ موجود ميان‌ فضاهاي‌ همگاني‌ و فضاهاي‌ خصوصي‌، سربالايي‌ها،سرپايين‌ها، پله‌ها و هزاران‌ عنصر ديگر كه‌ آسايش‌ بخش‌ بوده‌ و به‌ فضا ارزش‌ و تفريح‌مي‌بخشند را ناديده‌ گرفت‌.» اگرچه‌ اهميت‌ و توجه‌ به‌ فضاهاي‌ شهري‌ يعني‌ فضاهاي‌ بيرون‌ از خانه‌ها ومكان‌هاي‌ خاص‌، كمابيش‌ از ديرباز وجود داشته‌ است‌، اما در واقع‌ از نيمه‌ دوم‌ سده‌ي‌بيستم‌ به‌ بعد، و با گسترش‌ روزافزون‌ شهرها و افزايش‌ جمعيت‌ و رشد ارتباطات‌، وهمچنين‌ با كشف‌ تأثير محيط‌هاي‌ شهري‌ در روحيه‌ و روان‌ شهروندان‌ بود كه‌متخصصان‌ اين‌ فضاها را نه‌ به‌ عنوان‌ فضاهاي‌ «ساخته‌ نشده‌» يا «فضاي‌ آزاد يا خالي‌»بلكه‌ به‌ عنوان‌ فضاهايي‌ سودمند كه‌ فضاهاي‌ «ساخته‌ شده‌» را مشروط‌ ساخته‌ و به‌ آنهاشكل‌ و حالت‌ مي‌بخشند، شناختند. «فضاهاي‌ بيرون‌ شهري‌» كه‌ اصطلاحاً به‌ فضاهاي‌خارجي‌ در شهرها يعني‌ خيابان‌ها، كوچه‌ها، ميدان‌ها و پارك‌ها اطلاق مي‌گردد، يكي‌ ازعناصر اساسي‌ وتشكيل‌ دهنده‌ي‌ چهره‌ي‌ شهر هستند و تجسم‌ شهر را امكانپذيرمي‌سازند. بهتر است‌ اينگونه‌ گفته‌ شود كه‌ فضاهاي‌ بيروني‌ و فضاهاي‌ دروني‌ در يك‌شهر در حكم‌ فضاهاي‌ مثبت‌ و منفي‌ در يك‌ طرح‌ گرافيك‌ يا نقاشي‌ به‌ شمار مي‌روند. «محيط‌ هر شهر همراه‌ با تاريخ‌ يك‌ ملت‌ در ادوار مختلف‌ بوجود مي‌آيد، شكل‌مي‌گيرد و دگرگون‌ مي‌شود. اين‌ عنصر كه‌ فعاليت‌هاي‌ گوناگون‌ فرهنگي‌، اجتماعي‌،اقتصادي‌ يا سياسي‌ همواره‌ در آن‌ جريان‌ داشته‌، هميشه‌ با قلب‌ تاريخ‌ شهر مي‌تپيده‌ وسرگذشت‌ شهر را رقم‌ مي‌زده‌ است‌. بيشتر فضاهاي‌ با ارزش‌ به‌ دوران‌هاي‌ گذشته‌ تعلق‌دارد. ولي‌ نبايد گمان‌ كرد كه‌ فضاهاي‌ شهري‌ عنصري‌ قديمي‌ است‌ و شهر امروز نيازمندآن‌ نيست‌. مگر زماني‌ برسد كه‌ آدمي‌ از آنچه‌ امروز هست‌ تنهاتر شود، ساعت‌هاي‌شبانه‌روز را قدري‌ در خانه‌ بگذراند، قدري‌ را در راه‌ خانه‌ و محل‌ كار و در كانال‌هايي‌ به‌ نام‌خيابان‌ و مترو هدر بدهد و بقيه‌ را در محل‌ كار سپري‌ نمايد. اسفبارتر اين‌ است‌ كه‌ درسيطره‌ جامعه‌ الكترونيك‌ هم‌ پي‌ در پي‌ در آپارتمان‌ محبوس‌ بماند... و اين‌ جز مرگ‌ زندگي‌شهري‌ نيست‌. پس‌ براي‌ پديدآوردن‌ چهره‌ انساني‌ در ساخت‌ يك‌ شهر ناگزير بايد به‌فضاهايي‌ همگاني‌ روي‌ آورد.» «عنصر اساسي‌ فضاهاي‌ بيروني‌ شهري‌ خيابان‌ است‌ كه‌ محل‌ رفت‌ و آمد انواع‌گوناگون‌ وسايل‌ نقليه‌ و نيز عابر پياده‌ مي‌باشد. پس‌ از آن‌، ميدان‌ها عناصر مهم‌ فضاهاي‌بيرون‌ شهري‌ به‌ شمار مي‌روند كه‌ مي‌توانند فضاها و ابعاد خيابان‌ها را افزايش‌ دهند.ميدان‌ها، خواه‌ ويژه‌ي‌ عابران‌ پياده‌ باشد يا اتومبيل‌ها، بيشتر محلي‌ براي‌ مبادله‌ي‌ارتباطات‌، تردد، توقف‌ و... هستند. بهتر است‌ از فضاهاي‌ سبز نيز به‌ عنوان‌ عناصر تشكيل‌دهنده‌ي‌ فضاهاي‌ بيرون‌ شهري‌ نام‌ ببريم‌. زيرا اين‌ فضاها از باغچه‌ي‌ ميدان‌هاي‌ همگاني‌تا پارك‌هاي‌ بزرگ‌، همه‌ مكان‌هايي‌ براي‌ استراحت‌، گردش‌ و بازي‌ هستند و تعادل‌ طبيعي‌را در شهرها برقرار مي‌كنند. پديد آوردن‌ فضاهاي‌ بيروني‌، باتوجه‌ به‌ تعدد و تنوع‌ كاربردشان‌، تجهيزات‌گوناگوني‌ را ضروري‌ ساخته‌ و انجام‌ عمليات‌ گسترده‌اي‌ را مي‌طلبد. پوشش‌ اين‌ فضاهاممكن‌ است‌ طبيعي‌ (مثل‌ خاك‌، چمن‌، نباتات‌) يا مصنوعي‌ (آسفالت‌، سيمان‌، سنگفرش‌ و...)باشد. مفهوم‌ فضاهاي‌ بيرون‌ شهري‌ به‌ مسائل‌ گوناگون‌ حقوقي‌ املاك‌، قابليت‌ دسترسي‌آنها، كاربردهايي‌ كه‌ به‌ آنها نسبت‌ داده‌ شده‌، و به‌ نوع‌ تملك‌ زمين‌ مربوط‌ مي‌شود.»   فضاهاي‌ بيرون‌ شهري‌ در طول‌ تاريخ‌: فضاهاي‌ بيرون‌ شهري‌ يكشبه‌ پديد نيامده‌اند، بلكه‌ شكل‌گيري‌ آنها اغلب‌ نتيجه‌ي‌تغييرات‌ آرم‌ تاريخي‌ و نيز گوناگوني‌ فضاهاي‌ بيروني‌ در شهر را شناخت‌. اطن‌ وظايف‌فراوان‌ بايد به‌ صورت‌ كلي‌ مدنظر قرار گيرد تا شهر جلوه‌اي‌ يكپارچه‌ بيابد. نقش‌ها ووظايف‌ گوناگون‌ فضاهاي‌ شهري‌ را، مي‌توان‌ به‌ چهار مورد كلي‌ زير تقسيم‌ بندي‌ نمود: 1- رفت‌ و آمد 2- بازرگاني‌ 3- تبليغات‌ 4- نگهداري‌ كيفيت‌ زندگي‌. ما در اينجا به‌ توضيح‌ تك‌ تك‌ اين‌ كاربردها مي‌پردازيم‌.   فضاهايي‌ براي‌ رفت‌ و آمد: يكي‌ از نخستين‌ و كهنترين‌ وظايف‌ فضاهاي‌ بيرون‌ شهري‌ امكانپذير ساختن‌گونه‌هاي‌ رفت‌ و آمد افراد است‌. منطقه‌ي‌ ويژه‌ عابران‌ پياده‌، گذرگاه‌هاي‌ ويژه‌ي‌دوچرخه‌سواران‌ و بولوارهاي‌ بزرگ‌ كمربندي‌ براي‌ رفت‌ و آمد اتومبيل‌ها از جمله‌ي‌ اين‌وظايف‌ است‌. از آنجايي‌ كه‌ وسايل‌ ترابري‌ تندرو از نظر ابعاد هندسي‌ نيازمند فضاي‌بيشتري‌ هستند، اساساً از گذرگاه‌هاي‌ ويژه‌ عابران‌ پياده‌ مي‌كاهند. نخستين‌ وظيفه‌ فردتجهيزكننده‌ و مسؤول‌ اين‌ است‌ كه‌ در گونه‌هاي‌ مكان‌هاي‌ آمد و شد برحسب‌ كاربرد،تعادل‌ برقرار كند، يعني‌ مطمئن‌ شود كه‌ يك‌ كاربرد مانع‌ شكوفايي‌ كاربردهاي‌ ديگرنخواهد شد. در شهرهاي‌ امروزي‌، بيشتر بايد از تسخير فضاها به‌ توسط‌ اتومبيل‌جلوگيري‌ كرد. البته‌ بايد اذعان‌ داشت‌ كه‌ در كليه‌ي‌ موارد ديده‌ مي‌شود كه‌ حذف‌ كامل‌ اتومبيل‌ ازاين‌ فضاها موجب‌ مي‌شود كه‌ سطح‌ زندگي‌ پايين‌ آمده‌ و بي‌روح‌ شود. امروزه‌ اتومبيل‌جزئي‌ از جامعه‌ و زندگي‌ روزمره‌ي‌ ما محسوب‌ مي‌شود و حتي‌ اگر همه‌ جا را تسخيرنكند، باز يك‌ عامل‌ جنب‌ و جوش‌ به‌ شمار مي‌آيد. در مراكز شهرها، اشتغال‌ خاطر براي‌حفظ‌ امنيت‌ و محيط‌ زيست‌، مجريان‌ را وادار مي‌كند كه‌ گونه‌هاي‌ رفت‌ و آمد را از يكديگرجدا كنند. اين‌ وضع‌ به‌ شبكه‌يي‌ مخصوص‌ براي‌ هريك‌ از گونه‌هاي‌ آمد و شد (اتومبيل‌،اتوبوس‌، وسايط‌ نقليه‌ و دوچرخه‌ و عابران‌ پياده‌) نياز دارد. در نتيجه‌ اين‌ امر هريك‌ از اين‌فضاها كاربرد ويژه‌اي‌ خواهند داشت‌. خيابان‌هايي‌ نيز وجود دارند كه‌ در آنها گونه‌هاي‌متفاوت‌ رفت‌ و آمد در كنار يكديگر قرار گرفته‌اند، و در همه‌ي‌ اين‌ خيابان‌ها، مسأله‌ي‌ امنيت‌عابر پياده‌ با روش‌هاي‌ گوناگون‌ مدنظر قرار مي‌گيرد. ساختن‌ خيابان‌هايي‌ ويژه‌ عابران‌ پياده‌ گونه‌ي‌ جديدي‌ از تجهيز شهري‌ و راهي‌ نودر زندگي‌ دوباره‌ بخشيدنبه‌ يك‌ شهر است‌ كه‌ امروزه‌ توجه‌ شهرداري‌ها و همه‌ي‌ مردم‌ رادر اروپا به‌ خود جلب‌ كرده‌ است‌. برخي‌ از شهروندان‌ اين‌ خيابان‌ها ويژه‌ عابران‌ را به‌خاطر امنيت‌، آرامش‌، فضاهاي‌ سبز، باغ‌ها و نبودن‌ اتومبيل‌ و آلودگي‌ هوا مي‌پسندند وبرخي‌ ديگر آنها را به‌ عنوان‌ مكاني‌ براي‌ ملاقات‌ و داد و ستد مي‌پذيرند. براي‌ پديدآوردن‌چنين‌ مناطقي‌ به‌ تجهيزات‌ تزئيني‌ كاملتري‌ نياز است‌. رفت‌ و آمد در خيابان‌هاي‌ ويژه‌عابران‌ در واقع‌ يكي‌ از عوامل‌ پيروزمندي‌ اين‌ خيابان‌ها است‌. اما كاربرد تجاري‌ يكي‌ ازمهمترين‌، علل‌ رفت‌ و آمد در مركز شهر و حتي‌ مهمتر از كاربرد اداري‌ است‌. در نتيجه‌، دربيشتر موارد تلاش‌ شده‌ است‌ كه‌ نخستين‌ مرحله‌ از تجهيز خيابان‌ها در اروپا و آمريكا، باتكيه‌ بر اين‌ فعاليت‌ صورت‌ گيرد، ولو آنكه‌ از فعاليت‌ مناطق‌ پيرامون‌ كاسته‌ گردد. بنابراين‌مشاورت‌ مغازه‌داران‌ اين‌ خيابان‌ها در اين‌ اقدامات‌ اساسي‌ مي‌نمايد. اگر ساختار خيابان‌ باوجود فروشگاه‌هاي‌ بزرگ‌، نقاط‌ استراحت‌، كافه‌ها و رستوران‌ها، تبديل‌ به‌ يك‌ منطقه‌ي‌ويژه‌ي‌ عابران‌ پياده‌ شود، رفت‌ و آمد در آن‌ به‌ صورت‌ چشمگيري‌ افزايش‌ يافته‌ و در عين‌حال‌ نوع‌ كسب‌ نيز افزايش‌ استثنايي‌ مي‌يابد. بي‌شك‌ در اين‌ مورد مغازه‌ داران‌ درزيباكردن‌ ويترين‌هايشان‌ پيش‌ دستي‌ خواهند نمود.