بررسي ميزان آگاهي،‌ بينش و عملكرد پزشكان عمومي مراجعه كننده به سمينارهاي بازآموزي شهر تهران در مورد روشهاي پيشگيري اضطراري از بارداري (EC)     فرمت فایل: ورد –Word و قابل ویرایش تعداد صفحات: 88     فصل اول: بيان مسئله و اهداف و سؤالات و فرضيات بيان مسئله 2 اهداف طرح 5 هدف كلي 5 هدف جزيي5 سوالات6 فرضيات6 فصل دوم: بررسي متون لزوم آگاهي جامعه در مورد پيشگيري اضطراري از بارداري (EC) 8 تاريخچه روشهاي EC 9 روشهايي كه مي‌توان جهت EC به كار برد. 10 مكانيسم اثر در روشهاي EC 13 ميزان مجاز استفاده از روشهاي EC 14 عوارض استفاده از روشهاي EC 14 موارد منع مصرف استفاده از روشهاي EC 15 مطالعات مشابه انجام شده………………………………………………………………………16 فصل سوم : روش بررسي جدول فهرست و مشخصات متغيرهاي تحقيق نوع مطالعه 23 جمعيت مورد مطالعه23 الف) تعريف جامعه مورد مطالعه23 ب) معيارهاي ورود و حذف از مطالعه23 ج) روش نمونه گيري 23 حجم نمونه و شيوة محاسبه آن23 مكان و زمان انجام مطالعه24 روش جمع‌آوري داده‌ها و اجراي طرح24 روش تجزيه و تحليل داده‌ها24 مشكلات و محدوديتها25 فصل چهارم: نتايج نتايج27 فصل پنجم: بحث و نتيجه‌گيري بحث و نتيجه گيري38 منابع 65     فهرست جداول و نمودارها عنوان صفحه جدول و نمودار شماره (1): توزيع فراواني سني افراد مورد مطالعه48 جدول و نمودار شماره (2): توزيع وضعيت تأهل افراد مورد مطالعه49 جدول و نمودار شماره (3): توزيع فراواني جنسي افراد مورد مطالعه50 جدول و نمودار شماره (4): توزيع فراواني سابقة طبابت افراد مورد مطالعه51 جدول و نمودار شماره (5): توزيع ميزان آگاهي نسبت به EC برحسب سن در نمونه مورد مطالعه52 جدول و نمودار شماره (6): توزيع ميزان آگاهي نسبت به EC برحسب جنس در نمونه مورد مطالعه53 جدول و نمودار شماره (7): توزيع ميزان آگاهي نسبت به EC برحسب وضعيت تأهل در نمونه مورد مطالعه54 جدول و نمودار شماره (8): توزيع ميزان آگاهي نسبت به EC برحسب سابقة طبابت در نمونه مورد مطالعه55 جدول و نمودار شماره (9): توزيع ميزان عملكرد نسبت به EC بر حسب سن در نمونه مورد مطالعه56 جدول و نمودار شماره (10): توزيع ميزان عملكرد نسبت به EC برحسب جنس در نمونه مورد مطالعه 57 جدول و نمودار شماره (11): توزيع ميزان عملكرد نسبت به EC برحسب وضعيت تأهل در نمونه مورد مطالعه58 جدول و نمودار شماره (12): توزيع ميزان عملكرد نسبت به EC برحسب سابقة‌ طبابت در نمونه مورد مطالعه59 جدول و نمودار شماره (13): توزيع فراواني تعداد پاسخ به سؤالات بينش افراد مورد مطالعه60 جدول و نمودار شماره (14): توزيع بينش نسبت به EC برحسب سن در نمونه مورد مطالعه61 جدول و نمودار شماره (15): توزيع بنيش نسبت به EC برحسب وضعيت تأهل در نمونه مورد مطالعه62 جدول و نمودار شماره (16): توزيع بينش نسبت به EC برحسب جنس در نمونه مورد مطالعه63 جدول و نمودار شماره (17) : توزيع بينش نسبت به EC برحسب سابقه طبابت در نمونه مورد مطالعه64   چكيده باوجود دسترسي به روشهاي مؤثري كه در زمينة جلوگيري از باروري وجود دارد ، بسياري از حاملگي ها غير برنامه ريزي شده و ناخواسته مي باشد. براي زنانيكه در معرض يك مقاربت محافظت نشده قرار ميگيرند روشهاي پيشگيري اضطراري مؤثري وجود دارد كه بسيار كارآمد مي باشند. ولي متأسفانه بخاطر اطلاعات ناكافي افراد نسبت به موضوع استفاده لازم از اين روشها نمي شود. از آنجا كه پزشكان خانواده و عمومي به عنوان مرجعي براي كسب اطلاعات مردم در اين زمينه مي باشند. در يك مطالعه مقطعي از پزشكان عمومي مراجعه كننده به سمينارهاي بازآموزي به روش نمونه گيري آسان از طريق پرسشنامه با حجم نمونه 400 نفر در مورد آگاهي ، بينش و عملكرد نسبت به روشهاي پيشگيري اضطراري از بارداري Emergency contraception مورد تحقيق قرار گرفت . در اين تحقيق 100% پزشكان EC را شنيده بودند در حاليكه 14% كاندوم را جزء روشهاي EC مي دانستند، 32% افراد IUD و 83% افراد HD))OCP را جزء روشهاي EC مي دانستند. 7% پزشكان معتقد بودند روشهاي هورموني Emergency Hormonal contraception(EHC) بدون عارضه است . در حاليكه عوارضي تهوع و استفراغ 87% ،‌خونريزي و لكه بيني 63% ،‌ترومبو آمبولي 31% ، سردرد 70% توسط بقيه ذكر شدند. 14% افراد به ميزان تأثير واقعي EHC واقف بودند ،‌83% به درستي مي دانستند EHCمنع مصرفي ندارد . 40% افراد مدت اثربخشي را 72 ساعت مي دانستند . 39% پزشكان EHC را به مراجعين خود توصيه نمي كردند. 62% در صورت لزوم براي خود EC استفاده مي كردند. 41% پزشكان معتقد بودند جامعه دسترسي گسترده به روشهاي EC داشته باشد ،‌41% دسترسي را كاملاً محدود و كنترل شده مي خواستند . 71% از نظر شرعي روشهاي EC را مجاز و 7% غير مجاز مي دانستند ،‌50% معتقد بودند فقط پزشكان بايد EC را تجويز نمايند. در بررسي بعمل آمده آگاهي با سن ، ازدواج و سابقة‌ طبابت ارتباط معني داري داشت (P<0/0001) . آگاهي با كاهش سن و كاهش سابقة طبابت بيشتر مي شد، همچنين آگاهي افراد مجرد بيشتر بود و آگاهي با جنس ارتباطي نداشت.5/40 % افراد بدرستي مي توانستند به مراجعين خود يك روش مؤثر EC را پيشنهاد و طريقه مصرف آن را بيان نمايند. عملكرد افراد با سن ،‌سابقه طبابت و جنس ارتباط معني داري داشت (P<0/001). افراد جوان با سابقة طبابت كمتر عملكرد بهتري داشتند. همچنين عملكرد خانم ها برخلاف آگاهي نسبت به آقايان بهتر بود. عملكرد با وضعيت تأهل ارتباط معني داري نداشت (P=0/97). همچنين بينش افراد با سابقة طبابت ،‌سن ، جنس و وضعيت تأهل ارتباط معني داري نداشت . از نتايج اين تحقيق مشخص شد بسياري از پزشكان نمي توانند بخوبي و دقيق و كامل نسبت به EC به مردم اطلاعات بدهند و يا آنرا تجويز نمايند. لذا به مسئولان امر توصيه مي شود كه نسبت به آموزش پزشكان در مراكز بازآموزي در مورد EC توجه و تأكيد بيشتري شود.