فرمت فایل: ورد –Word و قابل ویرایش تعداد صفحات: 21     هنگامي که به «مطالعات چندگانه» با مثال هاي خوب و شواهد روشن برمي خوريم، آنهارا به ديگر مربيان خاطر نشان مي‌کنيم و هيچ وقت نمي گوييم:«پژوهش هاي مغزي ثابتمي‌کند که....» زيرا در واقع پژوهش مغزي چيزي در مورد حرفه تعليم و تربيت ثابت نميکند؛ بلکه ممکن است فقط مسير بخصوصي را نشان دهد. نارضايي از يادگيري مبتني بر مغزديدگاه هاي من در مورد نارضايي هاي اصلي از يادگيري مبتني بر مغز به اين قرار است:برخي افراد، اغلب تصوير غلطي از يافته‌ها ارائه مي‌دهند. اين انتقاد درستي است.بسياري از مربيان خيرخواه فکر مي‌کنند که يک «مطالعه تک رشته اي»، حتي بدون وجودراهکارها کلاس درس را توجيه مي‌کند. هيچ گونه مدرک و دليلي که اين امر را به اثباتبرساند، نيست. مربياني که از پژوهش استفاده يا آن را نقل مي‌کنند، بايد بدانند چهچيزي موجب خوب شدن پژوهش مي‌شود؛ چه کسي بودجه آن را تأمين مي‌کند؛ پژوهشگر تا چهاندازه شهرت دارد؛ پژوهش چگونه طراحي شده است و آثار غيرمستقيم يافته‌ها و محدوديتهاي آنها کدامند و امکان دارد داشتن اطلاعات کم خطرناک باشد. بنابراين براي اين کهمربيان در زمره افراد حرفه اي به شمار آيند، لازم است اطلاعاتشان راجع به يک موضوعمعين، بسيار زياد باشد. امکان ندارد هيچ يک از افراد درگير در «پژوهش مبتني بر مغز»همه راهکارهاي موجود در تدريس موفقيت آميز را موجه بدانند. درواقع، اکثر راهکارهايي که براي تدريس موفقيت آميز پذيرفته مي‌شوند، مجموعه اياز روانشناسي بنيادي و خردمندي عمومي هستند که با کوشش و خطا اصلاح شده اند. اما بههر حال يافته هاي جديد، قادر است همه ما را در جهات سازنده تري هدايت کند. مطالعاتارزشمند جديد بينش هايي ارائه مي‌دهند که نشان دهنده اين مطلب هستند که انجام دادنبرخي اقدامات معين، بسيار معقول به نظر مي‌رسد. اين عقيده نادرست است که مدرسه رافقط بر اساس پژوهش در مغز پايه گذاري کنيم. زيرا مدارس بايد اموري چون بودجه،اهداف، منابع، علايق جامعه محلي، فرهنگ محلي و استانداردها را نيز در نظر داشتهباشند، با اين حال، مدارسي هم که پژوهش هاي مغز را ناديده بگيرند، به همان اندازهبي احتياطي کرده اند. در اين رويکرد، هيچ عنصر جديدي وجود ندارد. وقتي افرادمي‌گويند معلمان خوب سال هاست که دارند اين طور عمل مي‌کنند، چنين افرادي يا خيليجوان هستند يا حافظه ضعيفي دارند، زيرا همين ۳۵ سال پيش بود که کلاس هايي که فقط باروش سخنراني در آنها تدريس مي‌شد و لبريز از مواد درسي بودند و دانش آموزان ساکت،پشت ميزهايشان بي حرکت مي‌نشستند، نشانه تدريس خوب به حساب مي‌آمدند. اين درست استکه در طول قرون و اعصار، معلمان از راهکارهاي سازگار با مغز استفاده کرده اند، امادليل اين امر آن نبوده است که آنها درباره مغز اطلاعات زيادي داشته اند. احتمالاًآنها از دانش گرد آوري شده و پالايش شده استفاده مي‌کردند. ولي اين مطلب نيز حقيقتدارد که اگر مربيان ندانند چرا دارند اين گونه عمل مي‌کنند، از هدفمندي و حرفه ايبودن فعاليت هاي آنها کاسته مي‌شود.