فرمت فایل: ورد –Word و قابل ویرایش تعداد صفحات: 33       فهرست مطالب 1. نقاشي ديواريهاي ايران 2. نقاشي ديواريهاي جهان   دوره امويان هنرمندان مسلمان دوگونه نقاشي مي کردند نقاشي ديواري و نقاشي کتاب هاي خطي نقاشي ديواري پيوند محکمي با تزئينات ساختمان دارد آن عبارت است از نقاشي که با آب رنگ ها بر روي ديوار رسم مي گرديد منحصرا تزئيناتش موضوعاتي بود که در شهرهاي خاورمينانه پيش از اسلام رواج داشت مانند ستايش پادشاهان يا منظره هاي شکار و مجلس بزم و همچنين تزئينات اشکال گياهاي و پرندگان را به کار مي بردند تاکنون چيزي که دليل بر کارگيري هنري نقاشي ديواري توسط اعراب پيش از دوره ي اموي باشد به دست نيامده است روشي تزئيني در دوره هاي اسلامي متاخر هم رواج نيافت فقط روي ديوارهاي گرمابه ها و تالارهاي ويژه به کار مي رفت ظاهر نقاشان کشيدن نوع نقاشي را که به نقاشي کتب خطي معروف شد ترجيح مي دادند و آن عبارت از تزئين کتاب هاي خطي و تاريخي و علمي با برخي نقاشي هاي رنگي توضيح بود. نقاشي ديواري در دوره عباسي خلفاي عباسي به پيروي از تزئيات کاخ هاي ساساني کاخهايشان را به نقاشي ديواري تزئين مي کردند نمونه هاي از اين نقوش ديواري مدکاخ هاي جوسق پيدا شده است اين نقاشي ديواري بخش بالايي ديواريهاي تالار کاخ را مي پوشاند بهترين نمونه در قسمت حرمسرا يافت مي شود که مشتمل بر نقاشي رقاصه ها و نوازندگان و منظره هاي شکار حيوانات و پرندگان برخي از اين صحنه ها جانداراني درون منطقه دايره مربع است که دور آن را يک نوار مزين به نقطه هايي شبيه دانه هاي مرواردي يا شکلهاي قلب آن را در بر گرفته است بعضي تصويرهاي درون دايره شاخ و برگهاي کنگ مي باشند که در تزئينات به کار رفته است هنرمندان عباسي بريا قالب بندي صحنه ها از رنگ هاي تيره استفاده مي کردند و پس از آن سطرها را با رنگهاي مختلف پر مي کردند دوره سلجوقيان در نقاشي دوياري رنگهاي فيروزه اي و اخوايي مي بينيم که پيش از اسلام مي شناختيم اساس طرح بر بنياد متوجه ساختن خطوط به مرکز دايره قرار دارد و همانگونه که اشاره شد قانون مناظر و مزايا با روش ويژه توجه به مکان کيفي و در سمت در جهت مخالفت پرسپکتيو غربي انجام گرفته است تمامي عواملي نقاشي و ظرافت کاريهاي آن از کاشيکاريي هاي درگرفته تا طريقه نمايش دوخت سرو و نهر آب و ديگر ريزه کاريهاي اين اثر در حالت چهره ها ما را به ياد مينياتورهاي که پس از هجوم مغولان در کشور ما رايج گرديد مي اندازد ويژگيهاي آثار برجسته اين دوران عبارتند از تداوم سنت نگارگري مانسي و بودايي که در آن صورتها به صورت تمام رخ و گرد مصور مي شود و چشم ها به حالت مورب است.   دوره ي ساسانيان نقاشي در دوران پيش از تاريخ ايران به توضيح نقوشي بر روي سفال هاي بدون لعاب و لعاب دار به کار رفته بود . نقاشي انسان هاي غارنشين در کوهستانهاي لرستان که الان به آن اشاره مي کنيم .مردمان ساکن غارهاي لرستان بر ديوار هاي نمونه از هنر آنها پيدا شده است ،گرچه قدمت آنها به پاي غارهاي لاسکو در فرانسه و آلتاميرا در اسپانيا نمي رسد نقشي ديوارهاي ساختماني باستاني ايواني و آنچه در شاهنامه فردوسي باز مي شناسيم تصوير شده است که اين نقاشي ها را به اواخر عصر ساساني نسبت داده اند. دوره ي صفويه در مينياتورهاي دوره ي صفويه آدمها از نظر مقياس در نقاشي با يکديگر تفاوتي نداشته و اشراف و شاهزادگان به اندازه ديگر نقاشي مي شده اند ولي در نقاشي نسبت به دوره تيموري و در دوره هاي قبل از خطوط روانتر بيشتري استفاده مي نمود. در قرن يازدهم هجري قمري حضور آدمهاي متنوع در نقاشيها کم شر و نقاش ايراني به ترسيم يکي دو آدم با قامتي معتدل و زيبا اکتفا نمود اين روش نقاشي منصوب به رضا عباسي از بزرگترين نقاشان زمان شاه عباس اول مي باشند.   دوره ي هخامنشي در تخت جمشيد هيچيک از رنگ هاي اصلي محفوظ نمانده است لباس شوئها طرحهاي پراکنده از ستاره ها و چهار گوشه ها که هر کدام دروازه شهري را درون خود دارند و نيز حاشيه هاي از گلهاي نيلوفر را با ترکيب رنگهاي نشان مي دهند نقش برجسته هاي مادها با اسبهاي زيبايشان مي آورند و سپس شوئي ها يعني آنهاي که با خود يک شير ماده با بچه هايش و همچنين کمانها و خنجرهاي را که به طور مطمئمن از فلز گرانبهايي بودند مي آورند. دوره تيموريان در دوره تيموريان هنر پرتره سازي دوباره جان گرفت اين نقاشي ها آن قدر بزرگ بودند که اسامي بزرگان و لشکريان در کنار تصويرشان مي نوشتند نيمه ي اول قرن 9: درترکيب بندهاي اين دوره عدم تقارن به وضوح به چشم مي خورد به خاطر همين ترکيب بندي درست هنرمندان را پرتحرک نشان مي داد. نيمه دوم قرن 9:‌ در اين دوره که بزرگترين نقاش تاريخ ايران پيدا مي کند در هنر انسان اصلي را باز مي کند.