اجرای تجارت و بانکداری الکترونیک نیازمند وجود بسترهای مختلفي است که از جمله آنها مسائل مهم در اين بخش نرم‌افزار است كه در زمينه‌هاي مختلف مسائل تجارت و بانكداري الكترونيك مطرح مي‌باشد. وابسته نبودن برنامه‌های تحت وب به Platform و قابل اجرا بودن آن در اینترنت در تمام نقاط موجب رونق گرفتن مجازی سازی جهت کاهش هزینه‌ها شده است. رونق گرفتن برنامه‌های سرویس‌دهنده و سرویس گیرنده و همچنین گسترش بانکهای اطلاعاتی قدرتمند نصب شده در سرویس‌دهنده‌ها با توانائی ایجاد دومیلیون جدول و امن بودن اطلاعات با توجه به قابلیتهای تهیه پشتیبان خودکار از اطلاعات موجب آسودگی مشتریان و بانکداران شده است. شركتهاي بزرگ نرم‌افزاري بيش از پيش به مقوله امنيت در توليد سيستم‌هاي عامل و برنامه‌هاي توليد كننده Web Applications انديشيدند، و در قرن 21 به جاي افزايش كمي نرم‌افزارها در جهت ارتقاء كيفي كوشيدند زيرا بخوبي مي‌دانستند كه تجارت و بانكداري الكترونيك به سرعت در حال رشد و توسعه است بنابراين مي‌بايست بسترهاي آنرا فراهم نمايند. بسترهاي نرم‌افزاري بطور خلاصه مي‌توان در ابعاد فني ، فرهنگي، آموزش و حقوقي مورد توجه قرار داد. بعد فني بسترهاي نرم‌افزاري را مي‌توان در فناوريهاي ايجاد شده در زمينه‌هاي سيستم‌هاي عامل، مرورگرهاي وب، زبانهاي برنامه‌نويسي توليد كننده‌هاي برنامه‌هاي تحت وب، بانكهاي اطلاعاتي مبتني بر سرويس‌دهنده مورد بررسي قرارداد. علاوه بر بعد فني در بسترهاي نرم‌افزاري ابعاد آموزشي، فرهنگي و حقوقي نيز در پذيرش تجارت و بانكداري از اهميت فراواني برخوردار است. عدم توجه به وضعيت آموزشي، فرهنگي و عدم بسترهاي حقوقي مناسب در يك كشور موجب شكست تجارت و بانكداري الكترونيك خواهد شد. تجارت الكترونيك تجارت الكترونيك فرآيندي است كه بوسيله آن كليه محصولات اعم از محسوس يا نا‌محسوس از طريق يك شبكه‌هاي ارتباطي رايانه‌اي، مخابراتي و يا هر دو خريد و فروش مي شود. تجارت الكترونيك مفهوم گسترده‌اي دارد و تنها محدود به مبادلات و تراكنشهاي انجام شده بر روي اينترنت نمي شود، بلكه كليه تراكنشهاي مالي كه از طريق شبكه‌هاي مخابراتي و ارتباطي رايانه‌اي انجام مي‌گيرد را شامل مي‌شود.     مبادله الكترونيكي داده‌ها(EDI) از مبادله الكترونيكي داده‌ها مي‌توان براي مخابره الكترونيكي مدارك و اسناد مانند سفارشات خريد، فاكتور، اعلاميه حمل، تاييديه وصول كالا و ساير مكاتبات استاندارد و بازرگاني بين طرفين تجاري استفاده نمود. موضوع مبادله الكترونيكي داده‌ها (EDI) از دهه 1960مطرح شد و به بيان چگونگي مبادله اطلاعات بين شركتها و ادارات پرداخت. در ارتباطات تجاري سنتي بر پايه كاغذ، وارد نمودن مكرر يك رشته اطلاعات يكسان و واحد مي‌تواند موجب بروز مشكلاتي گردد، ولي با استفاده از مبادله الكترونيكي داده‌ها اين مشكلات بطور قابل ملاحظه‌اي كاهش مي يابد، اين مشكلات بطور كلي عبارتند از: صرف زمان بيشتر دقت كمتر هزينه بالاي نيروي كار در فن آوري مبادله الكترونيكي داده‌ها براي اسناد تجاري عادي مانند استعلام قيمت، سفارش خريد، اصلاحيه سفارش خريد، بارنامه، اعلاميه وصول، فاكتور و مدارك نظير آنها قالبهاي استاندارد پيام الكترونيكي تهيه شده است. اين مجموعه‌هاي الكترونيكي، رايانه واقع در يك سازمان را قادر مي‌سازد كه بدون تهيه و توليد مدارك كاغذي با رايانه واقع در يك سازمان ديگر ارتباط برقرار نمايد. به اين ترتيب، تلاشي كه بوسيله انسان براي خواندن، طبقه بندي و حمل فيزيكي اين گونه اسناد صرف مي‌گردد، حذف مي‌شود. اسنادي كه براي آنها قالب استاندارد الكترونيكي تهيه شده يا در دست تهيه مي‌باشد. 85درصد از مكاتبات رسمي تجاري بين شركتها، مؤسسات دولتي، نهادهاي آموزشي و سازمانهاي غيرانتفاعي دركشورهاي صنعتي را تشكيل مي‌دهد. سه جزء اصلي در ارسال ودريافت پيامهاي مبادله الكترونيكي داده‌ها عبارتندار: استانداردهاي مبادله الكترونيكي داده‌ها نرم‌افزار مبادله الكترونيكي داده‌ها شبكه‌هاي طرف ثالث جهت برقراري ارتباط