هنگامي كه آواي پيوسته در محيط بسته اي ايجاد شود ميدان‌هاي آوايي مطابق آنچه در قسمت‌هاي قبلي شرح داده شد به وجود خواهند آمد در صورتي كه آوا نغمه يا نوفه پيوسته نباشد ولي از آواهاي گسسته به دنبال هم كه پيام آورند، مانند گفتار يا موسيقي تشكيل شده باشد،‌در اين شكل لازم است اتاق به ترتيبي طراحي شود كه اين آوا به وضوح شنيده شود. آواي پخش شده از منبع به ديوار اتاق و يا به سطح بزرگ ديگري برخورد مي‌كند. شدت آوا،‌قبل از رسيدن به اين سطح به ازاي عكس مجذور فاصله و همچنين جذب توسط هوا نيز كاهش مي‌يابد. جذب توسط هوا فقط در اتاق‌هاي بزرگ و در تواترهاي بالاي 2000 هرتز صدق مي‌كند. (مگراب 1975). در صرتي كه داده‌هاي دقيقي در دسترس نباشد،‌مي توان مقدار جذب توسط هوا را سابين (m2) در نظر گرفت.   برسنج درست فقط براي مفهوم گفتار است. آواهاي گفتاري از آواهاي كوتاه ناپيوسته اي تشكيل شده كه هر يك بين 30 تا ms300 طول مي‌كشد. در ميان آنها حروف آوايي با تواتر كم و زياد موجود است. اتاق مطلوب بايد طوري طراحي شده باشد كه گوش، حروف آوايي را آن گونه كه بيان مي‌شود دريافت كند. از آنجا كه روند از بين رفتن تدريجي معادل نوفه پوشش است،در اين شكل واخنش در حد بسيار كم بايد حفظ شود. زمان‌هاي واخنش طولاني تر، آواي زنده، و كوتاه تر از آن مرده يا مسطح ناميده مي‌شود .در حقيقت افزايش 20 درصد به زمان واخنش سالن را بش از حد زنده و پرنوفه مي‌سازد و اثر منفي روي وضوح سخنراني مي‌گذارد. در شكل (22) زمان بهينه واخنش برحسب اندازه سالن و نوع استفاده از سالن نشان داده شده است. در شكل (23) بيشترين زمان واخنش براي سخنراني در سالن‌هاي بزرگ داده شده است. آواهاي بازتابي مي‌توانند هم داراي اثر زيان آور و هم داراي اثر مفيد باشند.   گنبدهاي كروي مقعر، طاقي‌ها و يا ديوارها مي‌توانند آواها را در بعضي نقاط اتاق كانوني كنند. اين حالت چند عيب دارد زيرا شنونده بازتاب‌هاي مفيد را نمي شنود و به علاوه كانون‌هاي آوايي در ساير نقاط به وجود مي‌ايد. (31).   پخش عكس كانوني شدن است و هنگامي ايجاد مي‌شود كه آواها از سطوح محدب بازتاب يابند. ميزان پخش به بازتاب‌هاي افقي مسطح و شيبدار بسيتگي دارد شكل (28). در يك ميدان آوايي. تراز آواي پخش شده در تمام فضا به شكل نسبي ثابت بوده و براي اجراي موسقي دلخواه بي اندازه مناسب است.   هنگامي كه در يك فضاي سرپوشيده (تالار) يك سرچشمه آوا شروع به پخش انرژي آوايي كند، امواج منتشره در لحظه اول در پيرامون خالي از انرژي تالار در تمام جهات پيشروي مي‌كند كه ميدان ساماندهي آوا در لحظه اول ميدان آزاد است. پس از سپري شدن مدت مشخصي كه امواج منتشره به ديوارها برخورد و بازتاب مي‌كنند، امواج اصلي و امواج بازتابنده با يكديگر تداخل و به تدريج ميدان را درهم (ديفيوز) مي‌كنند. اگر پخش انرژي از سرچشمه ادامه داشته باشد اين تداخل انرژي آنقدر ادامه مي‌يابد تا مقدار انرژي تباه شده توسط ديوارها و ساير محتويات تالار (مثلاً تماشاچيان و مبلمان) معادل انرژي منتشره از سرچشمه شود. از اين لحظه به بعد ميدان ساماندهي آوا حالت ثبات به خود مي‌گيرد و ديگر چگالي متوسط انرژي (مقدار انرژي در واحد حجم) افزايش نمي يابد. از اين بيان مي‌توان نتيجه گرفت كه هنگام خاموش شدن سرچشمه آوا نيز انرژي ساماندهي آوا در تالار بلافاصله از بين نمي رود بلكه مدتي طول مي‌كشد تا به علت تبادلي انرژي،‌درتالار استهلاك مطلق حكمفرما شود.