فرم مرکزی تعدادی از فرم های ثانویه در اطراف فرم های اصلی مادر که در مرکز هستند، قرار می گیرد. فرم خطی یک سری از فرم های متوالی و پشت سر هم که در یک ردیف واقع شده اند. فرم شعاعی ترکیبی از فرم های خطی ، که نسبت به فرم مرکزی به صورت شعاعی و به سمت بیرون ، گسترده شده اند.     در شهرهایی که شبکه آنها شعاعی است، امروزه سعی می گردد جهت غیر مرکزی نمودن شبکه، قسمتهایی از معابری که شعاعها را به هم مرتبط می سازند و در بافت قدیم شهر به صورت معابر تنگ و فرعی وجود دارند، به صورت خیابانهای عریض و حلقه ای شکل (رینگ) تغییر دهند. اگر چه تخریب بناهایی که در مسیر قرار می گیرند تأسف بار است ولی غیر قابل اجتناب می باشد. با بوجود آمدن این گونه حلقه ها قسمت اعظم تردد وسائط نقلیه دور مرکز شهر انجام خواهد گرفت و میدانهای تاریخی و مرکزی شهر و بخش تجاری را می توان به عنوان مسیر عابر پیاده و خالی از تردد وسائط نقلیه در نظر گرفت.     این فرم شهر از نظر ارتباطی تقریباٌ همانند فرمهای شعاعی و حلقوی می باشد، با این تفاوت که شبکه های منشعب شده از مرکز خیابانها به صورت نامنظم از نظر سلسله مراتب ارتباطات با درجه پایین تر، به هم وصل می گردند. در این فرم مجتمعها ، می توان به صورت های مختلف رفت و آمد ( ترافیک ) را تقلیل داد. ولی با توجه به عرض محدود شبکه های اتصالی، ارتباطات در سیستم حلقوی توسط اتصالات ترافیک ( چون شبکۀ مرتبط کننده به عنوان یک رینگ کلی عمل می کند و دارای عرض بیشتری هستند.) راحت تر حل می گردد، به خصوص در حالتی که از رینگ های متعدد استفاده شده باشد .     این فرم که سابقه ای بسیار طولانی دارد به عنوان پایۀ شهرهای یونانی ( احتمالاً اولین مجتمعهای زیستی کاملاً شکل یافته) و شهرهای امپراتوری رم، شهرهای نو قرون وسطی ، شهرهای ایده آل رنسانس ، و همچنین بخش جدید شهرهای قدیم و توسعۀ شهرهای استعماری اروپایی و به خصوص شهرهای قدیم و توسعۀ شهرهای امریکایی مورد توجه بوده است . در طی تاریخ شبکه های شطرنجی به عنوان عامل تعیین کنندۀ شکل شهرهای طراحی شده معرفی شده است.     مواردی که در تصمیم گیری برای انتخاب و تعیین ابعاد معابر شبکه دسترسی و تطبیق آن با نیازمندیهای محیط اطراف (بناها) و همچنین ترافیک محلی تأثیر گذار می باشد، بدین قرار است: ـ فرم و تراکم بناهایی که در محدوده شبکه دسترسی قراردارند و شبکه دسترسی آنها را پوشش می دهد. ـ مسیر خیابان (طول، هدایت و خوانایی). ـ اولویت عملکرد ترافیکی (نوع، فرم و مقدار ترافیک). ـ نحوه قرارگیری پارکینگ ها و گاراژها (به صورت تقسیم شده در چند مکان و یا به صورت متراکم در یک مکان). ـ شکل و فرم مورد نظر ، براب فضای خیابان و بناهای محدوده اطراف.