فهرست مطالب عنوان: بیکاری معضل فزاینده ایران نگاهی به معضل بیکاری جوانان از دریچه آمار و ارقام یافتن« شغل مناسب» هدف 23درصدی جوانان ایرانی کاهش 5/12درصدی نرخ بیکاری جوانان؛ 5سال دیگر رابطه اقتصاد با بیکاری سیاست هایی در قبال مسئله بیکاری منابع     بیکاری معضل فزاینده ایران هر ساله تعداد کثیری از ایرانیان به خارج از کشور مهاجرت می کنند و برای یک زندگی بدون دغدغه راهی دیار غربت می گردند. بر حسب یک آمار حداقل هر ساله 200,000 نفر بعنوانین مختلف از کشور خارج می گردند به امید آینده ای روشن و بهتر. این سئوال که چه درصدی موفق می گردند و یا شکست می خورند سئوالی جدا که برای مطالعه جدی ان ابتدا باید به چرایی خارج شدن از کشور پرداخت. واقعیت های بارز و مسلم در رابطه با فرار مغر ها از ایران را می توان در مورد زیر مشاهده کرد. کمبود و یا عدم مدیریت موفق و صحیح کمبود و یا عدم ایجاد بازار کار متناسب با نیازها فشار های فزاینده مالی و مذهبی کمبود و یا عدم مدیریت موفق و صحیح اظطراب و دغدغه فردا در مورد پرداخت هزینه خانه و زندگی، پیدا کردن کار و یا کار های مناسب که بتواند پاسخگو نیاز های مالی فرد و خانواده او باشد. مشکل اکثر جوانان ایرانی است که در گوشه خانه ها تنها به پر کردن فرم مهای استخدام مشغول اند. عدم مدیرت کارآمد و موفق یکی از مسائل اساسی و ریشه ای در جامعه ایرانی است. حسن دانشجو رشته روانشناسی می گوید با تمام سخت کوشی و مطالعات جانبی و فعالیت های عملی جهت رسیدن به شغل مورد علاقه ام موفق به دست یافتن به کار نمی شوم زیرا صلاحیت مرا فردی تعیین می کند که بر مسند قردت نشسته و آنطور که دوست دارد عمل می کند نه برحسب تخصص و کفایت شغلی. حسن می گوید با داشتن خانواده و فرزند پس از اینهمه تحصیل و کوشش حال می بینم که کار من اشتباه محض بوده است زیرا دوستانی که تحصیل را به کنار گذاشتند و به کارهای سیاه دست زندن الحال از زندگی لذت می برنند و یا حداقل همچون هر روز مثل من 100 فرم استخدامی را بریا هر چیز و هر جا پر نمی کنند. کمبود و یا عدم ایجاد بازار کار متناسب با نیازها بارها دولتمردان ایرانی و رهبران دولتی صحبت از اشتغال زدایی کرده اند و برای جلب نظر نسل جوان خصوصا در دورههای انتخاباتی شعار های زیبا داده اند ولی متاسفانه در عمل موقعیت های چندانی بوجود نیامده است. چرا؟ علی دانشجوی تهرانی می گوید این عمل تیشه بر ریشه گذاشتن اعتبار تحصیل و دانش آموزی در ایران است. در جاییکه دختران و پسران ایرانی در سن پایین دست به خود فروشی می زنند (بر حسب یک امار سن خود فروشی در شهرستان ها به 13 سال می رسد) و پس از مدتی این طرز تفکر را الگو خود می کنند که اگر می توان یک شبه درآمد یک ماه کار را بدست آورد چرا باید رفت و خود را به دردسر انداخت.