فهرست: تاثير ادبيات فارسي بر شاعران غربي ادبيات كهن فارسي و مطالعات غربي ها تاثير ادبيات اسلامي بر شاعران غربي غرب در تقابل با مولوي و گونه ادبي صوفي نمايشنامة «آنتوني و كلئوپاترا» اثر ويليام شكسپير       تاثير ادبيات فارسي بر شاعران غربي ادبيات فارسي بر نويسندگان و فرهنگ هاي بسياري فراتر از مرزهاي خود تأثيرگذار بوده است. غناي ادبيات اين مرز و بوم تا به حدي است كه بسياري از مراكز بزرگ دانشگاهي جهان، از برلين تا ژاپن، برنامه هاي ثابتي با عنوان «مطالعات فارسي» با هدف بهره مندي از ميراث ادبي ايران در نظر گرفته اند تا به قول اي.جي. براون «قضاوتي نامناسب در مورد فعاليت هاي انديشمندانه و ذهني اين ملت باهوش و با استعداد» نداشته باشند. ال.پي.الول ساتن، پروفسور برجسته و سرشناس مطالعات فارسي در دانشگاه ادينبرو معتقد است: «شعر فارسي يكي از غني ترين ادبيات هاي شعري جهان است.» پروفسور ديك ديويس، استاد دانشگاه ايالتي اوهايو نيز در اين مورد مي گويد: «ادبيات فارسي به تناسب گستره خود، بيش از آثار ادبي هر زبان ديگري در ساختار و كليشه هاي ضرب المثل هاي انگليسي نفوذ كرده است.»       ادبيات كهن فارسي و مطالعات غربي ها مطالعات تخصصي غربي ها بر روي ادبيات اوستايي و ادبيات كهن فارسي در قرن هيجدهم آغاز شد و محققين به بررسي آثار زرتشتي آمده از شرق پرداختند. آنكتيل دوپرون فرانسوي براي اولين بار ونديداد را در سال 1975 ترجمه كرد و آثاري از سر ويليام جونز و سيلوستر دوساسي در خصوص متون پهلوي به چاپ رسيد. در قرن نوزدهم نيز برخي محققان از جمله گروتفند، عضو انجمن سلطنتي گوتينگن، به ترجمه و رمزگشايي متون كهن ميخي پرداختند. شدت و عمق نفوذ ادبيات فارسي در فرهنگ و ادب غرب زماني آشكار مي شود كه بدانيم به گفته كريستوفر دكر، استاد دانشگاه كمبريج، «محبوب ترين اشعار در دوره ويكتوريا و يكي از محبوب ترين اشعار در زبان انگليسي رباعيات خيام بوده است. گواه اين ادعا آن است كه در ويرايش سال 1953 از كتاب جملات قصار آكسفورد، 188 قطعه از رباعيات ذكر شده كه از اين تعداد 59 مورد رباعيات كامل هستند كه در حدود دوسوم از كل آثار خيام را تشكيل مي دهند.» جالب تر آن كه آثار شكسپير و يا نسخه رسمي انجيل نيز تا اين حد مورد استناد قرار نگرفته اند. تاثير ادبيات اسلامي بر شاعران غربي ادبيات و فلسفه ايران با ظهور اسلام به چنان غنايي دست يافت كه ادبيات و فلسفه غرب را تا حد زيادي تحت الشعاع قرار داده و متأثر از خود كرد.به گفته ديك ديويس،فيتز جرالد و امثال او «جفت روح» خود را كه سال ها به دنبالش بوده اند، در خيام و امثال او يافته اند، به عنوان نمونه، برخورد گوته با غزليات حافظ آن چنان براي او شورانگيز و الهام بخش بود كه به سرودن «ديوان شرقي» و «گام نهادن در راه شناخت شعر فارسي» در دوره رمانتيك منجر شد. رالف والدو امرسون، از ديگر تحسين كنندگان ادبيات فارسي، در مقالات خود با عنوان هاي «شعر فارسي» (اهداف اجتماعي و نامه ها، 1876)، «از فارسي حافظ» و «غزل» به تمجيد از شعر فارسي پرداخته و نقشي ارزنده در افزايش بيش از پيش هواداران نظم بي بديل فارسي ايفا كرده است. علاقه و توجه امرسون به شعر و شعراي فارسي وجه ديونسي شخصيت او را آشكار مي سازد كه نيچه به همين وجه علاقمند شده بود.نيچه از مخالفين سرسخت تفكر متافيزيكي يونان بود. او علاقه و احترام زيادي براي ايرانيان قائل بوده و در بحث اعتقاد ايراني به تاريخ مي گويد:«ايرانيان براي نخستين بار به تاريخ به صورت كامل انديشيدند. اي كاش در عوض رومي ها، ايرانيان اربابان يونان مي شدند...»در يادداشت هاي نيچه حكاياتي از گلستان سعدي به چشم مي خورد كه حكايت از آن دارد كه اين فيلسوف بزرگ متأثر از شعراي اسلامي ايران زمين بوده است. جاذبه سعدي ديگران را نيز تحت تاثير قرار داده است. لافونتن «شعر خانه مغول» را با كمك بخش هايي از گلستان سعدي مي سرايد و ديدرو، ولتر، هوگو و بالزاك نيز در آثار خود به نوشته هاي سعدي اشاره مي كنند.