تاريخ ايرانيان: حكومت مادها مادها، اولين حكومت پادشاهي ايرانيان(در غرب ايران) يادداشت و شرحي بر حكومت پادشاهاي ايرانيان حكومت مادها اغلب اولين حكومت پادشاهي ايرانيان ناميده مي شود، حكومتي كه يك دولت پادشاهي را تاسيس كرد و همچنين توسط قبايل گوناگون و پراكنده يك كشود متحد را ايجاد نمود.باور عمومي اين است كه پيش از پايه گذاري امپراطوري ماد، قبايل ايراني، قبل و بعد از مهاجرتشان به اين فلات، به شكل انفرادي و يا اتحادي از قبايل كوچك و بدون وجود سلسله مراتب حكومتي ويژه زندگي مي كردند. با اين وجود، معرفي حكومت مادها بعنوان اولين حكومت پادشاهي ايران بنظر مي رسد كه بسيار تحت تاثير موقعيت جغرافياي آنها بوده است، تا اينكه برتري سياسي شان.به اقتضاي همزماني آنها به امپراطوري هاي پابرجا و استوار و همچنين با فرهنگ و سواد بالاي بين النهرين، بنظر مي رسد مادها از ذكر شدنشان در دانسته هاي تاريخي و وقايع دوران آشوري ها و بابلي ها بسيار منفعت كرده اند.از آنجا كه همواره گفته مي شود كه مادها در ميان قبايل ايراني در برقراري حكومت پادشاهي پيشقدم بوده اند، نشانگر حضور مخصوص و ويژه انها در تاريخ مكتوب مي باشد.با اين وصف، مدركي وجود دارد كه نشان مي دهد قبل از شكل گيري اين حكومت پادشاهي در غرب ايران، حداقل يك حكومت پادشاهي پيش از تاريخي در شرق قلمرو قبايل ايراني وجود داشته است. اين مدرك اساساً زبان شناسانه، اساطيري و در سطح بسيار پايين تري باستان شناسانه است.خلاصه، مطالب ذكر شده از شاهاني نظير ويشتاسب در اوستا، اشارات واضح متون هند و ايراني به پادشاهان قديم آنان، موضوعات و احاديث جغرافياي اوستا و فهرست سلسله هاي قديم ايران در كتابهايي نظير خداي نامك، مي تواند ما را دچار وسوسة فرض كردن يك خكومت ديگر پادشاهي در شرق ايران و در يك كلام، قبل از مادها بنمايد.بحث اين است كه آيا پادشاهان افسانه اي اوستا و خداي نامك مي توانند ريشه هايي در واقعيت هايي كه به صورت مستند در محافل پژوهشي مطرح مي شوند تقريباً از زمان برقراري برنامه هاي منظم ايران شناسي شروع شده اند، داشته باشند.بسياري مايل اند كه دربارة همة اين پادشاهان بعنوان اسطوره هاي پاك ياد كنند و نتيجتاً اساطير ساساني بعنوان موارد مورد بحث قرار مي گيرند.سايرين سعي دارند كه پادشاهان افسانه اي را با نمونه هاي تاريخي آنان هماهنگ سازند.(ويشتاسب را بعنوان پدر داريوش يا كيخسرو را بعنوان كورش) منتها اين تلاشي است كه كاملاً بيهوده مي باشد. كوشش ديگر اگر چه توسط مؤسسات پژوهشي مورد تائيد نمي باشد اين است كه اين سلسله هاي اساطيري را بطور كلي و در يك كلام جزو يك قلمرو، در شرق ايران قلمداد كند. در ميان بهترين مدارك قابل قبول، توجه به جغرافياي متون قديمي اوستايي حائز اهميت مي باشد.همة اين متون تصويري از يك حكومت در شرق ايران با ذكر نام شهرها و مشخصات جغرافيايي كه در شرق و شمال شرق فلات ايران قرار داشته را ترسيم مي نمايد(شهر باكتريا يا بلخ و رود هلمند يا هليل رود).دشمن اصلي ذكر شده تورانيان مي باشند كه كاملاً در آن سوي رود جيخون (اُكوس) در مركز آسيا قرار داشته و جايگزين دشمنان سرشناس ايران در غرب يعني، آشوريان و بابلي ها شده اند.