درك دنياي انيميشن   مي خواهيم پيش از پرداختن به چگونگي نوشتن كارتون ، قدري در مورد رسانه انيميشن سخن بگوييم . اين بحث شما را در درك وقايع و شرايط كلي دنياي انيميشن ياري خواهد نمود . به هر حال نويسنده كارتون نخستين حلقه زنجيره توليد آن است و هر چه بيشتر از روند كار مطلع باشد طبيعتاً كار بهتري ارايه خواهد نمود . عدم درك صحيح از اصول توليد و انواع مختلف انيميشن بزرگترين مانع بر سر راه شما است . شما نمي دانيد در اطرافتان چه مي گذرد و نمي تواند با عوامل توليد ارتباط برقرار كند . يكي از مهم ترين مفاهيم مربوط به فرايند توليد يك پروژه انيميشن بودجه است . شما به عنوان نويسنده موظف ايد كارتوني بنويسيد كه هم از بعد تكنيكي و هم از بعد مالي قابل ساخت و توجه باشد . تغيير بيش از حد صحنه ها ـ كه مستلزم طراحي تعداد زيادي پس زمينه است ـ بودجه كارشناسي را بيش از حد افزايش خواهد داد . به همين ترتيب استفاده از شخصيت هاي متعدد كه نياز به بازيگران و گويندگان فراوان دارد نيز از لحاظ مالي قابل توجيه خواهد بود . يك فيلمنامه درخشان و با كيفيت اما غير قابل ساخت عملاً فيلمنامه موفقي نيست . فروش يك كار كوچك و كسب درآمدي ، خير ، البته بد نيست اما نمايش كار شما بر پرده عريض سينما نه تنها از لحاظ حتي ارضا كننده خواهد بود بلكه در نقش كارت ويزيت شما در كارهاي بعدي هم عمل خواهد كرد . نگاهي گذرا به توليد انيميشن ـ از فيلمنامه تا كارتون قابل پخش البته پيش از نوشتن فيلمنامه چند مرحله وجود دارد كه بعد ها دقيق تر به آنها خواهيم پرداخت . اما فرض مي كنيم كه فرايند توليد يك پروژه انيميشن ـ چه تلويزيوني و چه فيلم بلند آغاز مي شد . فيلمنامه در حقيقت كليت داستان را شرح مي دهد . شرح محيط داستاني كه صحنه ها را شكل مي دهد ، شرح حركتهايي كه در اين صحنه ها اتفاق مي افتد و شرح مكالمات بيان شخصيتها ، فيلمنامه انيميشن هاي تلويزيوني بر خلاف توليدات سينمايي ، به كوچك ترين جزئيات هم مي پردازد تقريباً مي توان گفت كه هيچ نكته اي به حدس و گمان ديگران واگذار نمي شود . اما اين به آن معنا نيست كه ساير عوامل دخيل در فرايند توليد نبايد در پيشبرد داستان ، مكالمات و يا شوخيها مشاركت خلاق داشته باشند مشاركت آنها كيفيت كارها را بالاتر خواهد برد . اما متن يك انيميشن تلويزيوني بايد شمايل كاملي از توليد نهايي باشد در فيلمهاي بلند ماهها زمان صرف اصلاح و پيشبرد شوخيها به وسيله طرحهاي مداري مي شود . اما در تلويزيون هر آنچه در فيلمنامه نوشته مي شود به تصوير بدل خواهد شد . پس از آنكه فيلمنامه به مرحله پيش نويس نهايي رسيد كار با استوري برد ادامه مي يابد . استوري برد در واقع روايت تصويري فيلمنامه و متشكل از تصاوير و طرحهاي كوچك است . در استوري برد تمام صحنه هاي فيلمنامه به نمايش داده شده و حركتها به جابجايي هاي دوربين بوسيله علايم خاص و سلسله مراتب تصاوير بيان مي شود . وظيفه يك طراح استوري برد تنها ترجمه كلمات به زبان تصوير نيست ، بلكه او در مقاطعي نقش كارگردان و تدوين گير را نيز ايفا كرده و با استفاده از حركتهاي نمايش دوربين ، مديريت صحنه ها و انتقال تصاوير در مواقع لازم كيفيت بيان داستان را بالاتر خواهد بود . يك استوري بورد خوب ، آن چنان كامل است كه شايد ديگر به فيلمنامه ـ به غير از هنگام ضبط گفتگوها ـ احتياجي نباشد . در صفحه بعد نمونه استوري بورد يكي از صحنه هاي كارتون Teenage Mutant Ninja Turtles آمده است . زماني كه استوري بورد به مرحله توليد مي رسد عملاً بخش تصويري ماجرا آغاز شده است . اين بخش شامل طراحي پس زمينه (طرحهاي داخلي و خارجي محيط داستاني ) مدل شخصيتها (طراحي شخصيتها و لباس آنها ) و نيز طراحي وسايل نقليه ، لوازم صحنه و ساير چيزهايي كه در كارتون وجود دارند مي شد . يكي ديگر از مراحلي كه مي توان همزمان با استوري بورد پيش برد انتخاب گويندگان است . اگر متن شما قسمتي از يك مجموعه در حال پخش باشد صداي شخصيتهاي اصلي مشخص است و تنها بايد شخصيتهاي تازه را صدا گذاري نمود . پس از توليد و اصلاح استوري بورد گفتگوها ضبط مي شوند اين كار پيش از توليد انيميشن صورت مي گيرد زيرا در انيميشن تصاوير بر اساس گفتگوها طراحي مي شوند . در مرحله بعد نوبت به طرح كلي ( Lay out ) مي رسد مرحله اي كه در آن انيماتورها حركتهاي اصلي صحنه ها حركتهاي شخصيتها در ميان پس زمينه و پيش زمينه و در ارتباط با ساير شخصيتها را طراحي مي كنند . در بسياري از موارد پس از طراحي طرح كلي و پس زمينه هاي اصلي ، اسناد پروژه به به استوديوهاي خارج از كشور فرستاده مي شوند تا مابقي كار ساخته شود . پس از آن پروژه كامل به استوديوي اصلي بازگشته و اصلاح مي شوند . در انيميشن هاي 2 بعدي نخست قابهاي اصلي به صورت مجزا روي كاغذ طراحي مي شوند و سپس بر روي ورقه هاي طلقي كشيده شده كپي زيراكس شده و يا اسكن شده و به صورت فايلهاي كامپيوتري در مي آيند . اين ورقه هاي طلقي ـ چه دستي و چه كامپيوتري ـ مي بايد رنگ آميزي شوند . در نمونه هاي دستي عموماً اين رنگ آميزي بوسيله آكريليك انجام مي شود اما در نمونه هاي كامپيوتري نمايشگر ماوس را كليك مي كنيد و ... اوه ! محدوده مورد نظر به آني رنگ مي گيرد . در انيميشن هاي سه بعدي ، شخصيتها و وسايلي كه روي كاغذ طراحي شده اند در كامپيوتر در قالب مدلهاي مشبك سه بعدي ، شبيه سازي مي شوند . اين مدلهاي كامپيوتري دقيقاً بر اساس استوري بورد طراحي مي شوند و مي توان سطح آنها را با هر بافتي پوشاند . مثلاً اگر شخصيت شما يك آدم آهني باشد . طبيعتاً سطح آن را با فلز براق خواهد پوشاند با برنامه ريزي خاص كامپيوتري و تنظيم جهت تابش نور مي توان بازتاب نور و سايه را در اين بافت فلزي مشاهده كرد . در قدم بعدي نوبت به عكاسي از تصاوير تهيه شده مي رسد . در انيميشن هاس طلقي طرحهاي كشيده شده روي صفحات طلقي بطور جداگانه در مقابل پس زمينه ها قرار داده شده و توسط دوربين هاي به خصوص عكسبرداري مي شوند . نمايش اين عكسهاي مجزا با سرعت 24 قاب در ثانيه براي فيلم و 30 قاب در ثانيه براي تلويزيون حس حركت را القا مي كند . اما در انيميشن كامپيوتري ديگر از دوربين و عكسبرداري خبري نيست . در اين شيوه كار بوسيله فايلهاي كامپيو.تري ـ كه شبيه قابهاي عكسبرداري شده هستند ـ انجام مي شود . اين فايلها نيز مستقيماً تبديل به ويوئو يا فيلم مي شوند اما در هر دو روش ( طلقي و كامپيوتري ) اين مرحله شامل اضافه كردن انتقال صحنه ها ـ قطع ، فيد، ... ـ است . در اين مرحله انيميشن تقريباً آماده است و پروژه وارد فاز پس از توليد مي شود . اين مرحله تقريباً شبيه مرحله اي است كه در سينماي زنده وجود دارد و شامل چندين بخش است . نخست فيلم ، فايل كامپيوتري و يا ... به شكل نهايي درآمده و بطور كامل صداگذاري مي شود . تيتراژ آغازين ، پاياني ، جلوه اي ويژه صوتي و موسيقي اضافه مي شوند . سپس در مرحله ميكس ،‌بلندي صداي موسيقي ، گفتگوها و ... براي ايجاد حداكثر تاثير نمايش اصلاح مي شوند در مرحله آخر هم زنگ صحنه هاي مختلف متعادل مي شوند تا هماهنگي بصري لازم را ايجاد نمايند . و يك كارتورن اين چنين متولد مي شود .