پيشگـــــــــــــفتار   سفالگری یکی از مهمترین و قدیمی ترین هنرهای دستی بشر بوده که از دیر باز در ایران رونق داشته است. در دوران پيش از تاريخ ظروف سفالين با دست وبدون هيچ وسيله اي ساخته مي‌شده بنابراين داراي برشهاي بي قاعده وبدنه ضخيم بوده است وشيارهاي موجود بر روي بعضي از ظروف اين دوره در شوش وتل باكون نشان مي‌دهد كه ظرف را با دست مرطوب يا با كمك وسيله اي چوبي يا استخواني مالش داده اند. بعدها چرخ سفال توسط ايرانيان اختراع شدابتدا اين چرخ صفحه اي ساده بوده و بتدريج به چرخ بزرگي تبديل شده كه سفالگر با پاهاي خود آنرا به حركت در مي‌آورد تفاوت آن با چرخ انگليسي در اين بود كه چرخ کوزه گر انگلیسی به وسیله میله بارمو حرکت مي‌كرد کوزه گر در جهت مخالف حرکت عقربه ساعت با پای خود چرخ را می گرداند و با دست به مواد خام کوزه گری که گل رس یا خاک رس بود شکلهای خاص که متبلور ذوق و سلیقه نقشی از هنر های ایرانی را در خود داشت، می دادو آثار هنری ارزشمندی ایجاد می گرداندسپس برای ماندگار کردن این آثار آنها را در کوره های پخت ویژه حرارت مي‌داد و در صورت دلخواه با لعاب ویژه ای می پوشاند . در اين بين بر اساس نوع تزيين سفال مي‌توان سفالينه ها را به دو دسته تقسيم كرد: 1 سفال با تزيينات لعابي 2 سفال با تزيينات غير لعابي كه البته تزيينات غير لعابي تقريبا از همان ابتدا كه بشر به ساخت سفال پرداخت پديدار شد وهمچنان ادامه دارد. اما تزيينات لعابي در اواخر دوره قبل از اسلام ايجاد شد ودر دوره بعد از اسلام رواج يافت وبه اوج رسيد و باعث از رونق افتادن تزيينات غير لعابي شد . تا جايي كه اكثر متون مربوط به سفال درزمينه ساخت وتزيينات لعابي سفال است . و همچنين بيشتر كارهاي هنري نيز مربوط به همين زمينه مي‌باشد . اين ناآشنا بودن تزيينات غير لعابي مرا بر اين داشت تا تحقيق خود را در اين زمينه انجام دهم .اين در حالي بود كه به دليل فراموش شدگي اين هنر اطلاعت بسيار ناچيزي در دست بود . پرداخت روش داغدار كردن و مهر كشيدن : در اين روش با مهره اي كه جنس آن از سنگ صابون است يا با قطعهاي اشتخوان , ظروفي را كه تازه درست كرده اند ودر حال خشك شدن است پرداخت مي‌كنند .معمولاظرف در حالي كه روي چرخ مي‌گردد, بر اثر تماس با مهره داغدار شده , پس از پخته شدن , اثر مهر روي سفال به جاي مي‌ماند وحالت براق وصيقلي پيدا مي‌كند سفالهاي داغدار در سراسر هزاره پنجم ق.م تا دوره اسلامي در تمدنهاي مختلف , بويژه در دوران استفاده از سفال خاكستري , متداول بوده است.