تكنولوژي و جامعه تغييرات اجتماعي كه در دهة گذشته به وقوع پيوسته موثر بوده و بر انتقال ساختار جامعه توسعه يافته و زيربناهائي كه بر پايه آنها شكل گرفته تاثير گذارده است. واضح است كه بخش اعظمي از اين تغييرات مبتني بر كامپيوترهاي پيشرفته و تكنولوژي ارتباطي، بويژه اينترنت، ميباشد كه بر تمامي وجوه توسعه و برنامههاي اجتماعي تاثير گذارند. (web based Education. Com.2000) بنظر ميرسد تا سال آينده (2002) حدود 600 ميليون نفر در سرتاسر جهان به اينترنت پيوسته و يا حداقل در زمانهاي خاصي از شبكه استفاده كنند. اين در حالي است كه تا سال 2007، 80% از مردم كشورهاي صنعتي به اينترنت خواهند پيوست . (Wei yu ، 2000)، تا پايان دهة اول از قرن بيست و يكم، اكثر مردم در كشورهاي توسعه يافته و كشورهاي در حال توسعه ، بدون شك از اينترنت با سرعت بالايي براي منافع اقتصادي، علمي، فرهنگي، سياسي، آموزشي و … استفاده خواهند كرد . چنين تغييراتي ، هم آنهائي كه ما تجربه شان كردهايم وهم آنهائي كه بدون شك در سالهاي بعد واقع خواهند شد، بسيار بزرگتر از انتظاراتي است كه با ظهور تكنولوژيهاي ارتباطي و اطلاعاتي در گذشته مد نظر بود (Adell، 2000) .هر چند تكنولوژيهاي پيشين (چاپ، تلفن، راديو، سينما وتلويزيون) انقلابي واقعي در زمان خود محسوب شدند، تكنولوژيهاي نوين كه در جامعة فعلي ما نفوذ كردهاند تاثير بسيار عظيمتري داشتهاند؛ چرا كه از ابعاد، سرعت و ظرفيت جهاني براي رشد خود برخوردارند. بهر حال نبايد فراموش كرد كه عليرغم رشد گستردة تكنولوژيهاي ارتباطي و اطلاعاتي در بخشهاي صنعتي و افزايش نفوذ آنها دركشورهاي توسعه يافته، در صد زيادي از جمعيت دنيا از پيشرفتهاي تكنولوژي كه انقلابي در زندگي، كار و ارتباط مردم محسوب ميشود، بازماندهاند. نزديك به 90% از كاربران اينترنت در كشورهاي صنعتي هستند. بعبارتي ديگر تعداد، استفاده كنندگان اينترنت در آفريقا وخاورميانه تنها 1% از كل راتشكيل ميدهد (2001، OIT).   2ـ تاثير تكنولوژي بر يادگيري باز و يادگيري از راه دور جهان آموزش نميتواند از اين واقعيات تكنولوژيكي چشم پوشي كند. ميتوان از آن بعنوان موضوعي براي مطالعه ويا وسيلهاي براي استفاده بمنظور آموزش افرادي كه قبلاً از محيطهاي خارجي براي سازماندهي امورشان در جامعه استفاده ميكردهاند، كمك گرفت. و نوعي از آموزش كه بيشترين آمادگي را براي استفاده از نوآوريهايي تكنولوژيكي از آغاز تا كنون نشان داده است، آموزش از راه دور ميباشد. اكنون يادگيري فردي و گروهي موثر بدون توسل به فضاهاي آموزشي سنتي امكان پذير گرديده است و دسترسي به اقسام مختلف دانش، تسهيل يافته؛ هر چند چنين تسهيلاتي براي آموزش و يادگيري همچنان ريسك مربوط به خود را دارند. گرايشات ذيل در ارتباط با اين تكنولوژي و آموزش از راه دور در ابتداي هزارة جديد ميتواند مورد شناخت قرار گيرد: گرايش به توسعة فزآينده تكنولوژيهاي فرهيخته و كاربردشان در آموزش، خود بازگو كننده اين واقعيت است كه در كلاسهاي مرسوم و آموزش از راه دور، بمنظور برآوردن تقاضاي روبه رشد براي آموزش به روز در جامعه امروز، ميبايست بر موانع متعددي غلبه پيدا كرد.