فهرست عنوان صفحه   معماری طبیعی گرایش به طبیعت در فلسفه معماری نمونه‌های معماری در عصر حاضر معماری اکوتک معماری اکوتک وفن آوری پیشرفته تکنولوژی به مثابه ضرورتی در معماری طبیعت الهام بخش معماری و صرفه جویی در انرژی معماری و مسائل جهانی زیست محیطی از حفاظت تا سازگاری با طبیعت اهداف معماری اکوتک منبع   معماری طبیعی، گونه‌ای معماری آمیخته با رنگ است که در آغاز سدهٔ بیستم به ظهور رسید. معمارانی چون فرانک لوید رایت، آنتونی گادی و رادولف استینر که هر کدام با الهام از طبیعت شیوه‌ای از این معماری را بنیان گذاشتند. این شیوه معماری به معنای تقلید صرف از طبیعت نیست بلکه در آن خواسته‌های بشر بعنوان موجودی خلاق و زنده در نظر گرفته می‌شود، به انسان فردیت می‌بخشد و به سازگاری انسان با طبیعت پیرامون و مشخصه‌های فرهنگی وی کمک می‌کند. معماری طبیعی از توجه صرف به ابعاد فرهنگی و اجتماعی پا را فراتر گذاشته و جنبه‌های فیزیکی، روحی و روانی بشر و ارتباط وی با دنیای پیرامون را مد نظر قرار می‌دهد و در زمانی که معماری روز شدیداْ وابسته به اقتصاد، تکنیک و مقررات است معماری طبیعی این موارد را با ابعاد زیستی، فرهنگی و روحی بشر گره می‌زند.         در حضور طبیعت اکثراً با شگفتی به کارکرد بی نظیر آن در شرایط مختلف پی می بریم، شاید پاسخ در قابلیت های شگفت انگیز طبیعت در پاسخ دهی به موقعیت های بحرانی باشد. اما در مقابل ، بعد از گذشت هزاران سال از شروع ساخت و ساز بنا آنچه انسانها می سازند خود را در مقایسه با ساخته های طبیعت بسیار ناکار آمد و همینطور از نظر سازه ای با میزان مصرف بسیار بالای منابع طبیعی و ناتوان در مقابله با شرایط بحرانی جوی و طبیعی نشان داده اند، ساخت و سازهایی مضر برای سلامت انسان و محیط و در بسیاری موارد نازیبا از لحاظ بصری و ناسازگار با محیط اطراف ارگانیزم های گوناگون طبیعی از بدو پیدایش ملهم از نوعی بینش و آگاهی درونی دقیق، به درستی می دانند کجا باید ساخت، از چه مصالحی استفاده کرد و این مصالح چگونه باید با هم ترکیب شوند، در حالیکه انسانها ظاهراً فاقد این دانش ذاتی در طراحی و ساخت هستند. آنها باید فرابگیرند در دنیای ما هر ایده ی جدید ریشه در کشف تعدادی از زوایای پنهان طبیعت دارد که به گونه ای شگفت آور از طریق مشاهده و بازتابهای طبیعی آشکار می شوند، هر اختراع زاییده تفکر انسان، هرچند که تنها کاربردی انسانی داشته باشد اما ناخودآگاه رویکردی به سرچشمه نامتناهی نبوغ و قدرت طبیعت دارد متأسفانه ارزش های معماری امروز با رویکردی مصرف گرا به ساخت، فرمهای قراردادی و با دلمشغولی های شخصی و بدون توجه به محیط اطراف آن، گستره متنوع فرمهای طبیعی را به دست فراموشی سپرده اند فرم و عملکرد معماری طبیعت روندی است که ما آن را به صورت غریزی و درونی و به عنوان تکوین رشد و آفرینش درک می کنیم. پایه ای ترین سطح آن التزام به زندگی است که خود را در قالب شکل مصالح آشکار می کند