چکیده چند سالی است که رهبر گرانقدر ملت ایران، هم زمان با آغاز سال نو، در پیام نوروزی نقشه ای جامع برای پیشبرد اهداف عالیه کشور ترسیم می کند، تا مردم و مسئولین، این طرح و نقشه را سر لوحه زندگی خویش قرار داده و بدینوسیله، زمینه رشد و شکوفایی و پیشرفت را در کشور فراهم آوردند. در همین راستا رهبر معظم انقلاب اسلامی سال 89 را تحت عنوان «همت مضاعف و کار مضاعف» نامگذاری کردند. بی شک، آموزش و پرورش هر کشور، یکی از مؤثرترین سازمانهایی است که می تواند در رسیدن به آمال و آرزوهای مردم آن جامع گامهای مثبتی را بردارد. در این راستا وظیفه جامع فرهنگی و مسئولین و دست اندرکان این نهاد بنیادی کاملاً مشهود است. آموزش و پرورش به عنوان بزرگترین وزارتخانه کشور با سود جستن از جمعیت عظیم فرهنگیان و سر و کار داشتن با انبوهی از جمعیت دانش آموزان و والدین آنها، می تواند به عنوان بازوی اصلی ترویج «همت مضاعف و کار مضاعف» در سراسر کشور باشد. این عزیزان می توانند علاوه بر آموزش مستقیم به دانش آموزان در کلاسهای درس، از توان خود برای اثرگذاری بر خانواده ها در قالب کلاسهای آموزش خانواده، نظر شهروندان را به این امر مهم جلب نمایند. اما مسئله قابل توجه در مورد نامگذاری امسال، این است که با استماع کلمه «کار مضاعف» نباید صرفاً تولید و امور اقتصادی در اذهان تداعی شود و «همت مضاعف» فقط در راستای کار تولیدی، فنی و اقتصادی به کار برده نمی شود بلکه مقام معظم رهبری می فرمایند، در همه عرصه های صنعتی و فعالیت های اجتماعی و سیاسی و در همه بخشهای مختلف باید کار مضاعف صورت گیرد. لذا در این برآیند تا نقش آموزش و پرورش و معلمان را در به فعلیت درآوردن همت و کار مضاعف در حد توان با هدف توسیع و بسط این رویکرد در تمامی حوزه ها به خصوص حوزه فرهنگی بررسی نموده و در راستای این هدف پیشنهادها و راه کارهای مفید و عملی ارائه دهیم.     مقدمه به دنبال سال 88 و نامگذاری آن با عنوان سال و «اصلاح الگوی مصرف» توجه آحاد مردم و مسئولین پرهیز از اسراف و تند بر و حرکت به سوی اصلاح الگوی مصرف و استفاده بهینه از منابع و امکانات، جلب شده و نتایج آشکار و مشهود آن در جامع، راه را برای تلاش دیگری در محدوده ای دیگر متصور ساخت به همین مناسبت، رهبر معظم انقلاب با نامگذاری سال 1389 به نام سال همت مضاعف و کار مضاعف، تأکید فرمودند : «این تلاشها در حد خود تلاش های باارزشی است؛ موجب تقدیر است. آنچه که از ملاحظه ی وضعیت موجود کشور و ظرفیتهای عظیمی که در دل این کشور و ملت بزرگ نهفته است، می توان به دست آورد، این است که آنچه ما انجام داده ایم، آنچه مسئولین و مردم انجام داده اند، در مقابل آنچه که ظرفیت عظیم این کشور برای پیشرفت و رسیدن به عدالت است، کار بزرگی نیست. باید تلاش ها را بیش از آنچه که در گذشته انجام داده ایم، همه انجام بدهند و خود را موظف بدانند.» شکي نیست که جامعه بزرگ فرهنگیان، یکی از تأثیر گذارترین اقشار در هر کشور به حساب می آید که جایگاه ویژه آنان از هزاره های گذشته تاکنون مورد تأئید و تأکید فلاسفه و اندیشمندان مشهود بوده و هست و به نوعی آموزش و پرورش و دست اندرکاران را زیر بنای اصلی توسعه و سرمایه گذاری مطمئن برای آینده هر کشوری، معرفی کرده اند، توسعه اقتصادی، فرهنگی، اجتماعی، نظامی و ... در هر مملکتی در گرو بهره گیری از منافع انسانی متعهد و کارآست و این منابع انسانی کارآ (دانش آموزان) ابتدا باید در نظام آموزشی حاکم، در فرایند تربیت و آموزش شرکت داده شوند و با همکاری و همراهی نظام خانواده، جریان اجتماعی شدن آنها تداوم باید تا در سایه تعلیم و تربیت نیروهای متعهد، فعال و با همت مضاعف، شاهد سرمایه گذاری مطمئن برای آینده باشیم. آنچه مسلم است موفقیت نظام آموزشی کشور درگرو تقویت مضاعف علم و ایمان دانش آموزان به عنوان آینده سازان این مملکت و والدین و جمعیت مولد و فعال آینده می باشد که این میسر نیست مگر با همت والای معلمان و کار مضاعف آنان. و همت بلند و کار مضاعف فرهنگیان نیز میسر نیست مگر اینکه انگیزه این همت را بطور مرتب در نزد آنان تقویت کرده و محترم و عزم و اراده آنان را افزایش داد.   بیان مسأله جمهوری اسلامی ایران از پس پیروزی شکوهمند انقلاب اسلامی، در مسیر تکامل خویش، پله های ترقی را یکی از پس از دیگری طی می کند. چون مسئولین مملکت بطور مداوم و پی در پی دغه هایی جهت رسیدن به تکامل و تعالی را در سر می پروانند. تا جایی که رهبر عظیم الشأن ملّت ایران، با نامگذاری سالها تحت عناوین مختلف، نظر مردم غیور ایران را به نکاتی مهم جلب می کند که ماحصل آن همانا پیشرفت کشور عزیزمان در ایران است. امسال با نام همت مضاعف و کار مضاعف، آغاز شده است. چرا که رمز پیروزی مردان بزرگ، همت و کار و کوشش آنان بوده است. بی شک مردان و زنانی که همت والایی دارند، دست پروردۀ مربیان و معلمان بلند همتی بوده اند که در طی زمان مسئولین این افراد را برعهده داشتند. وزارت آموزش و پرورش و نقش آموزش و تربیتی آن در امر سازندگی و پیشرفت مملکت، بیش از هر وزارتخانه دیگری می تواند در به ثمر رسیدن این مهم سهیم باشد. اعتقاد ما بر این است که آنچه که در سالهای آتی می خواهیم. امروز و امسال باید در برنامه کار آموزش و پرورش قرار دهیم که نظام آموزشی در سر لوحۀ برنامه هایی خود قرار داده و دانش آموزان وقتی والدین آنها نیز به آن سمت و سو حرکت دهد چرا که معلم باطنین دلنواز خویش، علاوه بر خود دانش آموزان (به طور مستقیم)، به خانواده های آنها نیز (به طور غیرمستقیم) رسوخ می کند.