تاريخچه نوشابه : تاريخ نوشابه اساساً به زماني بر مي گردد که بشر علاوه بر مصرف آب نوشيدني توانست موادي چون طعم دهنده ها و شيرين کننده ها به اب اضافه کند . اگر چه تاريخ پيدايش آن به درستي روشن نيست ولي تصور مي شود ابتدا در خاور ميانه و به ويژه در نواحي جنوبي ايران روشهايي براي تهيه آن موجود بوده است . ايراني ها از 2500 سال پيش ، روشهايي براي حرارت دادن نيشکر و تهيه کارامل در خوزستان ابداع کرده بودند و با رقيق کردن آن شربتهايي درست مي کردند که بيشتر مصرف درماني داشت . از اين رو تهيه شربتها و نوشابه ها و تکنيک آن توسعه يافت .     فصل اول     فصل اول : آب « آب » قسمت عمده مواد متشکله نوشابه هاي غير الکلي گازدار را آب تشکيل مي دهد و ممکن است مقدار آن تا 92 % نيز برسد . منابع آبي که توليد کنندگان نوشابه در اختيار دارند شامل يکي از گروههاي زير مي باشد . 1) آبهاي سطحي 2) آبهاي زير زميني 3) آب باران   تصفيه آب: Ro يا اسمنر معکوس : آب از چاههاي عميق وارد تانک lit 000/100 مي شود و بعد به داخل مخزن شني که حاوي ذغال است پمپاژ مي شود ، اول مواد درشت گرفته مي‌شود ، بعد وارد فيلتر هاي 5 ميکروني 2 و 1 مي شود ، بين راه محلول مي‌زنند، محلول متابي سولفيت سديم ( کلر آب را از بين مي برد ) چون کلر براي دستگاه ضرر دارد . محلول دوم آنتي اسکالن يا ضد رسوب مي باشد بعد پمپماژ مي شود ، بعد وارد ممبران مي شود ، بعد وارد لوله استيل شده و از داخل U.V رد مي شود . U.V براي تصفيه آب صنعتي Ro بکار مي رود .           فصل دوم   «واحد عصاره » عصاره يا بنيان نوشابه از اجزاي مهم تشکيل دهنده هر نوشابه عصاره يا بنيان آن است . اصولاً مقدار عصاره لازم جهت مقدار مشخصي از نوشابه در بسته بندي معيني توسط کارخانجات عصاره سازي تهيه و در اختيار شرکتهاي نوشابه سازي قرار مي‌گيرد . افزودنيهاي مجاز در نوشابه افزودنيهاي به کار برده شده در نوشابه‌ها بعد از آب عبارتند از: قند يا شيرين‌کننده‌ها، مواد طعم دهنده، رنگ‌ها ، اسيدها ، نگهدارنده ها و ايندريد کربنيک که در اينجا به ترتيب توضيحاتي درباره هر يک مي آوريم : شيرين کننده ها (Sweeters) : اين مواد به دو دسته تقسيم مي شوند : 1-شيرين کننده هاي طبيعي : ماننده شکر ( ساکارز ) ، و قند اينورت 2-شيرين کننده هاي مصنوعي (Synthetic) : که مهمترين آنها عبارتند از ساخارين ، و سولفاتها (سيکلاماتها) در صنايع نوشابه سازي درصد شيرين بودن نوشابه و قدرت شيرين کنندگي مواد مهم است .   تهيه شربت اوليه از شکر جامد: در اين قسمت وزن کردن دقيق شکر مورد استفاده لزوم ، مهم است . براي توزين شکر جامد بايد وزن گونيها را از وزن شکر کم نمائيم . شکر مورد لزوم را بايد به آهستگي و همراه با همزن به تانک تهيه شرب اوليه اضافه نموده جنس تانکهاي تهيه شربت استيل است همزن تانک بايد تا وقتي که شکر کاملاً حل مي شود روشن باشد و به کار خود ادامه دهد . قبل از استفاده ، شکر بايد دقيقاً آزمايش شود تا داراي کثيفي و بوي نامطبوع نباشد . پس از اين که کاملاً در تانک حل شد ، بومه يا بريکس شربت ساده را بايد کنترل نمود . اگر درجه بومه شربت زياد است ، آب به تانک اضافه مي کنيم و اگر کم باشد شکر اضافي به تانک مي افزائيم . فيلتراسيون شربت اوليه: پس از آماده شدن شربت اوليه آن را براي تصفيه به فيلتر انتقال مي دهند تا عمل فيلتراسيون روي آن انجام گيرد . فيلتراسيون عبارت است از زدودن ذرات جامد از يک سيال به وسيله عبور دادن سيال از ميان يک فيلتر يا جداره که ذرات جامد روي جداره باقي مي ماند . تهيه شربت غذايي (عصاره ): پس از عمل فيلتراسيون شربت اوليه ، شربت به تانک شربت نهايي پمپ مي شود و همچنين مقداري آب تصفيه شده به تانک شربت اوليه اضافه مي شود تا باقي مانده شربتها را پمپ کند . سپس بايد عصاره و ديگر مواد لازم جهت تهيه شربت نهايي شامل اسانس ، رنگ ، اسيدهاي خوراکي و مواد نگهدارنده به مقدار لازم و معين به تانک اضافه شود و اين شربت بايد کاملاً هم زده شود همچنين بريکس و بومه آن را به دست مي آوريم . در صورت استاندارد نبودن آن بايد آن را توسط افزودن شربت شکر براي بالا آوردن بريکس و يا اضافه نمودن آب براي پايين آوردن بريکس تصحيح نمود .