فرمت فایل: ورد –Word و قابل ویرایش تعداد صفحات: 54     اقسام واليبال: 1- ميني واليبال ميني واليبال نوعي خاصي از اين ورزش است كه براي دستان كوچك بازيكنان كم سن و سالتر در نظر گرفته شده است كه نياز به تور كوتاهتر دارد. اگر چه در مرحله اوليه، اين ورزش براي سنين نه تا سيزده سال است اما دليلي وجود ندارد كه گروههاي سني ديگر نتوانند اين روزش را ياد بگيرند. بلندي تور براي اين گروه سني 10/2 متر و هنوز به آنها اجازه اسپك يا آبشار و سرويس با تكنيك‌هاي صحيح را نمي‌دهند. ابعاد زمين بازي در اندازه‌هاي 6*6 متر است. در اين زمين كوچك تنها 3 يا 4 بازيكن در هر طرف بازي مي‌كنند توپ بازي كوچك‌تر و با قطر 62 cm به جاي توپ اصلي با قطر 65 تا 67 cm مي‌باشد. 2- واليبال ساحلي واليبال ساحلي يك ورزش المپيكي كامل است و سالانه تورهاي ورزشي بزرگي وجود دارد كه نه تنها در سواحل بلكه در زمين هاي ويژه پيش بيني شده در شهرهاي مهم دور از دريا نيز با جايزه نقدي چند ميليون دلاري برگزار مي‌گردد. اگر چه در بازي واليبال در هر سمت شش نفر بازي مي كنند، واليبال ساحلي معمولاً با دو بازيكن در هر طرف زمين بازي مي‌شود. تيمهاي مختلط معمولاً به صورت چهار نفره با قوانين خاصي بازي مي كنند كه منجر به رقابت مشابه بيشتري بين زنان و مردان در هر سمت زمين مي‌گردد. زمين بازي براي واليبال ساحلي از زمين معمولي كوچكتر و 16 متر طول و 8 متر عرض دارد. 3- واليبال نشسته واليبال نشسته براي آن دسته از افرادي كه مشكلات حركتي دارند گذاشته شده و در پارا المپيك به اجرا در ميايد. روشن است كه تور بازي كوتاه‌تر و زمين‌بازي كوچكتر است. بازيكن ها از دستان خود براي حركت بدن به طور سريع بر روي زمين استفاده مي‌كنند به طوري كه كمتر توپي بدون تماس با آنها به زمين مي خورد. قوانين بيست و هشت قانون هست كه تعيين كننده چگونگي بازي واليبال ميباشد، اين امر به وجود آورندة بازي واليبال و ارتباط دهندة‌ يك تيم با تيم ديگر در مسابقه بوده و به آساني قابل فهم است. زمين بازي زمين اين بازي 18 متر طول و 9 متر عرض دارد . تور تقسيم كننده زمين بازي به دو قسمت 9 متري است كه خودش حدود يك متر عرض داشته چگونگي بلنداي آن به سن و جنس بازيكنان مربوط است. بلندي تور براي زنان 24/2 متر و براي مردان به 43/2 متر مي‌رسد. در سطوح سني پايينتر، بلنداي تور قابل تغيير است. فدراسيون بين‌المللي واليبال (fiva) بلندي تور را براي پسران و دختران 9 تا 12 سال 15/2 تعيين كرده كه اين بلندي براي پسران بالاي 12 سال به 30/2 cm مي‌رسد. دختران 13 ساله منطبق با بلندي استاندارد تور براي زنان از بلنداي تور 24/2 متر استفاده مي‌كنند. در طول بازي، تمام محدودة‌خطوط به عنوان زمين بازي و هر توپي كه بر روي خط بخورد به عنوان «داخل» در نظر گرفته شده است. در هر زمين (هر طرف زمين) يك خط حمله هست كه از تور 3 متر فاصله دارد. در منطقه حمله، دستورالعمل‌هايي براي چگونگي بازي بازيكنان منطقه عقب زمين وجود دارد. منطقه سرويس خاصي در انتهاي زمين مجزا نشده و زنندگان سرويس ممكن است در هر جاي منطقه 9 متري بين دو خط كناري قرار گيرند. اگر بازيكن در طول منطقه سرويس قبل يا هنگام اصابت توپ با دست با محدودة انتهاي زمين تماس داشته باشد، سرويس خطا محسوب مي شود. داوران دو نفر در واليبال داريم كه به عنوان داور اول و دوم شناخته شده و در جريان بازي داراي قدرت و عملكرد مختلفي هستند. داور اول در جريان مجموع بازي است و روي چهار پايه اي خارج از زمين و در خط تور قرار گرفته است، بنابراين قادر است كل منطقه بالايي تور و هر دو نيمه زمين را ببيند. اين داور تصميم مي گيرد كه آيا با توپ به طور صحيح بازي شده يا نه و چه وقت امتياز تعلق مي گيرد. به علاوه ، اين داور مسئول تماس بازيكنان بالاي تور و عملكرد فردي ايشان است. در سوي ديگر زمين مقابل داور ، داور دوم قرار دارد. اين داور تعويض ها، تايم اوت ها ، گردش دوره اي بازيكنان دريافت كننده سرويس در زمين و خطاهاي زير تور را كنترل و تابلوي امتيازات و حركات داور اول را در نظر دارد. منشي، مسئول ثبت امتيازات و ترتيب زنندگان سرويس دو تيم و ثبت ارنج و اسامي بازيكنان و داوران و ثبت تعويض ها و تايم اوت ها مي باشد. هر دو تيم يك نيمكت ذخيره در سمت مشابه و كنار داور دوم دارند. تابلوي امتيازات بين دو تيم قرار گرفته است. تنها مربيان و بازيكناني كه پيراهن تيم را به تن دارند مي توانند روي نيمكت بنشينند. مربي تيم مي تواند بازيكنان را از كنار زمين راهنمايي كند البته در صورتي كه بدون دخالت در جريان بازي در محدوده خط حمله و خط انتهاي زمين باقي بماند. بازيكناني كه منتظر رفتن به زمين هستند مي بايست روي نيمكت نشسته يا در منطقه ويژه اي در انتهاي زمين منتظر باشند. براي كمك به داوران و تعيين اينكه آيا توپ داخل يا خارج زمين خورده است دو يا چهار داور خط نگه دار داريم. داور دوم خط نگه دارها را به عنوان مسئول يك يا دو خط اختصاص داده و هر دوي آنها هنگامي كه توپ داخل يا خارج زمين مي خورد علامت مي دهند. در كناره هاي تور عمود بر خطوط طولي زمين نوار سفيد رنگي به پهناي 5cm و طول 1 متر قرار دارد كه آنتن‌هايي نيز در انتهاي نوارها بايد نصب شود. مقصود از اين كار آن است كه توپهايي را كه خارج از محدودة خطوط از تور عبور مي كنند تشخيص داده شوند و در طول بازي اين توپ ها با تور و بازيكنان تماسي نداشته باشند. بازيكنان هر تيم اجازه دارد دوازده بازيكن داشته باشد اما تنها 6 بازيكن از آنها مي توانند در يك زمان در زمين باشند. بازيكنان ديگر به عنوان ذخيره عمل مي كنند. شش بازيكن زمين بايد به صورتي كه در شكل 5 نشان داده شده در زمين قرار گيرند. اين بازيكنان با شماره هايي مشخص شده و در چرخه اي خلاف جهت عقربه هاي ساعت از سمت راست عقب زمين گردش مي‌كنند. بازيكنان منطقه 2 و 3 و 4 به عنوان بازيكنان جلويي و بازيكنان 1 و 6 و 5 بازيكنان عقبي هستند. در طول بازي هر بازيكن در شش منطقه زمين بازي خواهد كرد ( به جز ليبرو) وقتي يك طرف سرويس مي زند و در رفت و برگشت توپ برنده مي شود، يك امتياز مي‌گيرد. اگر در رفت و برگشت توپ را از دست بدهد، طرف مقابل آنها يك امتياز مي‌گيرد و حق سرويس زدن به طرف مقابل آنها داده مي شود. طرفي كه سرويس جديد را مي زند يك حركت گردش دوره‌اي انجام مي دهد پس بازيكن موقعيت دوم حالا از موقعيت شماره يك سرويس را مي‌زند. تمام بازيكنان ديگر هم در موقعيت بعدي خود در گردش بازي خواهند كرد. منظور اصلي اين قانون اين بوده كه بازيكنان تنها از بازي در منطقه دفاع يا حمله پرهيز كنند. در طول سالها اين ويژگيها بسط يافته‌اند اما قوانين گردش تغييرات عظيمي را به بازي واليبال اضافه مي‌كنند. تنها شش بازيكن اجازه دارند در يك زمان در زمين بازي كنند. در طول يك ست بازيكنان مي توانند در زمين تعويض شوند. بازيكني كه به عنوان ليبرو در زمين است تنها در قسمت عقب بازي مي كند كه در واقع موقعيت 1،6، و يا 5 است . اين بازيكن قادر به سرويس، دفاع ، تلاش براي دفاع يا ضربه اي به عنوان حمله در صورتي كه توپ بالاتر از سطح تور است نمي باشد. قانون ليبرو در سطح ابتدايي خود به عنوان يك مدافع ويژه عقب زمين استفاده مي شود. براي كمك به داور در تشخيص ليبروها از ساير بازيكنان آنها پيراهني با رنگ متفاوت مي پوشند. علي رغم ديگر بازيكنان ليبرو اين امكان را دارد كه قبل از شروع رفت و برگشت توپ و بدون اجازه داور دوم به زمين آمده و جاي بازيكن ديگري را بگيرد. در ضمن مي تواند قبل از پايان رفت و برگشت توپ از زمين خارج شود اما اگر تيمش در حال گردش دوره اي است او به قسمت جلوي زمين حركت كرده، از زمين خارج و با بازيكن اصلي در آن موقعيت تعويض مي شود. هر بازيكن زمين مي بايست در يك ست يكبار با بازيكني از روي نيمكت تيم تعويض شود. وقتي بازيكني در زمين تعويض شد در آن ست تنها مي تواند به جاي جايگزين خود برگردد. اين امر تنها يكبار در طول ست توسط اين دو بازيكن قابل اجراست. هر بار كه بازيكني از زمين خارج مي شود به عنوان يك تعويض محسوب مي شود. نهايت تعويض در هر ست شش تعويض است. اين بدان معناست كه مربيان مي توانند شش بازيكن كاملاً جديد، يا مجموعه اي از بازيكنان اصلي و تعويضي در زمين داشته باشند. مربي يا كاپيتان زمين قادر است بازيكنان را در انتهاي هر ست با درخواست از داور دوم تعويض نمايد. بنابراين او مطمئن خواهد شد كه تيم همه تعويض هايش را انجام نداده و بازيكني كه قصد ورود به زمين را دارد قانوني بوده و ثبت كننده امتيازات شماره بازيكن را ثبت مي كند. تايم اوت هر تيم اجازه دارد در طول يك ست از دو تايم اوت استفاده كند كه حداكثر زمان آن سي ثانيه است. مربي يا كاپيتان تيمي كه درخواست تايم اوت دارد مي بايست در انتهاي رفت و برگشت توپ هر چه سريعتر درخواست خود را با داور دوم در ميان بگذارد. در طول تايم اوت بازيكنان بايد منطقه زمين را ترك كرده به مربي و تعويض هاي روي نيمكت بپيوندد. در مسابقات بين المللي دو تايم اوت اجباري در هر ست هست كه به تلويزيون اجازه پخش تبليغات را مي دهد. امتيازات مسابقات داراي 3 ست از 5 ست مي باشد. اگر تيمي 3 ست پياپي به امتياز 25 برسد به شرط اختلاف امتيازش با رقيب به دو پوآن ، برنده مسابقه است. اگر امتياز به 24-24 مساوي برسد بازي ادامه پيدا مي كند تا يك تيم دو امتياز اختلاف را كسب كند. در ست آخر، بازي آنقدر ادامه دارد تا يك تيم به حداقل امتياز 15 با دو امتياز اختلاف دست يابد. امتيازات در هر رفت و برگشت توپ محاسبه مي گردند، رفت و برگشت ها وقتي تمام مي شوند كه : - يك تيم توپ را در زمين مقابل بخواباند. - يك تيم قادر به بازگرداندن توپ به صورت قانوني و با حداكثر سه ضربه نباشد. - يك بازيكن به صورت نادرست با توپ بازي كند، با تور تماس پيدا كند يا وارد زمين مقابل شود. وسايل بازي: لوازم و وسايل بسيار كمي براي شروع بازي واليبال لازمند اما خيلي مهم است كه ببينيد لوازمي كه شما مي خريد سالم و مفيد باشند. بسياري از لوازمي كه به شما عرضه مي‌شوند ممكن است از نظر قيمت بسيار جالب توجه به نظر برسند ولي براي بازي خيلي نامرغوب باشند. همة اعضاي هيئتهاي ورزشي تدابير مناسبي براي اين امر دارند و شديداً توصيه مي شود كه قبل از خريد با آنها يا فروشندگان ويژه لوازم واليبال مشورت كنيد. مهمترين چيز در مورد توپ اين است كه بايد از يك لايه چرم ساخته شده و داراي وزن استاندارد باشد همه توپ هايي كه خيلي سنگين هستند در طول بازي مي تواند به انگشتان و مچ بازيكن صدمه بزنند. به منظور آموزش، يك توپ نرم پلاستيكي يا فوم فشرده مي تواند به كار رود چون اين توپها باعث صدمه نمي شوند. موادي مانند لاستيك، نايلون يا وينيل بسيار نامطلوب هستند، توپ هاي ساخته شده با اين مواد هرگز نبايد مورد استفاده قرار گيرند. وقتي توپي را مي خريد بايد بدانيد آنرا براي مسابقه مي خواهيد يا براي آموزش. استانداردهاي بين المللي و باشگاهي. توپهاي مجاز بازيهاي بين المللي مهر فدراسيون بين المللي روي آنها خورده است. معمولاً اگر يك توپ براي باشگاه يا مسابقه مجاز باشد مهر انجمن بين المللي را دارد اما بعضي از توپها هم اين مهر را ندارند. ليستي از همه توپهاي مجاز را مي توان از انجمن هاي بين المللي به دست آورد تفاوت كيفيت اين دو گروه توپ در نرمي و پوشش چرمي آنها است. همه توپهاي مسابقه اي يك تكه و ساخته شده از يك لاستيك سرتاسري هستند كه با نوارهاي چرمي پوشيده شده است. معمولاً بهترين توپ ها چرم نرمتر و يك تيوپ دارند. سوزن هاي نازكي براي اين نوع توپ بايد استفاده شود و سوپاپ اين تيوپ ها بايد با سطح يكسان باشند (برجسته نباشند).