فرمت فایل: ورد –Word و قابل ویرایش تعداد صفحات: 14     مطابق بررسي متون، سلامتي روح و معنويت از چهار طريق روي سلامت جسمي، رواني و اجتماعي تاثير مي گذارد. 1- رفتارهاي بهداشتي: تعهد ديني و معنويت موجب فعال سازي مسئوليت پذيري شخص در زمينه اصول و باورهاي مندرج شده در دين مي شود، كه اثرات جسماني و رواني را نيز به خود اضافه مي كند. مانند رفتارهاي تغذيه اي توصيه شده در اديان. 2- حمايت اجتماعي: انجام مناسك ديني و معنوي توصيه شده در دين موجب افزايش حمايت اجتماعي شده كه مؤلفة اخير يكي از تعيين كننده هاي اجتماعي سلامت شناخته شده است. دين تعاملات اجتماعي را افزايش داده و حمايت اجتماعي را به عنوان يك منبع ارتقاي سلامت فراهم مي آورد. نقش حمايت اجتماعي در كاهش واكنش پذيري قلبي و عروقي، تسهيل بهبودي پس از حمله قلبي و كاهش ساير عوامل خطر و از جمله كاهش استرس تاثير مثبت دارد. حمايت اجتماعي با افزايش ميزان جان به در بردن از انواع مختلف سرطان رابطه دارد. 3- سايكونوروفيزيولوژيك: احساس رضايت ناشي از ديدگاه معنوي از طريق نوروپپتيدهاي پيام رسان روي سيستم ها و ارگان هاي بدن مانند قلب و عروق، ايمني و ... تاثير تقويت كننده دارد. 4- اثرات مافوق طبيعي كه براي انسان ناشناخته مانده است. نتيجه اين تاثيرات پيشگيري از بيماري، افزايش تحمل بيماري، بهبود سريع تر بيماري، كاهش ميزان استفاده از خدمات بهداشتي- درماني است كه در تحقيقات مختلف اين مسئله نشان داده است( مقاله سلامت معنوي ونقش نظام سلامت، برگرفته از سايتhttp://kibod.com). «تأثيرمعنويت و سلامتي روح برسلامت افراد از نظر علمي» يكي از تاثيرات مهم معنويت در زندگي ، ارتقاء سلامت است. بي ترديد همه مي پذيريم كه حفظ سلامت مستلزم تغذيه مناسب ، ورزش و استراحت كافي ، و پرهيز از عادات غلط مانند سيگار كشيدن است اما باورهاي ما نيز بر سلامت و طول عمرمان تاثير مي‌گذارد. مطالعات نشان داده اند كه گرايشات معنوي قوي و نگرش مثبت موجب ارتقاي سلامت مي‌شود و بيماراني كه گرايش‌هاي معنوي قوي دارند به بهبود خود از بسياري بيماري‌هاي مزمن مانند فشار خون بالا ، بيماري قلبي و بهبودي پس از جراحي كمك مي‌كنند ( پارسي طب ازسايتhttp://www.niazpardaz.com). گفته مي‌شود كه يك‌ سوم از بيماري‌هاي جسمي از عوامل روحي ناشي مي‌شوند. بنابر اين ارتباط بين اعتقادات ديني و حالات روحي بدان معناست كه اعتقاد ديني نقش مهمي در ابتلا به بيماري يا تندرستي دارد. در سال‌هاي اخير تحقيقات بسياري نيز در اين زمينه انجام شده است كه اين مطلب را تاييد مي‌كند. دربخشهايي از مقاله دكترDavid N.Elkins، روانشناس باليني و استاد دانشگاه، درباره معنويت كه در مجله «روانشناسي امروز» به چاپ رسيده است، اين مطالب بچشم ميخورد: يك روانشناس، در كمتر از يك ساعت، زندگي مرا دگرگون كرد. بيست سال پيش در خلال اولين جلسه درمان، او به من گوش فرا داد، به گونه اي كه هيچ كس پيش از آن، سخنانم را نشنيده بود. داستان زندگي ام را گفتم. اين اوّلين باري بود كه آن را براي كسي بازگو مي كردم ؛ اما او به هر حال، واقعيت را شنيد. در انتهاي جلسه، به آرامي گفت: «شما تشنه معنويت هستيد. شروع به گريه كردم. من، يك مرد 31 ساله، جايي در اعماق وجودم، مي دانستم كه حق با اوست. بعد از آن، در طي دو سال، در قالب يك دوره روان درماني، آموختم كه چگونه از روح خود مراقبت نموده، آن را تغذيه نمايم. روانشناسي به من مهارتي داد كه براي ساختن يك زندگي پرشور و عميق، بدان نياز داشتم. امروز، من به عنوان يك روانشناس باليني و يك استاد دانشگاه، مراجعان و دانشجويانم را در اين تجربه، شريك مي كنم ؛ چون معتقدم معنويت براي خوشبختي و معنويت روان افراد، ضروري است. روزي يكي از دانشجويانم به من مي گفت كه: در اواخر روز براي قدم زدن در ساحل دريا رفته بودم. همين طور كه خورشيد پايين مي رفت، از تخته سنگي در كنار دريا بالا رفتم. به دريا خيره شدم. به آرامي احساس مي كردم كه با طبيعت يكي شده ام. با خورشيدي كه در افق پايين