فرمت فایل: ورد –Word و قابل ویرایش تعداد صفحات: 34     گرچه جزئيات نقش برجسته ي آشور باينپال بسي استادانه تر از نقاشي مصري است ليكن از شباهت هاي بسيار ميان اين دو اثر مي توان به رابطه دو تمدن و تأثير و تأثراتي كه از يكديگر پذيرفته اند، به خوبي پي برد. حتي نوع ايستادن ها و نشست هاي خشك و رسمي در تصوير(17-3) ما را به ياد نقاشي هاي ديواري، در مقابر فراعنه مصر تصوير 20-4 و 21-4 بخش تمدن مصر مي اندازد. چيز ديگري كه در نقش برجسته هاي آشوري، بيننده را به تحسين وا مي دارد و دانش وسيع كالبد شناسي و دقت نظر هنرمندان در القاي حركات طبيعي ماهيچه هاست. در تصوير (18-3) ماده شيري ديده مي شود كه در اثر اصابت پيكان هاي كشنده و مجروح شده و آخرين لحظات زندگي را سپري مي كند. جانوران در آثار هنري كشف شده از مناطق مختلف تمدن بين النهرين حضوري جدي و با اهميت دادند. اين اهميت معمولاً جنبه ي اسطوره اي داشته است. در مواردي چون نقش برجسته هاي تصاوير( 18-3)و(19-3) كه قدرت پادشاه در يك صحنه شكار شير به نمايش درآمده، موضوع بسيار عادي است، ولي در موارد ديگر حضور جانوران ، خصوصاً بز و عقاب، جنبه اي نمادين و گاه مقدس دادند. در برخي آثار نيز به موجودات اساطيري متشكل از اجزاي انسان و حيوان برمي خوريم (تصوير20-3) نوع ايستادن رسمي و با وقار اين موجود حكايت از ويژگي نمادين و آئين آن دارد كه كاملاً با شيوه ارائه شيرهاي دو تصوير گذشته متفاوت است. (تصوير 20-3)   در ميان جانوران ، «بزنر» و «بزكوهي» در بين مردم بين الهرين از جايگاه خاصي برخوردار بوده اند. آثار متعددي از سنگ، مس، طلا بدست آمده كه «بز» موضوع اصلي اثر بوده است. يك نمونه از اين آثار را در تصوير(11-3) همين بخش ( بز و درخت) ديديم. در تصوير (21-3) سارگون دوم، پادشاه آشور را مي بينيم كه بزي را به قربانگاه مي برد نوع ايستادن پادشاه و حالت موقر و رسمی بز، هر دو با اجراي مناسك مذهبي كه در آن «بز» به پيشگاه يكي از خدايان قرباني مي شده هم سويي و يكنواختي دارد. (تصوير 21-3)   مي بينيم . كه دانش امروزي ما نسبت به باورهاي مذهبي گذشتگان در بسياري از موارد از طريق آثار هنري بدست آمده است. نماد «بز» همانطور كه در ادامه همين بحث خواهد آمد، درهنر ايران باستان هم رواج مي يابد و منشأ ظهور و آثار بديع و زيبايي مي گردد. اساساً شيوه ي مجاري و نوع آرايش سر و صورت در هنر ايران باستان تا حد زيادي متأثر از آثار آشوري است.در تصوير (22-3) مجسمه اي بزرگ و كاملاً بعدي از آشور نزير پال دوم، يكي ديگر از پادشاهان آشوري را مي بينيد. اين تصوير را با تصاوير (17-3)و(20-3)و(21-3) مقايسه كنيد. دقت در تن پوش هاي شخصيت هاي اين آثار ما را از طرح لباس هاي اين دوران آگاه مي سازد. طرح هايي كه تقريباً در دوران بعدي (يعني دوره تمدن ايران باستان) تكرارمي شوند.