فرمت فایل: ورد –Word و قابل ویرایش تعداد صفحات: 84       فهرست عناوین و موضوعات مورد بررسی :   1. ضرورت طرح مسئله 2. محیط شهری و فرد معلول - تقسیم بندی معلولین   محدودیت های معلول استفاده مننده از صندلی چرخدار معلولیت و انواع آن محدودیت های حرکتی معلولان حرکتی و جانبازان – گروه بندی افراد دارای محدودیت حرکتی 3. شناسایی وضعیت معابر برای معلولین   شناسایی وضعیت معابر پیاده برای فرد معلول بررسی مشکلات شبکه پیاده که به خصوصیات فیزیکی – موانع فیزیکی مربوط می شود تعریف پیاده رو معلولین و طراحی شهری 4. بررسی و مقایسه ی داخل و خارج کشور با نمونه مبلمان شهری و معلولیت مقایسه ی داخل و خارج کشور با نمونه بررسی نمونه های داخلی عمده مشکلات و معضلات عدم پیوستگی پیاده رو ها 5. مناسب سازی – ارائه ی راه حلها و استاندارد ها ضوابط مناسب سازی شبکه معابر پیاده ضوابط نوسازی شبکه معابر پیاده ضوابط بهسازی ( مناسب سازی ) پله های ارتباطی پیاده رو و سواره رو سایر پیشنهادات ضرورت طرح مسئله: چكيده: يكي از اصول پذيرفته شده در بين فلاسفه اصل حركت است. آنها بر اين عقيده اند كه جهان سراسر در حركت است و حركت انسان عبارت است از تغيير و تحول و سيرتدريجي هر موجود براي ر ساندن قواي ذخيره شده در خود به فعليت. از اين رو بايد براي كليه اقشار جامعه امكانات لازم براي سير و پيشرفت فراهم باشد. افراد معلول و جانباز نيز از اين اصل مستثني نيستند و محيط شهري بايد به گونه اي طراحي و مناسب سازي گردد تا بتوانند از كليه امكانات آن بهره گيرند. شبكه معابر در هر شهر، عا مل ارتباطي كليه فضاها ي شهر ي است كه با مناسب سازي آن براي فرد معلو ل، بسياري از مشكلات اين قشر ا ز جامعه حل مي شود. در مبحث خصوصيات فيزيكي سطح، عرض، جنس و شيب طولي و عرضي و در مبحث موانع فيزيكي موانع موقت و موانع دائم بررسي مي گردند. طبق آمار سازمان بهداشت جهاني، ده درصد جمعيت جهان به نوعي دچار معلوليت جسمي هستند .(سازمان ملل متحد، 73 ) سازمان ملل متحد، "دقت در طراحي (راهنماي مناسب سازي بناها و فضاهاي شهري براي معلولين) پس از جنگهاي جهاني اول و دوم با توجه به كثرت جمعيت معلول، موضوعمناسب سازي مورد توجه قرار گرفت . "در سال 1982 در سي و هفتمين اجلاس مجمع عمومي سازمانملل متحد سند ارزشمندي تحت عنوان برنامه اقدام جهاني براي معلولان به تصويب رسيد و دهه 1983 تا 1992 دهه معلولان ناميده شد. در بند 21 اين بيانيه آمده است كه محيط عمده تاثيرات اختلال يا معلوليت را بر زندگي فرد تامين مي كند. (نوراني، 82) نوراني، امير، "آسان سازي بكارگيري، آموزشي نمودن و ارزيابي اجرايي (ضوابط و مقررات شهرسازي و معماري براي معلولان جسمي- حركتي) تهران، 1382 آنچه در اين نوشتار سعي بر طرح آن داريم نه يك نظريه است و نه يك راه حل بلكه تلاشياست براي يادآوري فراموش شده ها در خلق فضاهاي امروز و بالاخص در فضاهاي عمومي شهري . طبق آخرين تحقيقاتي كه در سطح بين المللي در دهة 80 ميلادي به عمل آمده است تعدادمعلولين جسمي جهان بالغ بر 400 ميليون نفر ميباشند كه 75 % آنها براي جابجايي يا هرگونه حركتو فعاليت، نيازمند وسايل كمكي خود هستند. (زلينگ، 1379) زلينگ، مارتين، 1379 ، ابعاد انساني و فضاهاي داخلي، ترجمه احمدي نژاد، نشر خاك، اصفهان. همانطور كه آمارهاي جهاني نشان ميدهد بيشترين مشكل افراد معلول در زمينه حركت و جابجايي و استفاده از فضاهاي معماري است، چرا كه قبل از اينكه يك شخص ناتوان جسمي بخواهد از يك فضاي اداري و يا خدماتي و حتي تفريحي بهره بگيرد بايد بتواند وارد آن فضا شده و در آن حركت نمايد. اين بخش ورود به فضا باعث شده تا برخي از طراحان و سازندگان فضاها، خصوصاَ فضاهاي عمومي از عنصرهايي به نام شيب راهه به عنوان يك المان و نماد دسترسي معلولين در كنار ورودي بنا، خود را از اتهام عدم توجه به افراد معلول تبرئه نمايند. اين در حالي است كه در كتابخانه هاي دفاتر مشاور، دانشكدههاي معماري و حتي دفاتر كوچك معماري و ساختمان حداقل يك جلد از كتابهاي مرجع ابعاد انساني (نويفرت، ابعاد انساني، تايم سيور، ...) به چشم ميخورد و بخش بزرگي از اين كتابها مربوط به ابعاد لازم و نحوة دسترسي افراد ناتوان جسمي به فضاهاي مختلف معماري، فضاهاي سبز و فضاهاي شهري اختصاص يافته است. معلولان در حال حاضر با مشكلات عديده اي نظير مجهز نبودن چهارراه ها وتقاطع شهر به علائم هشدار دهنده،نبودن آسانسور ورمپ در پاساژها وساختمانهاي اداري وغيره روبرو هستند. با آنكه بسياري از ادارات، آسانسور دارند اما برخي از اين آسانسورها به اندازه اي تنگ است كه ويلچر وارد آن نمي شود. گذشته از اين در بيشتر ادارات دولتي امكانات توالت فرنگي و سرويس بهداشتي مناسب معلولان وجود ندارد.