تاثير و نفوذ زبان و ادبيات فارسي در ادبيات ملايو: حضور ايرانيان در منطقه (از جمله شبه جزيره مالايا و اندونزي) سبب رواج لغات و اصطلاحات بسياري از زبان فارسي در زبان و ادبيات ملايو گرديد. البته اين تاثير در نثر ملايو بيشتر از شعر آن بود. همچنين زبان و ادبيات ملايو حاوي لغات و اصطلاحات بسياري نيز از زبان عربي مي باشد. زبان ملايو تا قبل از دوران استعماري با خط و الفباي عربي نگاشته مي شد كه به ”حروف جاوي“ شهرت داشت، كه با ورود استعمار به منطقه به الفباي لاتين تغيير يافت. البته نگارش رسم الخط قديم هنوز به طور كامل منسوخ نشده است. در گذشته اين منطقه از مراكز اصلي آموزش و ترويج زبان فارسي بوده است، و برخي از مورخين مهمترين سبك شعر ملايو ”پانتول“ را تقليدي از اشعار مرصع زبان فارسي مي دانند. با ورود استعمار به منطقه، اين روابط رو به كاهش و سستي نهاد و باعث تغييراتي در فرهنگ، زبان و ساير شئون اجتماعي مردم مالزي گرديد كه نوعي انقطاع را ميان روابط فرهنگي در گذشته و اكنون پديد آورد. فعاليتهاي فرهنگي جاري: در حال حاضر ميان جمهوري اسلامي ايران و مالزي روابط فرهنگي خاصي وجود ندارد و هيچيك از دو كشور داراي موسسات فرهنگي در كشور مقابل نمي باشند. ولي موضوع از سوي طرفين در دست بررسي مي باشد. تمايل جمهوري اسلامي ايران در خصوص گسترش روابط فرهنگي با مالزي (فعاليت هايي مثل تاسيس كرسي زبان فارسي در مالزي، مبادله استاد و دانشجو و همكاري هاي علمي و تحقيقاتي) از سوي اين كشور مورد استقبال قرار گرفته و در دست بررسي است. در سفر آقاي موسوي گرمارودي مشاور وزير امور خارجه به مالزي جهت شركت در كنگره شعر خواني مالزي، وي با برخي از مقامات دانشگاهي و فرهنگي اين كشور ملاقات كرده و ضمن بررسي زمينه هاي مشترك ايجاد روابط فرهنگي تمايل جمهوري اسلامي ايران را نسبت به اين امر ابراز داشت كه مورد استقبال قرار گرفت و تحقق موضوع موكول به بررسي هاي بيشترشد. لازم به ذكر است كه از اوايل دهه 1350شمسي ، همه ساله قاريان ايراني در مسابقه هاي بين المللي قرائت قرآن كريم در مالزي، شركت مي نمايند، كه بعضا نيز مقامات بالاي اين مسابقات را به خود اختصاص داده اند (مثل احراز رتبه اول در 66 و رتبه دوم در 68). همچنين پس از انقلاب اسلامي سفرهايي از سوي مقامات مذهبي و فرهنگي جمهوري اسلامي ايران به مالزي در جهت آشنايي با رهبران مذهبي و وضعيت حوزه هاي علميه اين كشور انجام شده است كه از آن جمله مي توان به موارد ذيل اشاره كرد: 1360- سفر هيئت تبليغي جمهوري اسلامي ايران به سرپرستي آيت ا... طاهري خرم آبادي، به همراهي حجت الاسلام و المسلمين تسخيري و معاون وقت اداره هفتم وزارت امور خارجه، جهت ملاقات با مقامات مذهبي و دولتي. 1361- سفر حجت الاسلام انصاري از سازمان تبليغات اسلامي. - سفر حجت الاسلام غرويان و نيز سفر آقاي فخرالدين حجازي نماينده سابق مردم تهران در مجلس شوراي اسلامي. 1367- سفر حجت الاسلام و المسلمين عميد زنجاني نماينده مردم تهران در مجلس شوراي اسلامي در ارتباط با حكم امام خميني در مورد كتاب ضاله آيات شيطاني و نويسنده آن (مالزي ورود اين كتاب را ممنوع اعلام كرد و مسلمانان اين كشور در جهت محكوم نمودن آن تظاهرات متعددي انجام دادند). زمينه هاي فعاليت هاي فرهنگي جمهوري اسلامي ايران: وجوه مشترك فراواني ميان فرهنگ دو كشور وجود دارد. مهم ترين وجه مشترك، نفوذ اسلام در جامعه مالزي و نزد مسلمانان اين كشور است كه سبب قرابت بسياري از فعاليت هاي مذهبي و سنن اجتماعي در دو كشور شده است. همچنين نفوذ تاريخي زبان و ادبيات فارسي در مالزي از ديگر عواملي است كه زمينه مناسبي براي فعاليت هاي فرهنگي است. علاوه بر اين امور موارد متشابه ديگري به لحاظ تاريخي و سياسي بين دو كشور وجود دارد، كه از آن جمله است: عضويت در جنبش عدم تعهد و سازمان كنفرانس اسلامي تفاهم در مورد مسائل مربوط به جهان اسلام (قضيه فلسطين، افغانستان و ) تلاش براي رسيدن به استقلال و توسعه.     ایجاد نشریه فرهنگی: دکتر محمد حسین شهری رئیس موسسه فرهنگی نباء و صاحب امتیاز نشریه تخصصی قرانی سفینه است . وی با اشاره به این نکته که بیش ازبیست سال است که در کار نشرحضور دارد ، درباره تاسیس مرکز فرهنگی " نباء" می گوید: با اعلام وزارت ارشاد مبنی بر صدور مجوز تاسیس موسسات چند منظوره فرهنگی ما نیز سال 78 تصمیم گرفتیم در کنار کار نشر، موسسه چند منظوره " نباء " را تاسیس کنیم. ما با این تفکر که دارای یک تکلیف در قبال مخاطب هستیم و با هدف برقراری ارتباط تنگاتنگ با مخاطبان این موسسه را تاسیس کردیم . موسسه دارای بخش های مختلفی از جمله صندوق پستی پاسخگویی به سوالات مذهبی مخاطبان داخلی و خارجی، تولید برخی محصولات فرهنگی و ابزارهایی که ارتباط ما را با مخاطب بهتر می کند ، بخش روابط بین الملل که غیر از چاپ کتاب به زبان انگلیسی کار برگزاری مسابقات مذهبی ، دینی ، ارتباط با مراکز خارج از کشور و جوابگویی به سوالات آنها را بر عهده دارد است. وی با انتقاد از موسساتی که نقش ازدیاد کننده معلومات را انجام می دهند افزود : در کار تبلیغ و ترویج باورهای دینی جمع آوری اطلاعات زیاد راهگشا نیست ، زیرا باور دینی با ازدیاد معلومات تفاوت دارد . با توجه به این موضوع ، هدف ما ارتقای کیفی مخاطب و بحث هدایتی بوده است. دکتر شهری در پاسخ به این پرسش که وضعیت کتاب را چگونه ارزیابی می کنید گفت : درباره بحث کتاب نیز وضعیت بدین گونه است . در حوزه کتاب به نظر سنجی توجه کرده ایم ، اما به اثر سنجی نپرداخته ایم . ما اول باید بپرسیم مخاطب کیست و بعد بدانیم که می خواهیم به این مخاطب چه بگویم . متاسفانه برخی از ناشرین و موسسات فرهنگی کمتر به این مقوله پرداخته اند و نتیجه آن انتشار برخی کتب بدون مخاطب در جامعه است. وی افزود : در کارهای فرهنگی دونوع تفکر ورفتار وجود دارد، نوع اول آن است که ما بدانیم جامعه به چه چیزی احتیاج دارد و به دنبال برآورده کردن این نیاز باشیم ، و نوع دوم آن است که بدانیم در جامعه از لحاظ فرهنگی مد روز چیست و در همان زمینه به فعالیت بپردازیم که این نوع از لحاظ اقتصادی نیز سود آور است ، ولی یک کار فرهنگی نیست .